ΠΑΟΚ - Άρης Χαριλάου 2-0

Σε ένα όμορφο παιχνίδι επίδειξης, ο ΠΑΟΚ νίκησε εύκολα τον Άρη Χαριλάου (γνωστό και ως Παπαναστασιακό) με 2-0. Ο ΠΑΟΚ καθάρισε το ματς από το πρώτο ημίχρονο και έκανε συντήρηση δυνάμεων εν όψει των επερχόμενων κρίσιμων ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, με αποτέλεσμα το σκορ να μην πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Άρης Χαριλάου κατάφερε να διατηρήσει το μηδέν για 26 ολόκληρα λεπτά, ενώ προσέδωσε μια όμορφη νότα στο παιχνίδι με την σοφή απόφαση του παγκοσμίως τέως διάσημου προπονητή του Έκτορ Ραούλ Κούπερ να περάσει στον αγωνιστικό χώρο για τα τελευταία οκτώ λεπτά τον παλαίμαχο αστέρα του συνοικιακού ποδοσφαίρου Σταύρο Λαμπριάκο, ο οποίος και γνώρισε την αποθέωση από σύσσωμο τον φίλαθλο κόσμο.

Σ' αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα, είναι απορίας άξιο πώς κατάφερε ο διαιτητής του αγώνα κ. Σταθόπουλος να δείξει έξι κίτρινες κάρτες σε παίκτες του ΠΑΟΚ, τη στιγμή μάλιστα που ο αμυνόμενος και πιεζόμενος Άρης πήρε μόνο τέσσερις. Απορίας άξιον επίσης είναι και πώς δεν φοβούνται αυτοί οι άνθρωποι. Νομίζουν ότι δεν τους παίρνουν χαμπάρι οι φίλαθλοι; Νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνουμε; Ή μήπως ότι ξεχνάμε; Δεν τους έχει πει κανείς ότι Ο ΘΕΟΣ ΣΥΓΧΩΡΕΙ, Ο ΠΑΟΚ ΠΟΤΕ; Δεν ξέρουν ότι ανάμεσα στο λαό του ΠΑΟΚ υπάρχουν άνθρωποι τρελοί, ικανοί να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά σε όποιον τολμήσει να αδικήσει την ομάδα τους; Ας προσέξουν λοιπόν τα κοράκια, γιατί έχουμε μάτια και βλέπουμε...

ΥΓ. Συγχαρητήρια στην ελληνική αστυνομία, που με τους άψογους χειρισμούς της κατάφερε να κάνει τριάντα χιλιάδες ανθρώπους, ανάμεσά τους και πολλά γυναικόπαιδα, να βήχουν και να κλαίνε, με άγνωστες μάλιστα μακροχρόνιες συνέπειες για την υγεία τους. Ευχαριστούμε, ΕΛΑΣ!

Συνθέσεις:

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Γκαρσία, Βιτόλο, Τσιρίλο, Σορλέν, Μουσλίμοβιτς (88΄ Μαλέζας), Κοντρέρας, Λίνο, Βιεϊρίνια (90+ Φωτάκης), Ιβιτς (61΄ Φιλομένο), Σαβίνι

Άρης: Σηφάκης, Νέτο, Ρονάλντο, Φερνάντεζ, Αντού (67΄ Κόκε), Τζόνσον, Νασούτι, Μεριέμ (57΄ Χαβίτο), Κάμπορα (82΄ Λαμπριάκος), Βανγκέλι, Πρίττας

ΣΚΟΡΕΡ: 26' Ίβιτς, 37' Σαβίνι

ΚΙΤΡΙΝΕΣ: 5' Ίβιτς, 13' Σαβίνι, 38' Γκαρσία, 62' Κοντρέρας, 84’ Φιλομένο, 86’ Χαλκιάς - 5' Νέτο, 64' Νασούτι, 70' Πρίττας, 86’ Λαμπριάκος

ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Σταθόπουλος (Αχαΐας)

Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 2-1

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο ήμουν σχεδόν βέβαιος από πριν ότι αυτό το παιχνίδι θα το χάσουμε. Και μάλιστα με τα χέρια κάτω. Είναι άραγε δικό μου πρόβλημα; Έχω αρχίσει κι εγώ να "ακούω φωνές"; Να παραλογίζομαι και να συνωμοσιολογώ; Ή μήπως είναι όντως σημαδεμένη η τράπουλα του ελληνικού πρωταθλήματος, και γενικά αυτής της παράγκας που λέγεται "ελληνικό ποδόσφαιρο"; Μήπως τζάμπα αγωνιούμε για ένα πρωτάθλημα στο οποίο είναι ήδη γνωστή σχεδόν ολόκληρη η τελική του βαθμολογία; Μήπως άραγε είναι ακριβώς αυτό που συνειδητοποίησε και ο Ζαγοράκης και την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια; Αναρωτιέμαι, μήπως...

Το δεύτερο για το οποίο ήμουν εκ των προτέρων βέβαιος είναι ότι απ' αυτό το παιχνίδι θα βγαίναμε παραπονούμενοι από τη διαιτησία. Και σ' αυτό έπεσα μέσα. Δεν νομίζω όμως ότι απαιτούνται πλέον μαντικές ικανότητες για να προβλέψει κανείς ότι ο ΠΑΟΚ θα παραπονεθεί για τη διαιτησία. Έχει γίνει πλέον κανόνας οποτεδήποτε χάνει από αθηναϊκή ομάδα να τα ρίχνει στη διαιτησία. Πόσο μάλλον όταν είναι ολισθηρό το τερέν. Όλο και κάποιος θα γλιστρίσει...

Όλ' αυτά όμως είναι λίγο-πολύ τόσο γνωστά και προβλέψιμα όσο και τα σχόλια του Γιώργου Μίνου, ο οποίος πληρώνεται παχυλά από τα χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων για να γελοιοποιεί έναν ολόκληρο λαό. Το πιο δυσάρεστο ήταν ότι σ' αυτό το παιχνίδι επιστρέψαμε σε μια τακτική μικρής ομάδας. Όλοι η ομάδα πίσω από τη σέντρα, καμιά δυνατότητα για έλεγχο τη μπάλας, πλήρης αδυναμία ή απροθυμία (;) για εκδήλωση επιθέσεων, πλήρης παθητικότητα. Να ψέξω τον Φερνάντο Σάντος; Δεν ξέρω. Όλοι πάντως καταλαβαίνουν ότι κάποια στιγμή πρέπει μια ομάδα να παίζει και με αντεπιθέσεις, ιδιαίτερα όταν έχει γρήγορα άκρα. Μόνο ο Δον Φερνάντο δεν θέλει να το καταλάβει. Με το σύστημα όμως αυτό, του control game, είναι σχεδόν αδύνατο να κερδίσεις καλύτερή σου ομάδα. Μήπως αυτός είναι και ο λόγος που χάνουμε διαρκώς στα ντέρμπι με το ΠΟΚ; Το είχα εντοπίσει από πέρσι. Με το στήσιμο του Σάντος, η ομάδα είναι αδύνατο να κερδίσει αντίπαλο καλύτερό της. Πώς θα προχωρήσουμε στην επίτευξη των στόχων μας με τέτοια τακτική; Πώς;;;

Πανιώνιος - ΠΑΟΚ 0-0

Δεν έχω να πω πολλά για τον αγώνα. Ημιθανιακός εναντίον ΑΟ Μισοπεθαμένου έπαιζε. Και βγήκανε "κουλούρια". Τι άλλο;

Σε ό,τι αφορά τη φάση του γκολ του Βιερίνια που ακυρώθηκε: Δεν ξέρω τι σκέφτηκε ο διαιτητής, μπορεί πάντως άνετα να σφυριχτεί επιθετικό φάουλ στον τερματοφύλακα του Πανιωνίου από τον Κονσεϊσάο. Υπενθυμίζω ότι μέσα στην μικρή περιοχή του τερματοφύλακα δεν χρειάζεται ούτε να ακουμπήσεις τον τερματοφύλακα προκειμένου να του κάνεις φάουλ. Αρκεί να τον μαρκάρεις. Η φωτογραφία που σας έχω είναι ενδεικτική.

Αποβολή Παπάζογλου: ΔΕΝ υπάρχει αυτό το πράγμα! Ένας διαιτητής που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε ξεχάσει τις κάρτες σπίτι του έβγαλε απευθείας κόκκινη για ένα μαρκάρισμα που πάει καθαρά στην μπάλα (και την βρίσκει κιόλας)! Τεράστιο λάθος!

Γενικά περί Κύρκου: Λίγος και ανίκανος. Δεν έχει καταλάβει τι εστί ποδόσφαιρο. Δεν μπορείς επί 70΄ να έχεις αφήσει το παιχνίδι να ξεφύγει και να κάνει ο καθένας ό,τι εσκεμμένο φάουλ του καπνίσει χωρίς συνέπειες, και ξαφνικά στα τελευταία λεπτά να θυμάσαι να επιβάλεις την τάξη.

Δεν μ' αρέσει να ασχολούμαι με τη διαιτησία, αλλά είναι ευκαιρία, εφόσον θεωρούμε ότι σφαγιαστήκαμε, να ζητηθεί η παραίτηση του κυρίου Γκαγκάτση Βασίλειου. Να μας δώσει και πίσω τις μετοχές και γειά σας.
Θα είναι ένα μεγάλο βήμα για την εξυγίανση του ΠΑΟΚ.

Από κει και πέρα: Αν τυχόν υπάρχουν παίκτες που κάνουν κακό στην ομάδα ας μπουν στο ψυγείο. Αλλιώς, όλοι μαζί, παίκτες, τεχνική ηγεσία, διοίκηση και κόσμος πρέπει να ομονοήσουν και να πάψει ο διχασμός.

Θέμα προπονητή: Έστω και τώρα, ας καλέσει ο Θόδωρος Ζαγοράκης τον Φερνάντο Σάντος να υπογράψει το συμβόλαιο επέκτασης της συνεργασίας. Η προπονητολογία πρέπει να σταματήσει. Τώρα!

Υπενθυμίζω: Ο ΠΑΟΚ έχει ψωμί. Έχει λαό, έχει γήπεδο να χτίσει. Τα λαμόγια τον εποφθαλμιούν. Ήταν για χρόνια στα χέρια τους, ας μην ξαναπέσει.

Ζαγοράκη πάρε τις σωστές αποφάσεις τώρα!

