Ο ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ ΝΕΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ

Ενώ ανακοινώθηκε και επίσημα στην ιστοσελίδα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ η οριστική λύση της συνεργασίας με τον επί... 23 ημέρες προπονητή της ομάδας κ. Μάριο Μπερέτα, ο μέχρι πρότινος προπονητής του Πανθρακικού Παύλος Δερμιτζάκης θα είναι από σήμερα το απόγευμα ο νέος προπονητής του ΠΑΟΚ, καθώς παρουσιάζεται επίσημα στα γραφεία της ΠΑΕ στις 4.30 μ.μ. Μπορείτε να δείτε εδώ το ρεπορτάζ της GoalDay.

Η επιλογή Δερμιτζάκη ήταν ουσιαστικά μονόδρομος, γιατί το μπάτζετ για προπονητή φέτος ήταν συγκεκριμένο, μετρημένο και περιορισμένο, ξοδεύτηκε δε σε μεγάλο ποσοστό για την αποζημίωση του Μπερέτα και των συνεργατών του. Οι πληροφορίες λένε ότι από τα 400 χιλιάρικα που θα κόστιζε ο Μπερέτα για φέτος, θα πάρει τελικά τα 280. Άρα περισσεύουν μόλις 120 χιλιάδες ευρώ για προπονητή, οπότε έπρεπε να βρεθεί κάποιος καλός και φτηνός. Ο σχεδόν συνομήλικος και κοντοχωριανός του Ζαγοράκη με την ελάχιστη εμπειρία στην Σούπερ Λίγκα φάνταζε σαν η ιδανική επιλογή.

Το ευχάριστο με την αλλαγή αυτή είναι ότι ο Δερμιτζάκης δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για μια (απευκταία) αποτυχία στα ματς με τον Άγιαξ, και θα έχει κάποια περίοδο χάριτος. Έτσι κι αλλιώς άλλη επιλογή ΔΕΝ έχουμε, είναι Δερμιτζάκης ή χάος. Οπότε υποχρέωση κάθε Παοκτσή είναι να στηρίξει αυτή την επιλογή της Διοίκησης, να αγκαλιάσει τον Παύλο Δερμιτζάκη, ο οποίος είναι γνωστός άλλωστε για τα Παοκτσήδικα αισθήματά του και έχει φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ, και να του ευχηθεί ολόψυχα ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.

Όσο για τους μπερδεμένους (όπως έλεγε κι ο Άγγελος), που τους έχει χτυπήσει ο ήλιος στο κεφάλι και έχουν πάρει σβάρνα τα ραδιόφωνα από χθες και ζητούν από τον Ζαγοράκη να πληρώσει από την τσέπη του την αποζημίωση Μπερέτα, επειδή, λέει, "είναι δικό του το λάθος και δεν θα το πληρώσει ο λαός του ΠΑΟΚ", έχω να τους πω ότι τον Πρόεδρο και φυσικό ηγέτη του ΠΑΟΚ Θόδωρο Ζαγοράκη τον αγαπάμε, τον πιστεύουμε και τον στηρίζουμε όχι μόνο στα εύκολα και στα πανηγύρια, αλλά και στα δύσκολα και τα λάθη. Ουαί κι αλίμονο αν εγκαταλείπαμε αυτούς που αγαπάμε κι αυτούς που πιστεύουμε με την πρώτη στραβή.

ΠΑΟΚ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ!

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΜΠΕΡΕΤΑ

Εδώ και τρεις περίπου ώρες σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, τόσο τα τοπικά όσο και τα εθνικά (π.χ. Mega) μεταδίδουν ότι ο Μάριο Μπερέτα αποτελεί παρελθόν από τον πάγκο του ΠΑΟΚ, μετά από μόλις… 23 μέρες συνεργασίας. Βλέπε για παράδειγμα την Goalday, το paok24, την Ελευθεροτυπία. Επίσημη ανακοίνωση από την ΠΑΕ ακόμα ΔΕΝ υπάρχει, φαίνεται όμως ότι βαδίζουμε με βεβαιότητα σε μια από τις πιο γρήγορες αλλαγές προπονητή στην ιστορία του… ποδοσφαίρου.