Συνθέσεις:

Πανιώνιος: Μπέλιτς, Μανιάτης, Λάτκα, Ριέρα, Μπάλαμπαν (87' Σίμωσης), Ρεκόμπα, Καστελιόνε (77' Σκούφαλης), Κουμορτζί, Κοντόες, Νικολάου, Τζαβέλλας

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Αραμπατζής, Γκαρσία, Τσιρίλο, Σορλέν, Μαλεζάς, Κουτσιανικούλης (46' Κονσεϊσάο), Βιεϊρίνια, Ιβιτς (63' Φωτάκης), Φιλομένο (46' Παπάζογλου), Σαβίνι

Κίτρινες κάρτες: 92’ Τζαβέλλας-67’ Τσιρίλο, 71’ Γκαρσία
Κόκκινες κάρτες: 74’ Παπάζογλου

Διαιτητής: Διαιτητής (Κύρκος)

Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 4-1

Απαξιώ να σχολιάσω φιλικό παιχνίδι. Κανονικά θα έπρεπε να κληθούν οι παίκτες και των δύο ομάδων, μαζί με τον διαιτητή, για γελοιοποίηση του αθλήματος. Το επίπεδο του ποδοσφαίρου που παίχτηκε εκφράζει το γενικότερο επίπεδο της κοινωνίας μας: Κοινωνία Καραγκιόζηδων. Μια γενική κοροϊδία.
Όσο για τη διαιτησία, πρέπει να σας ομολογήσω ότι έχω γίνει ράκος ψυχολογικά με αυτή την αντιμετώπιση. Αδυνατώ να αποδεχτώ δυο αποβολές κι ένα πέναλτι, όλα σε πρώτα ημίχρονα ντέρμπι, έτσι μαζεμένα. Συμπεριφορά που δεν αρμόζει ούτε σε ένα Θρασύβουλο. Εκεί μας έχουν γραμμένους!
Πρέπει όμως να πω και για τους παικταράδες μας κάτι: Στο ματς δεν ήταν μόνο αυτοί αδιάφοροι. Ήταν κι οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Ναι, ακόμα κι αν έχανε ο Παναθηναϊκός δεν τον πείραζε διόλου. Με βάση το αποτέλεσμα του αγώνα Λάρισας-ΑΕΚ, τα ίδια αποτελέσματα θα επιζητούσε έτσι κι αλλιώς στο ντέρμπι με την ΑΕΚ: Νίκη ή ισοπαλία. Άρα, δεν είναι δικαιολογία η αδιαφορία. Αδιάφοροι εμείς, αδιάφοροι κι αυτοί. Πώς στην ευχή φτάσαμε να κάνουμε την πιο βαριά φετινή μας ήττα σε ένα τέτοιο παιχνίδι; Μήπως κάποιοι από τους αναπληρωματικούς μας παίκτες θέλουν να μας πείσουν ότι δεν κάνουν για τον ΠΑΟΚ; Αναρωτιέμαι...

ΥΓ. Προς αποφυγή παρεξήγησης διευκρινίζω ότι η φωτό είναι παρμένη από τις κερκίδες του ΟΑΚΑ... Άντε, καλό μας καλοκαίρι!

Συνθέσεις:

Παναθηναϊκός: Γκαλίνοβιτς, Μουν, Σπυρόπουλος, Βύντρα, Σαριέγκι, Ζιλμπέρτο Σίλβα (62’ Μάτος), Σιμάο, Καραγκούνης (62’ Χριστοδουλόπουλος), Γκάμπριελ, Ρουκάβινα (77' Πετρόπουλος), Σαλπιγγίδης.

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Αραμπατζής, Λίνο, Μαλεζάς, Μπιζέρα, Μπαλάφας, Ηλιάδης, Βερόν (79' Βαγγελής), Λάκης (56' Αναστασάκος), Βιεϊρίνια (43’ Κωνσταντινίδης), Μπακαγιόκο.

ΣΚΟΡΕΡΣ: 36’ πεν. Καραγκούνης, 40’ Γκάμπριελ, 59' Σαλπιγγίδης, 90' Πετρόπουλος - 63' Αναστασάκος

Κίτρινες κάρτες: 35’ Αραμπατζής

Διαιτητής: Σπάθας (Πειραιά)

ΑΕΚ - ΠΑΟΚ 3-1

Όταν αναγκάζεσαι από τα γεγονότα να σχολιάζεις τη διαιτησία και να αφήνεις το παιχνίδι των ομάδων, τότε έχεις ένα άρρωστο ποδοσφαιρικό σύστημα.
Το ποδόσφαιρο είναι μια κοινωνία, ένα οργανικό σύστημα, βασικοί παράγοντες του οποίου είναι: α) οι ποδοσφαιριστές, β) οι προπονητές, γ) οι διοικητικοί παράγοντες, δ) οι διαιτητές, ε) οι φίλαθλοι και στ) οι δημοσιογράφοι. Όλοι αυτοί αλληλοεπηρεάζονται και επηρεάζουν με τη σειρά τους την ισορροπία του συστήματος. Γι΄ αυτό πρέπει να έχουν συνείδηση της σημασίας του ρόλου τους και να θέτουν πάνω απ' όλα το συμφέρον του ποδοσφαιρικού συστήματος, της ποδοσφαιρικής κοινωνίας στην οποία ανήκουν και από την οποία στο κάτω-κάτω τρώνε ψωμί, και σ' αυτό το γενικό συμφέρον να υποτάσσουν το στενό προσωπικό, οπαδικό ή επαγγελματικό συμφέρον.
Με τη σειρά του και ένας ποδοσφαιρικός αγώνας είναι ένα οργανικό σύστημα. Και πάλι η συμπεριφορά καθενός από τους προαναφερθέντες παράγοντες επηρεάζει το όλο σύστημα, την ισορροπία και την υγεία του. Αν, παραδείγματος χάρη, οι φίλαθλοι διαμαρτύρονται συνεχώς, τότε δυναμιτίζουν την όλη ατμόσφαιρα και μπορεί να παρασύρουν τον διαιτητή σε λάθος αποφάσεις. Αν οι δημοσιογράφοι με τη σειρά τους δυναμιτίζουν το κλίμα, αυτό μεταφέρεται στους οπαδούς, από κει στους ποδοσφαιριστές κ.ο.κ. Είναι ένα δυναμικό σύστημα αλληλεπιδράσεων.
Πάμε τώρα στο διαιτητή ενός αγώνα. Σκοπός του πρέπει να είναι να περάσει απαρατήρητος. Όσο πιο απαρατήρητος περάσει, τόσο πιο πετυχημένος θα είναι. Αν μπορεί να γίνει και αόρατος, ειδικά για τους φιλάθλους και τους δημοσιογράφους, τόσο το καλύτερο. Μόνο στους ποδοσφαιριστές δεν πρέπει να είναι αόρατος. Σ' αυτούς πρέπει να επιβάλλεται.
Υπέρτατη αξία όλων οφείλει να είναι η ομαλή διεξαγωγή του αγώνα, η προαγωγή του καλού ποδοσφαιρικού θεάματος, το ευ αγωνίζεσθαι. Αυτός πρέπει να είναι ο γνώμονας όλων των εμπλεκομένων σε ένα ποδοσφαιρικό σύστημα. Μ' αυτό το κριτήριο πρέπει να ενεργούν. Ούτε η τυπολατρική εφαρμογή των κανονισμών έχει σημασία και το να διυλίζεις τις φάσεις με το μικροσκόπιο, ούτε ο προσωπικός εγωισμός και η επιβολή.
Πάμε τώρα στον διαιτητή του σημερινού αγώνα, ο οποίος όλως τυχαίως ήταν και ο διαιτητής του αγώνα με τον Παναθηναϊκό στην Τούμπα, τον κύριο Κάκο. Ας αναρωτηθούμε: οι αποβολές του συγκεκριμένου κυρίου, συνέβαλαν σ' αυτά που προανέφερα; Δηλαδή, σήμερα, θα βλέπαμε ομορφότερο ποδόσφαιρο αν έμενε ο ΠΑΟΚ με δέκα παίκτες, ή αν έπαιζε με έντεκα; Το ίδιο και στο ματς με τον Πάο. Θα υπέφερε η έννοια της δικαιοσύνης αν δεν αποβάλλονταν ο Γκαρσία; Αν δεν αποβάλλονταν ο Σορλέν; Αν έδειχνε κίτρινη στον Γκαρσία κι αν έκανε μια αυστηρή παρατήρηση στον Σορλέν να μην ξαναδιαμαρτυρηθεί, θα ήταν καλό ή κακό για το ποδόσφαιρο; Καλό ή κακό για τον συγκεκριμένο αγώνα; Δηλαδή η έννοια της παρατήρησης δεν υφίσταται; Σκοπός του διαιτητή είναι να μοιράζει αφειδώς κάρτες, ή να βοηθά στην ομαλή διεξαγωγή του αγώνα;
Έπειτα, ένας αγώνας έχει μια εσωτερική λογική. Σε μια προοδευμένη ποδοσφαιρική κοινωνία, οι περισσότεροι αγώνες έχουν πανομοιότυπη εσωτερική λογική. Υπάρχει η ίδια περίπου συμπεριφορά από τους διαιτητές, ομοιόμορφη εφαρμογή των κανονισμών. Παρομοίως και οι ποδοσφαιριστές. Αγωνίζονται παθιασμένα αλλά αθλητικά σε όλους τους αγώνες. Όχι σε κάποιους αγώνες να τρώνε σίδερα (ενίοτε και πόδια αντιπάλων) και σε κάποιους άλλους να σέρνονται. Αυτό το βλέπουμε π.χ. στην Αγγλία. Στην Ελλάδα απέχουμε πολύ απ' αυτό. Εδώ κάθε αγώνας αναπτύσσει τις δικές του εσωτερικές ισορροπίες. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι ΑΕΚ-ΠΑΟΚ είχαμε ένα παιχνίδι γρήγορο, με λίγα σφυρίγματα και καθόλου κάρτες. Μέχρι το 45΄, παρότι έγιναν αρκετά φάουλ από πίσω, ιδιαίτερα από παίκτες του ΠΑΟΚ, φάουλ ήπια, "επαγγελματικά", αλλά πάντως από πίσω, ο κ. Κάκος δεν είχε βγάλει ούτε μία κίτρινη. Και μάλλον καλά έκανε. Ο κ. Κάκος, αν ήθελε, θα μπορούσε ήδη στο πρώτο μισάωρο να αφήσει τον ΠΑΟΚ με δέκα παίκτες. Αφορμές υπήρξαν. Όχι όμως και αιτίες. Γι' αυτό και βλέπαμε ένα ωραίο παιχνίδι, αμφίρροπο, με πολλές φάσεις, και το φχαριστιόμασταν.
Ώσπου ήρθε το 45ο λεπτό. Τότε ο κ. Κάκος, σε ένα αμφιλεγόμενο φάουλ από πίσω, αποφάσισε να βγάλει την πρώτη κίτρινη. Δεν νομίζω ότι ήταν σωστή απόφαση, αλλά τέλος πάντων. Σίγουρα, ο σεβασμός της ομαλής διεξαγωγής ενός αγώνα και της εσωτερικής του ισορροπίας στην οποία αναφέρθηκα, επιβάλλει την άνευ όρων αποδοχή αυτής της απόφασης. Ο Σορλέν, ο οποίος δέχτηκε την κάρτα, χειροκροτά ειρωνικά, λέγοντας "μπράβο". Ομολογώ ότι δεν το περίμενα από τον συγκεκριμένο παίκτη. Δείχνει έλλειψη πειθαρχίας. Δεν συμβάλλει αυτή η συμπεριφορά στην ομαλή διατήρηση των ισορροπιών του αγώνα. Από την άλλη, δεν τη δυναμιτίζει κιόλας. Ούτε καν το πρόσεξε κανείς. Όπως και το όποιο αντιαθλητικό μαρκάρισμα του Γκαρσία. Απαρατήρητο πέρασε. Στο ματς με τον Πάο ήταν οι ίδιοι οι παίκτες του αντιπάλου, οι οποίοι με την απαράδεκτη συμπεριφορά τους δημιούργησαν το θέμα, αναγκάζοντας στην ουσία στον Κάκο να αποβάλλει τον Γκαρσία. Ήταν μια αποβολή κατά παραγγελία του αντιπάλου, και γι' αυτό καταφανώς άδικη. Τώρα ήταν ο προσωπικός νοσηρός εγωισμός του συγκεκριμένου διαιτητή που έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο. Να δείξει ότι δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Κι έτσι, χωρίς σεβασμό στο παιχνίδι, στους φιλάθλους που το παρακολουθούν, αλλά και στην ποδοσφαιρική αξία που λέγεται ΠΑΟΚ, εστειλε τον παίκτη μας στα αποδυτήρια και την ομάδα μας σαν το σκυλί στ' αμπέλι. Το 2ο ημίχρονο εξελίχθηκε σε μία τυπική διαδικασία. Όσοι ουδέτεροι φίλαθλοι το παρακολουθούσαν από την τηλεόραση, είμαι βέβαιος ότι άλλαξαν κανάλι, καθώς ο αγώνας, ο οποίος στο α΄ ημίχρονο ήταν ντέρμπι, εκφυλίστηκε σε μία τυπική διαδικασία. Κρίμα. Κέρδισε το ελληνικό ποδόσφαιρο από αυτή την απόφαση; Να μην έχεις βγάλει καμία κίτρινη κάρτα επί 45 λεπτά, και ξαφνικά, έτσι αψυχολόγητα, να βγάλεις δύο καπάκι στον ίδιο παίκτη μέσα σε 20 δευτερόλεπτα; Αν είναι δυνατόν! Πρέπει ο συγκεκριμένος διαιτητής να μάθει να υποτάσσει τον εγωισμό του. Κι αν ο παρατηρητής διαιτησίας τον βαθμολογήσει πάλι με άριστα, όπως έκανε στην Τούμπα, κάκιστες υπηρεσίες θα προσφέρει. Πρέπει η Επιτροπή διαιτησίας να καλέσει τον διαιτητή και να του κάνει έντονες συστάσεις και υποδείξεις. Έτσι λειτουργει σωστά μια ποδοσφαιρική κοινωνία. Ούτε κραυγές "άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν", ούτε "μας αδίκησαν" και κουραφέξαλα. Αν ήθελε να σε αδικήσει μπορούσε να μην ακυρώσει το γκολ του Μπλάνκο. Ή να βγάζει πιο εύκολα κίτρινες. Ο ΠΑΟΚ ήταν και πάλι ένα κλικ πιο αργός από τους αντιπάλους του, έβλεπε συχνά πλάτη, ιδιαίτερα στις μονομαχίες των χαφ, και αναγκάστηκε σε αρκετά φάουλ σκοπιμότητας από πίσω, όπως προανέφερα. Αν ήθελε ο Κάκος να καθαρίσει τον ΠΑΟΚ θα μπορούσε να το είχε κάνει. Στο κάτω-κάτω, ποιόν τελικά ευνοεί η διαιτησία; Τον Παναθηναϊκό ή την ΑΕΚ; Γιατί αν έβγαινε σήμερα ισοπαλία, ταμάμ θα του ερχόταν του Παναθηναϊκού. Άρα, μαζί με τον ΠΑΟΚ, αδίκησε και τον Πάο σήμερα ο Κάκος. Το θέμα λοιπόν είναι κυρίως να αντιληφθούμε όλοι τις αόρατες ισορροπίες της ποδοσφαιρικής κοινωνίας και να τις υπηρετήσουμε.
Τελειώνω λέγοντας ότι, κατά την προσωπική μου άποψη, η αποβολή ενός ποδοσφαιριστή είναι γεγονός τεράστιας σημασίας για τις ισορροπίες ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Τις αλλάζει άρδην. Όπως και ένα πέναλτι. Αυτές τις δύο αποφάσεις πρέπει να τις παίρνει με πολύ περίσκεψη ένας διαιτητής. Ιδιαίτερα οι αποβολές, δυναμιτίζουν συχνότατα το κλίμα, ενώ συχνά καταστρέφουν και το θέαμα. Θα πρέπει λοιπόν να γίνονται με φειδώ. Κι αν εκ των υστέρων διαπιστωθεί ότι ένας παίκτης υπέπεσε σε αντιαθλητική συμπεριφορά που δεν τιμωρήθηκε καθόλου, ή δεν τιμωρήθηκε επαρκώς από τον διαιτητή, ας έρχεται εκ των υστέρων μια Επιτροπή, με βάση το βίντεο, να τιμωρεί τον παίκτη με ποινή αποκλεισμού. Καμία αντίρρηση. Να μένει όμως μια ομάδα με δέκα παίκτες δεν νομίζω ότι είναι γενικά δίκαιο. Είναι μάλιστα και αρκετά άνανδρο να παίζεις με παίκτη παραπάνω. Και το ποδόσφαιρο είναι αντρίκιο άθλημα.

Για τον καθαυτό αγώνα δεν θα πω πολλά. Στο 1ο ημίχρονο έγινε ένας ωραίος αγώνας, ανοιχτός, πάνω-κάτω η μπάλα, με αρκετές φάσεις. Κατά τη γνώμη μου το κλειδί είναι η ταχύτητα στο κέντρο και την επίθεση. Ο ΠΑΟΚ δεν την έχει, σε αντίθεση με την ΑΕΚ. Νομίζω λοιπόν ότι δίκαια προηγήθηκε η ΑΕΚ με 2-1, έστω και αν το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι διαφορετικό. Πολύ καλός ο Μπακαγιόκο, ο οποίος υπενθυμίζω ότι διαπραγματεύεται καινούριο συμβόλαιο, ενώ Σνάουτσνερ-Κοντρέρας πάνε στα πλέι-οφ να χαλάσουν όλη την καλή εικόνα που δημιούργησαν σε ολόκληρο το πρωτάθλημα. Νομίζω ότι φάνηκε στα πλέι-οφ ότι δεν ήμασταν για παραπάνω φέτος. Ας ελπίσουμε να γίνουν οι κατάλληλες μεταγραφικές κινήσεις, ιδιαίτερα στον τομέα της ταχύτητας, για να κάνει η ομάδα το βήμα παραπάνω. Φάνηκε όμως ότι δεν μας σέβονται και οι διαιτητές. Αποδεικνύεται ότι φέτος, όποιος θέλει να κάνει άσκηση στην επίδειξη κόκκινης κάρτας για να τον καμαρώσει η γκόμενά του στην τηλεόραση, το κάνει σε βάρος του ΠΑΟΚ. Έλεος!

Συνθέσεις:

ΑΕΚ: Σάχα, Κουτρομάνος, Ζεράλδο (71’ Γκέντσογλου), Μαϊστόροβιτς, Αλεξόπουλος, Πελετιέρι, Καφές (58’ Μαντούκα), Ενσαλίβα, Σκόκο, Τζιμπούρ (85’ Εντίνιο), Μπλάνκο.

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Σνάουτσνερ (79’ Κωνσταντινίδης), Λίνο, Κοντρέρας, Μπιζέρα, Βερόν, Ιβιτς, Σορλέν, Βιεϊρίνια (79’ Αθανασιάδης), Μπακαγιόκο, Αναστασάκος (46’ Λάκης).

ΣΚΟΡΕΡΣ: 9’ Τζιμπούρ, 39’ Μπλάνκο, 60’ αυτ. Χαλκιάς - 35’ Ιβιτς

ΚΟΚΚΙΝΕΣ: 45’+1’ Σορλέν (2η κίτρινη)
ΚΙΤΡΙΝΕΣ: 53’ Ζεράλδο - 45’+1’ Σορλέν, 45’+2’ Χαλκιάς

ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Κάκος (Κέρκυρας)

ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός 0-1

Έλεος!