Κάποιες πρώτες σκέψεις, σκόρπιες και αντικρουόμενες που κάνω αυτή τη στιγμή:

- Δεν δίνει εικόνα σοβαρής ομάδας μια τόσο γρήγορη αλλαγή προπονητή. Γενικά, οποιαδήποτε διακοπή συνεργασίας μεσούσης της σεζόν δεν συνίσταται. Στην περίπτωση αυτή, βέβαια, η σεζόν δεν έχει καν αρχίσει! Δίνει όμως μια εντύπωση πανικού, τρικυμίας εν κρανίω, παντελούς έλλειψης σχεδιασμού.

- Από την άλλη μεριά, αν έχεις κάνει ένα λάθος, τότε όσο πιο γρήγορα το διορθώσεις, τόσο καλύτερα. Αν έρθει άμεσα ο νέος προπονητής, τότε αυτή η μίνι συνεργασία των είκοσι τριών ημερών θα ξεχαστεί πολύ σύντομα.

- Δύο φαίνεται πως ήταν τα βασικά προβλήματα με τον Μάριο Μπερέτα. Το πρώτο φάνηκε με την πρώτη ματιά: Ο Μπερέτα ήταν το άκρο αντίθετο του Φερνάντο Σάντος σε επίπεδο ύφους, στυλ, προσωπικότητας. Ένας πενηντάρης-ζιγκολό, ιταλιάνος κομψεπίκομψος, που σίγουρα δεν θα ήταν ο τύπος που επιβάλλεται στους παίκτες είτε με το πατρικό ύφος του Σάντος, είτε με την αγριάδα του, την εικόνα πειθαρχίας, σεμνότητας, αφοσίωσης στη δουλειά που εξέπεμπε ο Πορτογάλος. Και πράγματι, απ' ό,τι φάνηκε στην προετοιμασία, ο Μπερέτα μάλλον την εντύπωση ενός ακόμα παίκτη έδινε, και μάλιστα όχι ιδιαίτερα δημοφιλούς και σοβαρού, παρά προπονητή και δασκάλου.

- Το δεύτερο πρόβλημα προέκυψε στην πορεία. Ο Μπερέτα, αντί να συνεχίσει στα βήματα του Σάντος, άρχισε τους πειραματισμούς και τις δοκιμές, λες και παρελάμβανε ομάδα που έπαιζε μαζί για πρώτη φορά . Αποτέλεσμα να είμαστε λίγες μέρες πριν το κρίσιμο παιχνίδι με τον Άγιαξ ανέτοιμοι και κανείς να μην μπορεί καν να φανταστεί τι ακριβώς έχει στο μυαλό του ο Ιταλός για βασικό σχήμα στον ΠΑΟΚ.

- Αν δεν έρθει άμεσα ο νέος προπονητής, τότε ένα πρόβλημα προπονητή που ανέκυψε θα αναδειχθεί σε… προβληματάρα, ικανή να καταπιεί όλη τη σεζόν. Το ζήτημα πρέπει να λυθεί άμεσα. Κατά προτίμηση ΧΘΕΣ.

- Απαγορεύεται να ξανατεθεί ζήτημα προπονητή στον ΠΑΟΚ, τουλάχιστον μέχρι το τέλος της φετινής σεζόν. Ειδαλλιώς θα κινδυνέψει άμεσα η αξιοπιστία της διοίκησης και προσωπικά του Θόδωρου Ζαγοράκη.

- Το ζήτημα που ανέκυψε ρίχνει μια σκιά στη σχέση Ζαγοράκη-Βρύζα, εφόσον ο Μπερέτα ήταν επιλογή του Βρύζα. Ευελπιστώ αυτή η σκιά να μη γίνει… σκοτάδι. Για μένα οι αποφάσεις της διοίκησης είναι συλλογικές, και θα είναι μέγιστη ατιμία να ρίξουν προσωπική ευθύνη στο Βρύζα. Ολόκληρη η ΠΑΕ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Μπερέτα, ολόκληρη η ΠΑΕ θα το λύσει.