Εγώ προσωπικά πάω γήπεδο για να φχαριστηθώ ποδόσφαιρο, αλλά και για να δείξω την αγάπη μου για τον ΠΑΟΚ. Γουστάρω ΠΑΟΚ και καλό ποδόσφαιρο. Αυτά τα δυο. Δεν μ’ ενδιαφέρει να πάω στο γήπεδο για να μανουριάσω, να χαλαστώ, να βρίσω και να επιβεβαιώσω πόσο χάλια είναι όλα γύρω μου και πόσο μας αδικεί μια ζωή η «πουτάνα η Αθήνα». Δεν έχω καμιά όρεξη να νιώσω αδικημένος. Δεν πιστεύω σε θεωρίες συνομωσίες, εκτός κι αν είναι πλήρως αποδεδειγμένες.
Αλλά κι εσύ, ρε Τάσο Κάκο, γιατί δεν μ’ αφήνεις ν’ αγιάσω; Γιατί δεν μ’ αφήνεις να φχαριστηθώ τόπι; Σφύριξε σωστά, όπως μπορείς, γιατί καλός διαιτητής είσαι και παραείσαι, όπως άλλωστε το απέδειξες και στον τελικό του Κυπέλλου, κι από κει και πέρα ας χάσει ο ΠΑΟΚ και με 0-3. Αυτή είναι η γοητεία του ποδοσφαίρου. Μπάλα είναι. Προσωπικά, είμαι απόλυτα εξοικειωμένος με το συναίσθημα της ήττας. Κι ούτε θα είχε νόημα η χαρά της νίκης αν δεν υπήρχε και η πίκρα της ήττας. Αυτό που δεν αντέχω είναι η αδικία. Όχι, δεν εννοώ την περιστασιακή αδικία, αυτή που αποκαλούμε «ανθρώπινο λάθος». Ούτε την ατυχία του τύπου «είχαμε πέντε δοκάρια και ο αντίπαλος με μισή αντεπίθεση μας κέρδισε». Αυτό που δεν υποφέρω είναι να επιβεβαιώνεται μονίμως ότι τελικά όλα είναι προκαθορισμένα, κι εμείς είμαστε απλώς τα κορόιδα που καθόμαστε και χολόσκαμε για κάτι που είτε βρέξει, είτε χιονίσει, είτε λιακάδα κάνει, αυτό θα γίνει όπως πρέπει να γίνει, γιατί κάποιοι έτσι το θέλουν.

Κατά την προσωπική και ταπεινή μου άποψη, μεγαλύτερη αδικία από τη σημερινή δεν έχει υποστεί ο φετινός ΠΑΟΚ. Και το λέει αυτό κάποιος ο οποίος δεν θεώρησε κακή τη διαιτησία στο ματς Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Εκεί, όπως έγραψα και τότε, υπήρξαν κάποια φάουλ που θα μπορούσαν να τιμωρηθούν με κίτρινη κάρτα και τιμωρήθηκαν. Ήταν αυστηρά μεν, αλλά εμείς δώσαμε το δικαίωμα, με το αμυντικό μας παιχνίδι. Στο Θρασύβουλο δεχτήκαμε ένα γκολ από πεντακάθαρο χέρι εκ προθέσεως, αλλά μπορούσε κανείς εύκολα να θεωρήσει ότι επρόκειτο για ανθρώπινο λάθος. Αυτό το σημερινό όμως ήταν καθαρή σκηνοθεσία. Ήταν αυτό που λέμε «στημένο», όχι απαραιτήτως με την έννοια του προσυμφωνημένου, αλλά με την έννοια ότι εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια του αγώνα με μια οργανωμένη μεθοδολογία, με μια αξιοζήλευτα καλοκουρδισμένη χορογραφία που θα ζήλευε και ο Νουρέγιεφ. Και εξηγούμαι:

Πρώτα απ’ όλα έχεις τον εκ των προτέρων ύποπτο. Τον Πάμπλο Γκαρσία. Αυτός ο άνθρωπος, όπως πάει, θα θεωρηθεί σε λίγο ύποπτος και για το προπατορικό αμάρτημα. Ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να αποδειχτούν ένοχοι προκειμένου να καταδικαστούν, αυτός είναι ανά πάσα στιγμή ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Οποτεδήποτε και να αποβληθεί, όλοι είναι πεπεισμένοι ότι "δεν μπορεί, κάτι θα έκανε".

Δεύτερον, προσπαθείς να δημιουργήσεις τεχνητή ένταση. Πρωτομάστορας σ’ αυτό ο Καραγκούνης. Ο άνθρωπος δεν έχανε ευκαιρία να δημιουργεί θέματα από κει που δεν υπήρχαν. Διαρκώς προσπαθούσε να παρασύρει το διαιτητή. Ένταση όμως δεν μπορούσε να δημιουργηθεί, γιατί ούτε οι παίκτες μας, ούτε οι φίλαθλοι δεν έπεφταν στην παγίδα. Οπότε η ένταση έπρεπε να σκηνοθετηθεί.

Φτάνουμε έτσι στην επίμαχη φάση του 43΄. Ο Σιμάο κάνει ένα επικίνδυνο τάκλινγκ, ο διαιτητής δεν το βλέπει, ο Γκαρσία μοιάζει πράγματι να εκνευρίζεται, δίνει μια κλωτσιά, αλλά βρίσκει αέρα, οι δυο παίκτες κάνουν να φύγουν, ο Γκαρσία κάνει «σκριν» χρησιμοποιώντας και τον αγκώνα στον Σιμάο, ο Σιμάο κάνει έναν μορφασμό πόνου, το παιχνίδι συνεχίζεται, ουδείς έχει προσέξει κάτι το επιλήψιμο εκτός ίσως από έναν στιγμιαίο εκνευρισμό, ο Κάκος δεν διακόπτει το παιχνίδι (και γιατί άλλωστε;), ήταν κάποιες στιγμές έντασης απ’ αυτές που δίνουν γοητεία στα ντέρμπι. Μετά από μισό λεπτό γίνεται ένα (αμφιλεγόμενο) φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού στο χώρο του κέντρου, σφυρίζει ο Κάκος, διακόπτεται το παιχνίδι, και πέφτουν όλοι οι παίκτες του Παναθηναϊκού πάνω στο διαιτητή (οι μισοί) και στον Γκαρσία (οι άλλοι μισοί). Γίνονται όλοι ένα κουβάρι, σπρωξιές, «γαλλικά», οι Παναθηναϊκοί τα προκαλούν όλ’ αυτά, ο δε Σιμάο πέφτει ξαφνικά στο έδαφος σφαδάζοντας. Το τονίζω, ο Σιμάο δεν έπεσε αμέσως κάτω, έπεσε μετά από μισό λεπτό, όταν κατάλαβε ότι παίζει μια συγκεκριμένη σκηνοθεσία στη φάση. Ο Κάκος από τη μεριά του δεν μπαίνει να χωρίσει τους παίκτες (είναι οι Παναθηναϊκοί αυτοί που δημιουργούν το πρόβλημα, αυτοί ξεκίνησαν τα επεισόδια, ο Βύντρα μάλιστα κάνει κι ένα κεφαλοκλείδωμα στον Μουσλίμοβιτς, ο Γκαρσία από τη μεριά του είναι μεν εκνευρισμένος, αλλά τον συγκρατούν οι συμπαίκτες του και δεν εμπλέκεται στα επεισόδια), αφήνει την ένταση να αναπτυχθεί, ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κάτι πολύ κακό έχει συμβεί, ή ίσως να χάσει και κανένας ακόμη παίκτης του ΠΑΟΚ την ψυχραιμία του και να αποβληθεί, και τελικά δείχνει κίτρινες σε Βύντρα-Σαριέγκι και Μουσλίμοβιτς και κόκκινη στον Γκαρσία. Ο δε Σιμάο έχει στο μεταξύ μεταφερθεί εκτός αγωνιστικού χώρου ντεμέκ για πρώτες βοήθειες και κάνει τον ψόφιο κοριό, μην τυχόν και φάει καμιά κίτρινη κάρτα (ως όφειλε) και αποβληθεί, γιατί είχε ήδη μία.

Καταλαβαίνετε επομένως ότι αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Αυτό είναι θεατρική παράσταση. Ο Παναθηναϊκός έστησε επιδέξια ένα σκηνικό έντασης, στο οποίο ο Σιμάο παρίστανε τον χτυπημένο, οι υπόλοιποι παίκτες του Παναθηναϊκού τους αγανακτισμένους, και ο Κάκος τον δίκαιο. Κανείς τους όμως δεν ήταν αυτό που παρίστανε. Ο κατεξεφτελισμός κάθε έννοιας αλήθειας, ειλικρίνειας και δικαιοσύνης. Κι όπως δήλωσε και ο Σάντος, σε μια φάση μεταξύ δυο παικτών, να βγάλεις κόκκινη με τη μία στον έναν και τίποτα στον άλλο, είναι λίγο ύποπτο. Βγάλε τουλάχιστον και μια κίτρινη στον άλλο. Αλλά θα ήταν η δεύτερη… Ξέρει, βλέπετε, τι κάνει ο Τάσος ο Κάκος.

Συμπέρασμα: Ο Παναθηναϊκός πρέπει να βγει δεύτερος και θα βγει δεύτερος. Καλό καλοκαίρι!

Και πάμε στον μέγα κριτή της ελληνικής διαιτησίας, τον κύριο Μπαρούφα. Αυτός, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπε ότι ο Γκαρσία δίκαια αποβλήθηκε, γιατί είχε «βεβαρημένο παρελθόν». Δηλαδή στις αποφάσεις του διαιτητή παίζει ρόλο και το βιογραφικό σημείωμα! Αν είναι δυνατόν! Οι δε παριστάμενοι συμφώνησαν, και επέμειναν μάλιστα στην συμπεριφορά του Γκαρσία, ο οποίος «δικαίως αποβάλλεται, αφού κοιτάξτε πώς διαμαρτύρεται». Οι διαμαρτυρίες του Γκαρσία γίνονται όμως ΜΕΤΑ την αποβολή! Δηλαδή αποβλήθηκε δίκαια, για κάτι που έκανε ΑΦΟΥ αποβλήθηκε. Θα μας τρελάνουν παντελώς!
Αλλά τι περιμένετε από κάποιον, ο οποίος στο δεύτερο γκολ της Λάρισας σχολίαζε την παρουσία παικτών της Λάρισας στην μικρή περιοχή του Σάχα λέγοντας ότι «ορθά δεν σφυρίζονται οφσάιντ, γιατί δεν επηρεάζουν τη φάση, αφού δεν εμποδίζουν το οπτικό πεδίο του Σάχα». Δηλαδή κοτζάμ Καθηγητής (ο Θεός να τον κάνει) δεν ήξερε ότι το δοκάρι θεωρείται νεκρό σημείο και το οφσάιντ αρχίζει να υπολογίζεται από τη στιγμή που έγινε το πρώτο σουτ, το οποίο πήγε στο δοκάρι, και όχι από τη στιγμή του ριμπάουντ, το οποίο κατέληξε και στα δίχτυα. Οπότε οι παίκτες δεν θα ήταν οφσάιντ, ακόμα κι αν συμμετείχαν στη φάση. Τι να λέμε τώρα… Ελληνικό ποδόσφαιρο ώρα μηδέν.

Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ εξέδωσε και ανακοίνωση μετά τη λήξη του αγώνα, η οποία αναφέρει τα εξής:

«Το πρώτο παιχνίδι των play off είναι μια φωτογραφία της ελληνικής ποδοσφαιρικής κοινωνίας. Εκεί που η καθαρή αγωνιστική προσπάθεια, το πείσμα, το πάθος και η γνώση για το ποδόσφαιρο πρέπει να ανταγωνιστούν το κεφάλαιο, τη γνώση του παρασκηνίου και τη δημιουργία κλίματος. Σ αυτή τη μονομαχία το αποτέλεσμα ήρθε διπλό...

Ο κατά τεκμήριο καλύτερος διαιτητής της χώρας, ο οποίος μας έχει κάνει να τον σεβόμαστε και να τον εκτιμούμε, έκανε σήμερα ένα λάθος που έκρινε τον αγώνα. Ο ίδιος μας έχει πείσει ότι τα λάθη του είναι ανθρώπινα. Και πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να μείνει ανεπηρέαστος από το κλίμα των ημερών, από την παραφιλολογία των επισκέψεων στα γραφεία της Τούμπας, από την ανάγκη του Παναθηναϊκού να ‘σώσει’ τη χρονιά του ή να διαλυθεί στα εξ ων πολυμετοχικά συνετέθη; Ο άνθρωπος Τάσος Κάκος λοιπόν αποβάλει ελαφρά την καρδία τον Garcia του ΠΑΟΚ, που δήθεν πρέπει να είναι και ευχαριστημένος που κατέκτησε τη 2η θέση. Ο άνθρωπος Τάσος Κάκος αφήνει στο παιχνίδι τον Simao του Παναθηναϊκού των δισεκατομμυρίων που ‘πρέπει’ να κερδίσει την θέση του Champions League, την οποία όμως δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσουμε έτσι εύκολα...

Το Δ.Σ. της ΠΑΕ ΠΑΟΚ κρίνει σκόπιμο να διευκρινίσει ότι για εμάς ο μόνος δρόμος για την επιτυχία είναι αυτός που ακολουθήσαμε μέχρι σήμερα. Η ειλικρίνεια, η πολύωρη προσπάθεια για να μην πάει χαμένο ούτε ένα ευρώ στην προσπάθεια εξυγίανσης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, αλλά και ανάπτυξης του αγωνιστικού τμήματος κι όχι μόνο. Ίσως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν έχουμε τη θέληση, ενδεχομένως και τη γνώση, να υπερκεράσουμε τις συγκεκριμένες οικονομικές μας δυνατότητες με μεθόδους παρασκηνίου και δημιουργίας κλίματος. Πρέπει να τονίσουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει να μειώσουμε τον αντίπαλο, αλλά να εμφανιστούμε εμείς πιο δυνατοί.

Συγχαρητήρια στην ομάδα για την προσπάθειά της. Δεν μπορούμε να απαντήσουμε στους ποδοσφαιριστές μας γιατί οι κίτρινες για τους άλλους είναι κόκκινες γι’ αυτούς. Δεν μπορούμε να δεχτούμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, ειδικά από το σημείο που τα play off δεν είναι για μας, αλλά για τους αντιπάλους μας μια δεύτερη ευκαιρία. Η διαδικασία ξεκίνησε τώρα και άτυχα. Όπως ξεπεράσαμε τις δύσκολες στιγμές μας, θα ξεπεράσουμε κι αυτή. Με έναν μόνο στόχο. Να διατηρηθεί το ήθος μας και το κεφάλι μας ψηλά...

Το Δ.Σ. της ΠΑΕ ΠΑΟΚ

Υ.Γ. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στον Πρόεδρο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός για την απώλεια του πατέρα του».

Καλές και άγιες οι ανακοινώσεις, εγώ αυτό που ξέρω όμως, είναι ότι στο δεύτερο ημίχρονο δεν πέσαμε ούτε μια φορά κάτω, δεν δημιουργήσαμε αντίστοιχες φάσεις, δεν διαμαρτυρηθήκαμε για τίποτα, ώστε να «αναγκάσουμε» τον Κάκο να βγάλει και καμιά κάρτα προς την άλλη μεριά. Το πρώτο ημίχρονο, όσο ήμασταν έντεκα εναντίον έντεκα και ξεκάθαρο φαβορί, πέρασε με τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί με το παραμικρό να δημιουργήσει εστίες έντασης. Το δεύτερο ημίχρονο, στο οποίο ήμασταν με παίκτη λιγότερο, πέρασε μέσα σε απόλυτη ηρεμία, σαν να είχε ήδη γίνει αυτό που έπρεπε να γίνει και όλοι περιμέναμε ησύχως το μοιραίο. Ξέρω, το γκολ μπήκε στα τελευταία λεπτά, αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που περνάει μ’ αυτό τον τρόπο από την Τούμπα ο Παναθηναϊκός. Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια. Θα περίμενα, λοιπόν, να επιλέξουμε κι εμείς μια στρατηγική έντασης στο β΄ ημίχρονο, κι όχι να κάνουμε τις Παναγίτσες. Αν τυχόν δεν κερδίσουμε στη Λάρισα και παράλληλα κερδίσει ο Παναθηναϊκός την ΑΕΚ, δηλώνω ότι θα πάψω να ασχολούμαι με τα πλέι-οφ.

Σε ό,τι αφορά το καθαρά αγωνιστικό κομάτι, η δική μου αίσθηση ήταν ότι αγωνιζόταν ο τυφλός εναντίον του αόμματου. Έβαλε Σορλέν και Ιβιτς αντί Βερόν, υποτίθεται για να έχουμε δυο πιο επιθετικογενή χαφ και να σπρώξουν τον ΠΑΟΚ μπροστά, αλλά αυτοί δεν το κατάφεραν επουδενί. Πανηγυρίζουμε για την παραμονή Σορλέν στον ΠΑΟΚ, αλλά αυτός είναι ένας ακόμη αργός παίκτης με εμμονή στο να γυρίζει την μπάλα προς τα πίσω. Δεν τολμάει, ή δεν μπορεί, κανένα από τα χαφ μας να βοηθήσει επιθετικά. Ο Μουσλίμοβιτς δεν είχε συμπαίκτη κοντά του σε ακτίνα τριάντα μέτρων. Τα δε εξτρέμ δεν συγκλίναν ούτε κι αυτά. Όσο ήμασταν έντεκα εναντίον έντεκα βρεθήκαμε καλά και όμορφα να έχουμε τρεις παίκτες μπροστά αριστερά, Βιερίνια-Σορλέν-Λίνο, αλλά δεν "βγήκαν" οι συνδυασμοί. Από την άλλη πτέρυγα δεν το συζητάω, ο Κονσεϊσάο έχει δώσει σε όλους να καταλάβουν ότι έτσι κι αλλιώς δε γουστάρει βοήθειες. Σήμερα όμως μια σέντρα της προκοπής δεν μπόρεσε να βγάλει. Αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε και ο Βερόν, ο οποίος μπήκε φρέσκος και πήγαινε περπατώντας. Εντάξει, καταπληκτικό το τακουνάκι-ασίστ, αλλά ποδοσφαιριστής που να μην μπορεί, ή να μην θέλει να τρέξει δεν νοείται τη σήμερον ημέρα.
Τώρα πηγαίνουμε υπό πίεση στη Λάρισα, σε αντίθεση με τη γηπεδούχο, που θα παίξει απελευθερωμένα κι ό,τι βγει.

Συνθέσεις:

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Σνάουτσνερ (89’ Μπακαγιόκο), Γκαρσία, Μαλεζάς Λίνο, Κονσεϊσάο, Κοντρέρας, Βιεϊρίνια (46’ Βερόν), Ιβιτς, Σορλέν, Μουσλίμοβιτς.

Παναθηναϊκός: Γκαλίνοβιτς, Νίλσον, Σαριέγκι, Βύντρα, Μουν, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Καραγκούνης, Σιμάο (46’ Κλέιτον), Ιβανσιτς (46’ Νίνης), Μάντζιος, Ρουκάβινα (74’ Σαλπιγγίδης)

ΣΚΟΡΕΡ: 87’ Καραγκούνης

ΚΟΚΚΙΝΗ: 44’ Γκαρσία

ΚΙΤΡΙΝΕΣ: 40’ Σνάουτσνερ, 44’ Μουσλίμοβιτς, 82’ Βερόν - 18’ Σιμάο, 44’ Βύντρα, 44’ Σαριέγκι, 45’ Ζιλμπέρτο Σίλβα, 56’ Νίνης, 82’ Καραγκούνης

Διαιτητής: Κάκος (Κέρκυρας)

Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 2-0

Άλλη μια αποτυχημένη κάθοδος στην Αθήνα

Το σερί των άσφαιρων επισκέψεων στο λεκανοπέδιο συνεχίστηκε. Μετά το 2-0 για το πρωτάθλημα, χάσαμε από τον Ολυμπιακό με το ίδιο σκορ και για το Κύπελλο, ενώ υπενθυμίζω ότι με 1-0 έχουμε χάσει από την ΑΕΚ και με 3-0 από τον Παναθηναϊκό. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, λοιπόν, παύει να είναι σύμπτωση. Και το μόνο που κάνει η συζήτηση για τη διαιτησία (ποια συζήτηση, δηλαδή, για κραυγές πρόκειται) είναι να συσκοτίζει την πραγματικότητα. Η οποία είναι ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να πάρει ούτε βαθμό εκτός έδρας από τους «μεγάλους» του Κέντρου, ούτε καν να σκοράρει. Κι απόψε αυτό που χρειαζόμασταν δεν ήταν παρά ένα γκολ. Είχα γράψει από την αρχή ότι χωρίς να σκοράρουμε η υπόθεση πρόκριση θα ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Και ότι θα έπρεπε να μπούμε στο γήπεδο για να ελέγξουμε το ρυθμό, να πάρουμε την πρωτοβουλία του παιχνιδιού και να κυνηγήσουμε το γκολ. Δεν το πράξαμε και αποκλειστήκαμε. Απλά πράγματα.

Το πρώτο ημίχρονο κύλησε με τη γνωστή πολιτική του “appeasement”, όπως την έχω ονομάσει, δηλαδή με την τακτική του καθησυχασμού του αντιπάλου. Προσπαθήσαμε να ελέγξουμε το ρυθμό, σε καμία περίπτωση όμως δεν καταφέραμε να έχουμε αρκετή κατοχή της μπάλας για να το πετύχουμε. Το πρέσινγκ δεν έγινε όσο ψηλά έπρεπε, ενώ οι γραμμές μας δεν κρατήθηκαν σε αρκετά κοντινές αποστάσεις. Κατορθώσαμε πάντως να «πείσουμε» κατά κάποιο τρόπο τον αντίπαλο να είναι ήπιος, χαλαρός, να μην φορτσάρει. Θα μπορούσαμε ίσως να πούμε ότι ως ένα βαθμό κατορθώσαμε να εξουδετερώσουμε τα ατού του. Το γεγονός όμως παραμένει ότι ο Ολυμπιακός είχε υπερβολικά πολύ κατοχή της μπάλας (γύρω στο 60% στο 1^ο ημίχρονο), με αποτέλεσμα να πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό επιθέσεων, αρκετές από τις οποίες έφεραν την μπάλα μέσα στη μεγάλη περιοχή μας. Πρέπει να είναι τουλάχιστον 15 οι φορές που η μπάλα πέρασε μέσα στην περιοχή μας, και όσοι γνωρίζουν από ποδόσφαιρο καταλαβαίνουν ότι με την ατομική ποιότητα ορισμένων παικτών που διαθέτει ο Ολυμπιακός και με ένα παροδικό ανέβασμα του ρυθμού του το γκολ θα ήταν θέμα χρόνου. Το καλύτερο που κατάφερε ο ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο ήταν να δημιουργήσει δυο πολύ αξιόλογες ευκαιρίες, και οι δυο με τελικό αποδέκτη τον Ίβιτς. Ιδιαίτερα η πρώτη στο 10΄ ήταν σπουδαία, και αν είχε αξιοποιηθεί, το παιχνίδι θα είχε πάρει τελείως διαφορετική τροπή.

Ήταν αναμενόμενο ότι στο δεύτερο ημίχρονο θα δεχόμασταν μεγαλύτερη πίεση, φάνηκε όμως ότι ήμασταν ανέτοιμοι να τη δεχτούμε. Η είσοδος του Ντάρμπισιρ αντί του Πατσατζόγλου ανέτρεψε τις αριθμητικές ισορροπίες και απελευθέρωσε τον Γκαλέτι, ο οποίος σύντομα βρέθηκε να πραγματοποιεί αμαρκάριστος μακρινή σέντρα ακριβείας για το κεφάλι του Ντιόγο, ο οποίος νίκησε στον αέρα τον προσωπικό του αντίπαλο Κοντρέρας και έγραψε το 1-0. Γενικά η επιλογή μας να αντιμετωπίσουμε μαν-του-μαν τον Ντιόγο αποδείχθηκε άκρως ατυχής, αφού ο Ντιόγο παρέσυρε ουκ ολίγες φορές τον Κοντρέρας σε διάφορα σημεία του γηπέδου, τον δυσκόλεψε πάρα πολλές φορές στο ένας εναντίον ενός, και τελικά κατάφερε να κερδίσει την αποβολή του. Όσες ελπίδες μας απέμεναν να διεκδικήσουμε την πρόκριση εξανεμίστηκαν λίγα λεπτά αργότερα, όταν ο Ίβιτς, τελείως ανώριμα, έκανε βίαιο μαρκάρισμα στον Ντάρμπισιρ ενώ είχε ήδη μια κίτρινη κάρτα, προκειμένου να του… επιβάλει την εφαρμογή του φερ-πλέι. Καταφέραμε, για την τιμή των όπλων να πάμε το παιχνίδι στην παράταση, είχαμε μια ευκαιρία με τον Μπακαγιόκο να κάνουμε τη μεγάλη ανατροπή, αλλά από κει και πέρα ήταν θέμα χρόνου να δεχτούμε το γκολ, αν και δεν κατάλαβα γιατί ο Μαλεζάς δεν πήδηξε καθόλου στο γκολ που μας έβαλε τελικά ο Ντάρμπισιρ - κάτι που είχε κάνει και πέρσι στο Καραϊσκάκη, οπότε είχαμε δεχτεί γκολ από κεφαλιά του Κοβάσεβιτς.

Για μένα είναι σαφές ότι οι αποβολές ήταν δίκαιες, για αυτή τη σαχλαμάρα που λέγεται φερ-πλέι έχω γράψει επανειλημμένα (ακόμα κι αν ήταν φάουλ στον Αραμπατζή - που δε νομίζω να ήταν – η επιλογή του να μείνει κάτω και να παριστάνει τελείως αναίτια τον τραυματία ήταν αδικαιολόγητη, ενώ στο πρώτο ημίχρονο ανάλογη… κοτσάνα είχε κάνει και ο Τζόρτζεβιτς, χωρίς οι παίκτες του ΠΑΟΚ να τηρήσουν το λεγόμενο φερ-πλέι), ενώ ο Ίβιτς όφειλε εν πάση περιπτώσει να γνωρίζει ότι ένας άγγλος ποδοσφαιριστής, και δη νεοφερμένος στην Ελλάδα, σε καμία περίπτωση δεν επρόκειτο να το εφάρμοζε. Όσο για το φράγμα του Κοντρέρας, δεν είναι βέβαια βίαιο μαρκάρισμα, είναι όμως σαφές φάουλ εκ προθέσεως, ο Κοντρέρας αφήνει την μπάλα και πάει στον Ντιόγο, και μόλις πριν από λίγα λεπτά είχε δεχτεί κίτρινη κάρτα ακριβώς γι’ αυτό το λόγο και ο Πάντος. Η πιο δύσκολη φάση για τη διαιτησία έγινε στο δεύτερο λεπτό της παράτασης, όταν ο Μπακαγιόκο έφυγε μόνος του προς το τέρμα του Νικοπολίδη, τον πρόλαβε όμως και τον ανέκοψε ο Αβραάμ Παπαδόπουλος. Εκ πρώτης όψεως φάνηκε ότι υπήρχε περίπτωση ανατροπής με το χέρι, ή έστω φράγματος, στην αργή κίνηση φαίνεται ότι μάλλον ο Παπαδόπουλος προλαβαίνει τον Μπακαγιόκο, ο οποίος είχε ανοίξει την μπάλα και προτίμησε να πέσει κάτω βλέποντας ότι ο Παπαδόπουλος τον πρόλαβε. Σίγουρα έχουμε δει παρόμοιες φάσεις να σφυρίζονται φάουλ στο ελληνικό ποδόσφαιρο, και ιδιαίτερα υπέρ του Ολυμπιακού, και θα ήταν και κόκκινη κάρτα αν δινόταν φάουλ, αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Κουκουλάκη που δεν το έδωσε. Γενικά η διαιτησία του μου φάνηκε πολύ καλή, με μεγαλύτερο λάθος της μια φάση περίπου στο 113΄, όταν ο Ντάρμπισιρ κρατούσε τον Σορλέν από το χέρι, με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και ο Σορλέν να του κάνει μια χειρονομία στο πρόσωπο καθώς έφευγε. Ο διαιτητής διέκοψε καθυστερημένα το παιχνίδι με υπόδειξη του επόπτη, όχι για να υποδείξει φάουλ και κίτρινη κάρτα στον Ντάρμπισιρ, αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, θεωρώντας φάουλ και κίτρινη κάρτα τη χειρονομία του Σορλέν. Από κει και πέρα, η διαιτησία θα βελτιωθεί στην Ελλάδα όταν αρχίσουν να τη βοηθούν και λίγο οι παίκτες, και όχι να βουτάν κάθε τρεις και λίγο για να πάρουν υπαρκτά ή ανύπαρκτα φάουλ από σπρωξίματα ή επαφές, κι όταν πάψουν οι φίλαθλοι να ασχολούνται μαζί της και να προσπαθούν να την επηρεάσουν. Απόψε στο Καραϊσκάκη οι οπαδοί του γάβρου ήταν τόσο πιεστικοί κάθε φορά που έπεφτε ένας δικός τους κάτω, ξεσήκωναν τόσο συχνά το γήπεδο με κραυγές διαμαρτυρίας, ώστε είναι σχεδόν αδύνατο να μην παρασυρθεί κάποια στιγμή και ο διαιτητής. Γι' αυτό λέμε από παλιά ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να κερδίζει ΚΑΙ τη διαιτησία. Απόψε συνέβη όμως το αντίθετο, δηλαδή βρήκαμε άλλοθι τη διαιτησία για μια ακόμη μέτρια εμφάνιση στην Αθήνα. Η συζήτηση αυτή αποπροσανατολίζει, αλλά και δυναμιτίζει το κλίμα ενόψει ενός δύσκολου ντέρμπι την Κυριακή.

Αυτό που θα πρέπει να κάνει ο ΠΑΟΚ αν θέλει να μην του δίνονται φάουλ και αποβολές, είναι να παίξει πιο ενεργητικό και πιο επιθετικό ποδόσφαιρο. Όποιος αμύνεται συνέχεια, κάποια στιγμή θα το κάνει το λάθος, ιδιαίτερα μάλιστα όταν δεν κρατά την ψυχραιμία του, όπως π.χ. ο Ίβιτς, αλλά και ο Κοντρέρας, που υποπτεύομαι ότι δεν χώνεψε ποτέ την κεφαλιά που έχασε από τον Ντιόγο στη φάση του γκολ και βάλθηκε να τον κυνηγά σε όλο το γήπεδο για να τον σβήσει. Πριν την αποβολή του μάλιστα προθερμαίνονταν ήδη ο Μπιζέρα, και υποπτεύομαι ότι ο Σάντος σκεφτόταν να τον αντικαταστήσει, για να μη φάει κι άλλη κίτρινη, αλλά τελικά δεν τον πρόλαβε. Να σημειώσω ότι σκιά του εαυτού τους ήταν ο Μουσλίμοβιτς (μάλλον η χειρότερή του εμφάνισή με τη φανελλα του ΠΑΟΚ), αλλά και ο Κονσεϊσάο, μέτριοι οι Μαλεζάς-Σορλέν, ενώ μου άρεσε ο Ίβιτς, με εξαίρεση τη φάση της αποβολής του, ο Αραμπατζής, με εξαίρεση τη φάση της αποβολής του Κοντρέρας, οπότε υπερφαλλαγίστηκε, αλλά και ο Μπιζέρα, που εκτιμώ πως θα αντικατασρήσει επάξια τον Κοντρέρας την Κυριακή.

Συνθέσεις:

Ολυμπιακός: Νικοπολίδης, Πάντος, Παπαδόπουλος, Ζεβλάκοφ, Λεονάρντο (98΄ Όσκαρ), Πατσατζόγλου (46΄ Ντάρμπισαϊρ), Ντουντού, Γκαλέτι, Τζόρτζεβιτς (87΄ Μήτρογλου), Μπελούτσι, Ντιόγο

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Αραμπατζής, Μαλεζάς, Κοντρέρας, Σνάουτσνερ (70΄ Μπακαγιόκο), Βερόν (77΄ Μπιζέρα), Ίβιτς, Σορλέν, Κονσεϊσάο, Λίνο, Μουσλίμοβιτς (83΄ Κωνσταντινίδης)

Σκόρερ: 46΄ Ντιόγο, 109΄ Ντάρμπισαϊρ

Κίτρινες κάρτες: 69΄ Ντουντού, 71΄ Πάντος, 90΄+ Μήτρογλου - 43΄ Μουσλίμοβιτς, 59΄ Κοντρέρας, 74΄ Βερόν, 76΄ Ίβιτς, 112΄ Σορλέν

Κόκκινες κάρτες: 74΄ Κοντρέρας (2η κίτρινη), 80΄ Ίβιτς (2η κίτρινη)

Διαιτητής: Μ. Κουκουλάκης (Ηρακλείου)

Πανιώνιος - ΠΑΟΚ 1-2

Δεν πειράζει που 'σαι τόσο χύμα,
Ιμπραΐμα, Ιμπραΐμα

Από όλα τα στάδια περάσαμε σήμερα στη Νέα Σμύρνη: Στο 1ο ημίχρονο φάνηκε ότι το παιχνίδι πάει ταμάμ για ισοπαλία, και μάλιστα 0-0. Μέχρι τα μέσα του 2ου ημιχρόνου φαινόταν ότι τελικά θα το χάναμε, αλλά τελικά το κερδίσαμε! Και δε νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερη ηδονή από μια νίκη που έρχεται δέκα... δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη των καθυστερήσεων του αγώνα!

Μια νίκη που χρωστάμε εν πολλοίς στη χρυσή αλλαγή του Φερνάντο Σάντος, το "μαύρο ελάφι", τον Ιμπραΐμα Μπακαγιόκο, που μπήκε αφιονισμένος και κουρδισμένος για να αποδείξει ότι αδικείται από τον προπονητή του, και το απέδειξε! Αλλά και ο Σάντος από την μεριά του απέδειξε πόσο μεγάλος προπονητής είναι, που τον κούρδιζε τόσο καιρό, και την κατάλληλη στιγμή τον ξαμόλησε στον αγωνιστικό χώρο σαν το λιοντάρι που βγαίνει επιτέλους από το κλουβί του, για να μας χαρίσει όχι έναν, αλλά τρεις πολύτιμους βαθμούς. Και σημειώνω ότι ο "Μπάκα" πανηγύρισε και τα δυο γκολ μαζί με τον προπονητή του, στο δεύτερο μάλιστα αγκαλιαστήκαν κιόλας. Κάτι που δείχνει το υψηλό επίπεδο των σχέσεων στην ομάδα, αλλά και την ηθική ανωτερότητα του Φερνάντο Σάντος, που έχει αποδείξει ότι είναι Κύριος με το κάπα κεφαλαίο.

Από κει και πέρα πρέπει να πω ότι παίχτηκε ένα ποδόσφαιρο χαμηλού επιπέδου, ο Πανιώνιος μπορεί να διαθέτει μονάδες, δεν διαθέτει όμως σύνολο. Ο δε ΠΑΟΚ μπήκε χαλαρά, να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να "αποδράσει" νύχτα με το 0-0. Ήταν σαφές ότι κάναμε οικονομία δυνάμεων, κάτι που καταλαβαίνω σε παίκτες όπως ο κακομοίρης ο Βερόν, που δεν έχει πάρει ανάσα εδώ και έξι μήνες, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να κάνει οικονομία δυνάμεων και ο Μπαλάφας. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι: Ο Σωτήρης είναι ένας καλός παίκτης που διακρίνεται για: α) τις καλές τοποθετήσεις και την υψηλή ποδοσφαιρική νοημοσύνη του, που φαίνεται ιδιαίτερα στο κλείσιμο χώρων, β) την καλή κεφαλιά, τόσο ανασταλτικά όσο και επιθετικά, γ) το ικανοποιητικό σουτ, δ) το αποτελεσματικό τάκλιν από κοντινή απόσταση (από μακριά δεν μαρκάρει). Από κει και πέρα, είναι απαράδεκτο: α) να είσαι χαφ 25 χρονώ και να μην τρέχεις, να μην σπριντάρεις, β) να φοβάσαι να βάλεις τα πόδια στη φωτιά, γ) να είσαι ανίκανος να προωθήσεις την μπάλα με ένα σπριντ ή μια πάσα και να τη γυρίζεις εννιά στις δέκα φορές προς τα πίσω. Έλεος! Αυτό που εκμεταλλεύεται όμως ο Σωτηράκης έιναι ότι είναι Έλληνας και χρειαζόμαστε και μερικούς τέτοιους, ειδικά από τη στιγμή που ακούγεται ότι θα μπει περιορισμός ξένων παικτών από την ΟΥΕΦΑ. Κι αντί να δουλέψει σκληρά για να βελτιωθεί, μας εκμεταλλεύεται. Απαράδεκτο!

Δεν θέλω να μείνω περισσότερο στο παιχνίδι, θεωρώ ότι σταθήκαμε λίγο τυχεροί, αλλά δείξαμε και ότι είμαστε μια σοβαρή ομάδα, που παίζει πάντα για τη νίκη, κι αν βρει τον αντίπαλο λίγο ανοργάνωτο ή χαλαρό, δεν του το συγχωρεί. Μπράβο μας! Και μπράβο και στον προπονητή μας και για τη νοοτροπία που έχει εμφυσήσει στην ομάδα και για τις αλλαγές που έκανε. Από κει και πέρα, αν παίξουμε έτσι με τον Ολυμπιακό, μαύρο φίδι που μας έφαγε.

Θέλω με την ευκαιρία να πω κι ορισμένα πράγματα περί ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα, γιατί η κατάσταση είναι χάλια, και πρέπει εμείς οι Παοκτσήδες να καταλάβουμε ότι αν το ελληνικό ποδόσφαιρο πάει κατά διαόλου, δεν θα μπορέσει ούτε ο ΠΑΟΚ να προκόψει. Γιατί κι ο ΠΑΟΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα συμμετέχει, κι όπως ο Ολυμπιακός βγαίνει στην Ευρώπη και ρεζιλεύεται, γιατί ακριβώς έχει αποκτήσει κακές συνήθειες από το ελληνικό πρωτάθλημα, το ίδιο θα πάθει κι ο ΠΑΟΚ, αν συμμετέχει σε ένα πρωτάθλημα προβληματικό και με παθογένειες. Γιατί από παθογένειες, άλλο τίποτα το πρωτάθλημά μας. Έχουμε και λέμε:

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που το ποδόσφαιρο παίζεται περισσότερο οριζοντίως παρά καθέτως, όπερ σημαίνει ότι οι παίκτες βρίσκονται περισσότερη ώρα πεσμένοι στον αγωνιστικό χώρο, παρά όρθιοι. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Με την παραμικρή αφορμή πέφτουν κάτω! Και βέβαια πολύ συχνά ανταμοίβονται γι’ αυτό. Οπότε συνεχίζουν. Και το πρόβλημα διαιωνίζεται. Πρέπει εδώ να καταλάβουμε ορισμένα πράγματα: Παρότι το φαινόμενο του επιθετικού που «παίρνει το πέναλτι» δεν μπορεί να εξαλειφθεί τελείως, πρέπει να αποφασίσουμε ότι είναι κάτι κατακριτέο, το οποίο θα πρέπει ενεργητικά να καταπολεμήσουμε από το ποδόσφαιρό μας. Παραδείγματα: Στο Χαριλάου. Πριν καλά-καλά νιώσει την πολυθρύλητη «επαφή» (έννοια-κλειδί στην θεωρία περί ποδοσφαίρου του «Προέδρου» Βαρούχα – ήμαρτον! Ούτε μπάσκετ να παίζαμε) πέφτει κάτω ο δικός σου (με περισσή επιδεξιότητα, ομολογώ). «Υπάρχει επαφή», άρα πέναλτι. Πάει η έκπληξη στο Χαριλάου. Κακό για το ποδόσφαιρό μας και το ότι δεν μπορούν οι μικροί να πάρουν πόντους από τους μεγάλους και το ότι δίνονται σφυρίγματα με το παραμικρό και ανάλογα με την επιθυμία του εκάστοτε επιτιθέμενου να πέφτει. Άλλο παράδειγμα: Τελευταίο λεπτό στο μεγάλο ντέρμπι των «αιωνίων», ο Κλέιτον φεύγει μόνος του τετ-α-τετ με τον Νικοπολίδη. Και τι κάνει; Αντί να κεραυνοβολήσει, ή έστω να πλασάρει τον αντίπαλο τερματοφύλακα, με το που νιώθει κάτι να τον ακουμπάει πέφτει κάτω! Κι οι περισσότεροι το θεώρησαν πέναλτι, απ’ ό,τι κατάλαβα, κι ο διαιτητής επίσης, γι’ αυτό και έσπευσε να δώσει οφσάιντ (ανύπαρκτο), για να μην αναγκαστεί να δώσει πέναλτι. Αν ρωτάτε εμένα, κρέμασμα θέλει ο Κλέιτον, που δε συνέχισε τη φάση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι με τόσα σφυρίγματα και τόσες διακοπές, με τόσες στημένες φάσεις και τόσους λίγους συνδυασμούς και ροή παιχνιδιού, ποδόσφαιρο στην χώρα μας ΔΕΝ πρόκειται να παιχτεί, και αυτό ισχύει για ΟΛΕΣ τις ομάδες, είτε νομίζουν ότι αδικούνται, είτε ότι ευνοούνται. Δεν πρόκειται ο ΠΑΟΚ μας να ορθοποδήσει και να μας κάνει περήφανους στην Ευρώπη, αν δεν υπάρξει εδώ στην Ελλάδα ροή παιχνιδιού, ρυθμός, να παίζεται η μπάλα χωρίς διακοπές, χωρίς σφυρίγματα κάθε λίγο και λιγάκι. Και πρέπει και οι παίκτες να βοηθήσουν σ’ αυτό. Να σταματήσουν να πέφτουν με το παραμικρό, να κόψουν το θέατρο.

Παραπονιόμαστε για τα πολλά φάουλ στην Ελλάδα. Είναι γεγονός ότι οι ποδοσφαιριστές σ’ αυτή τη χώρα έχουν την απαράδεκτη συνήθεια πολύ συχνά να αφήνουν την μπάλα και να πηγαίνουν στα πόδια του αντιπάλου. Καλή ώρα ο Μάκος σήμερα. Πού πας ρε Καραμήτρο; Πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι; Σε καμιά αλάνα; Μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα βίαιο μαρκάρισμα, όμως ήταν εξόφθαλμο χτύπημα εκ προθέσεως. Απαράδεκτο! Τριτοκοσμικό! Πρέπει λοιπόν οι ποδοσφαιριστές να κάνουν λιγότερα φάουλ, πρέπει να μην πέφτουν με το παραμικρό, πρέπει όμως κι οι διαιτητές να μην παρασύρονται και σφυρίζουν φάουλ με το κάθε πέσιμο που βλέπουν. Αυτή η «Βαρούχεια» λογική, σύμφωνα με την οποία όταν υπάρχει επαφή που συνοδεύεται από πτώση υπάρχει και παράβαση πρέπει να λάβει τέλος. Είδα την προηγούμενη βδομάδα το Λάρισα-Άρης. Θαύμασα τον διαιτητή Παμπορίδη, που άφησε το παιχνίδι να παιχτεί και δεν σφύριζε με το παραμικρό. Μπράβο του! Οι διαιτητές μας δεν είναι κακοί, αρκεί να έχουν την κατάλληλη καθοδήγηση, να δοθεί η σωστή γραμμή και να στηριχτεί από όλους. Παίκτες, παράγοντες, δημοσιογράφους, φιλάθλους.

Άλλο κακό: Οι συχνοί τραυματισμοί ή «τραυματισμοί», που συνοδεύονται μάλιστα και από τα ανάλογα γιαλαντζί φερ-πλέι. Δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί ρυθμός όχι μόνο σε μια ομάδα, αλλά και σε έναν παίκτη αυστηρά σε ατομικό επίπεδο, όταν κάθε λίγο «κρυώνει» με τις διακοπές αυτές. Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η ψευδοανθρωπιστική (και άκρως υποκριτική) ευαισθησία του φερ-πλέι, αλλά και το αναίσχυντο θέατρο ορισμένων ποδοσφαιριστών. Θυμάμαι πριν μερικές αγωνιστικές στο Πανσερραϊκός-Ολυμπιακός έγινε μια φάση όπου ακούμπησαν για λίγο τα μέτωπά τους ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Νικοπολίδης με τον επιθετικό των Σερρών Σωτήρη Κωνσταντινίδη. Ο Κωνσταντινίδης έπεσε κάτω και σφάδαζε κρατώντας το κεφάλι του. Όταν είδε ότι ο διαιτητής δεν τσίμπησε, σηκώθηκε σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Πήγε δηλαδή να παραπλανήσει το διαιτητή, και μάλιστα εις βάρος ενός ποδοσφαιριστή σαν τον Πρωταθλητή Ευρώπης και κορυφαίο τερματοφύλακα Αντώνη Νικοπολίδη. Απαράδεκτο! Το ίδιο βράδυ μάλιστα, ο Κωνσταντινίδης, ο οποίος σημειωτέον είναι και απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής, ήταν φιλοξενούμενος της Αθλητικής Κυριακής. Ποία καλύτερη ευκαιρία για να ξεμπροστιαστεί και να ταπεινωθεί δημοσίως ο παίκτης. Κι όμως! Όλοι οι παρόντες, του κ. Βαρούχα συμπεριλαμβανομένου, το πέρασαν στο μπάι, ότι ήταν μια φάση «πάνω στην ένταση της στιγμής» και κανένα πρόβλημα. Αν θέλετε τη γνώμη μου πρέπει να σχηματιστεί μια τριμελής επιτροπή από γνώστες και πεφωτισμένους ανθρώπους του χώρου (όχι τύπου Βαρούχα) και να αρχίσει να τιμωρεί παίκτες με βάση το βίντεο. Να τιμωρεί τα θέατρα, ανεξαρτήτως αν κατάφεραν να ξεγελάσουν το διαιτητή ή όχι. Να δείτε για πότε θα διορθωθούν οι ποδοσφαιριστές. Σε δυο-τρεις Κυριακές Παναγίτσες θα έχουν γίνει! Παρομοίως και τα εν ψυχρώ χτυπήματα σε αντίπαλο. Απαράδεκτο εν έτει 2009 να υπάρχουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που αφήνουν την μπάλα και σημαδεύουν πόδια αντιπάλων. Ας έπαιρνε τώρα απ’ αυτήν την επιτροπή μια τιμωρία πέντε (5) αγωνιστικών ο Μάκος, και θα βλέπαμε αν θα το ξανάκανε. Αυτά είναι που πρέπει να δώσουμε βάση σαν ποδόσφαιρο, και όχι ποιος αδικήθηκε και ποιος δεν αδικήθηκε. Έχουμε καταντήσει το ποδόσφαιρό μας ένα απέραντο δικαστήριο, όπου κανείς δεν κοιτάει το θέαμα, και όλοι κοιτάνε τη διαιτησία. Δεν μπορεί η διαιτησία να λειτουργήσει κάτω από τέτοιες συνθήκες. Όλοι διαμαρτύρονται. Χωρίς καλοπιστία δεν γίνεται τίποτα. Έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό η αμφισβήτηση, που μέχρι κι οι παίκτες του Πανιωνίου πίστεψαν σήμερα ότι εξαιτίας του διαιτητή έχασαν. Έβλεπες ότι το έλεγαν και το πίστευαν. Ειδικά αυτός ο Κρέσιτς διερρήγνυε τα ιμάτιά του ότι "έγιναν επιθετικά φάουλ" (πολλά, όχι μόνο ένα!) στη φάση του δεύτερου γκολ του ΠΑΟΚ. Την είδαμε τη φάση, την ξανάδαμε, πουθενά ούτε υποψία φάουλ. Όταν όμως κάθε Κυριακή έχουμε συνηθίσει αντί να ασχολούμαστε με την κάμηλο της ποιότητας του ποδοσφαίρου μας να διυλίζουμε τον κώνωπα της διαιτησίας, φυσικό είναι στο τέλος και οι παίκτες να αρχίσουν να βλέπουν φαντάσματα. Σταματώ εδώ. Ας καταλάβουμε όμως ότι πρέπει να υπερβούμε τα μικροσυμφέροντα των ομάδων μας και να καταλάβουμε ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι το κοινό μας σπίτι. Κι αυτό το σπίτι πρέπει να το φροντίσουμε, για το καλό όλων των ενοίκων. Κλείνω επαναλαμβάνοντας: Αν δεν αποκατασταθεί ένας γρήγορος ρυθμός παιχνιδιού στα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος, οι ομάδες μας δεν πρόκειται ποτέ να ορθοποδήσουν στην Ευρώπη. Τελεία και παύλα.

Συνθέσεις:

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Αραμπατζής, Μαλεζάς, Κοντρέρας, Δάρλας (Κωνσταντινίδης 33'), Κονσεϊσάο, Βερόν, Μπαλάφας (Βιεϊρίνια 62'), Σορλέν, Χούτος (Μπακαγιόκο 69'), Μουσλίμοβιτς.

Πανιώνιος: Κρέσιτς, Κουτσόπουλος, Μαϊστόροβιτς, Μάκος, Κουμορτζί, Εστογιάνοφ, Σκούφαλης, Ρεκόμπα, Γουνδουλάκης (Ντελούρα 78'), Κοντοές, Λουρένσο (Νικολάου 71').

Γκολ: 58΄ Λουρένσο - 75΄, 93΄ Μπακαγιόκο

Κίτρινες κάρτες: Μάκος - Αραμπατζής, Βιερίνια

Κόκκινες: Μάκος 85΄

Διαιτητής: Παπασταμάτης (Αθηνών)

Δεν υπάρχει αθλητικό πνεύμα χωρίς Δικαιοσύνη

Για την αποβολή Κονσεϊσάο

Δεν ξέρω τι ακριβώς προβλέπει ο κανονισμός και πώς ερμηνεύεται, αλλά αν αυτό που λέει είναι ότι μια κερκίδα μπορεί να πετάει δεκάδες αντικείμενα στο κεφάλι ενός ποδοσφαιριστή και αν ο παίκτης αντιδράσει πετώντας ένα από αυτά πίσω αποβάλλεται, τότε έχουμε έναν άδικο νόμο. Θα καταλάβαινα τον διαιτητή Κύρκο αν διέκοπτε τον αγώνα εις βάρος του Άρη και απέβαλλε τον Κονσεϊσάο. Ή αν διέκοπτε προσωρινά τον αγώνα και έδειχνε κίτρινη στον Κονσεϊσάο. Το να τιμωρεί όμως τον παίκτη με αποβολή, αλλά την ομάδα των οπαδών που ξεκίνησαν τα επεισόδια με απλή αναγραφή στο φύλλο αγώνα, είναι άδικο. Ότι τα ίδια είχαν γίνει στην Τούμπα, αλλά ο Μπατιόν δεν είχε αντιδράσει σαν τον Κονσεϊσάο είναι προς τιμήν του Μπατιόν. Το γεγονός όμως το θύμα τιμωρείται πιο βαριά από τον θύτη δεν είναι προς τιμήν της απόδοσης δικαιοσύνης.

Τα παραπάνω μεταφέρω από τη σημερινή SportDay. Τα υπογράφει ο Αντώνης Πανούτσος και τα προσυπογράφω απολύτως. Το ποδόσφαιρο είναι αθλητισμός. Και ο αθλητισμός είναι ιδανικό. Πρέπει να διακατέχεται από ευγενή άμιλλα, πνεύμα αλληλεγγύης και συναδελφικότητας, δικαιοσύνη. Η νέα γενιά μεγαλώνει στα γήπεδα. Ας μεγαλώσει σωστά. Ζητώ Δικαιοσύνη.