- Ποιος θα είναι ο επόμενος; Δεν θα μπω σε ονοματολογία. Φυσικά λύσεις πανάκριβες (π.χ. Ρεχάγκελ) αποκλείονται. Δεν συζητιούνται καν. Από την άλλη, κάθε επόμενος προπονητής έρχεται εν μέσω της σεζόν, πρέπει να είναι μεγαλύτερου κύρους από τον προηγούμενο. Γιατί η πίεση και οι απαιτήσεις αυξάνονται. Ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος να εισέλθει η ομάδα σε έναν φαύλο κύκλο αλλαγών προπονητή. Το πρόβλημα μοιάζει με τον τετραγωνισμό του κύκλου.

- Η οικονομική πτυχή της απόλυσης Μπερέτα δεν μοιάζει και πολύ εύκολη, ούτε ευχάριστη. Ας ελπίσουμε να μη μας βγει ο κούκος αηδόνι...

- Αν υποψιαστώ ότι κάποιοι παίκτες με συχνά συμπτώματα… πονοκεφάλου τελευταία, έπαιξαν ρόλο στην αποπομπή Μπερέτα…. θα πεθάνω…

ΥΓ. Μόνο όταν χάσεις κάτι συνειδητοποιείς την αξία του. Αχ, Φερνάντο...

Ο ΜΠΕΡΕΤΑ ΝΕΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΟΚ

Ο Ιταλός Μάριο Μπερέτα θα είναι ο νέος προπονητής του ΠΑΟΚ, καθώς υπέγραψε συμβόλαιο διετούς συνεργασίας έναντι 400 χιλιάδων ευρώ το χρόνο, με τον ΠΑΟΚ να διατηρεί το δικαίωμα ανανέωσης για τη δεύτερη χρονιά. Ο Μπερέτα θα φέρει και τρεις συνεργάτες του, βοηθό, γυμναστή, και εκγυμναστή τερματοφυλάκων.

Το βιογραφικό του Μπερέτα

Γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου του 1959 στο Μιλάνο ο Μάριο Μπερέτα θεωρείται ήδη ένας έμπειρος προπονητής στη γειτονική χώρα. Σαν ποδοσφαιριστής δεν έκανε κάποια ιδιαίτερη καριέρα αφού σταμάτησε το ποδόσφαιρο μόλις στα 23 του .

Έτσι παρά την ηλικία του, ο Μάριο Μπερέτα έχει ήδη ασχοληθεί τα 28 από αυτά με την προπονητική.

Ξεκίνησε την καριέρα του στους πάγκους των σχετικά άγνωστων ομάδων: Πρo Πάτρια, Σαρόνο, Κόμο, Λουμετζάνε, και κατόπιν δοκιμάστηκε στην Serie C΄ με τη Βαρέζε.

Στην συνέχεια πήγε στην Τερνάνα στη Serie B΄ και αργότερα πλέον στο Καμπιονάτο με την Κιέβο Βερόνα το 2004. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε στο τιμόνι της Πάρμα με την οποία έφτασε στην έβδομη θέση.

Το 2005 και το 2006 κάθισε στον πάγκο της Σιένα όπου είχε δύο σπουδαίες χρονιές, ενώ τελευταίοι του σταθμοί ήταν η Λέτσε και η Τορίνο.

Δηλώσεις Μίρκο Τάκολα

Εντάξει, δεν θα ήταν δυνατόν να κάνει δηλώσεις ο Μίρκο Τάκολα ο παικταράς και να μην τις βάλουμε σ' αυτό το μπλογκ που έχει το όνομά του. Ιδού λοιπόν τι δήλωσε για τον Μάριο Μπερέτα:

"Σε ό,τι αφορά στον χαρακτήρα του, πρέπει να σημειώσω ότι είναι ένας υπέροχος άνθρωπος, αλλά και ένας σοβαρός και άψογος επαγγελματίας. Τον συμπαθώ ιδιαίτερα. Εκτός των άλλων, είναι ένας σπουδαίος προπονητής, με πολλά χρόνια εμπειρίας στους πάγκους ιταλικών ομάδων. Είμαι πεπεισμένος ότι μπορεί να αντέξει την πίεση και γνωρίζει πως μπορεί να προσφέρει μεγάλες νίκες και επιτυχίες, σαν αυτές που θέλει ο μεγάλος λαός του ΠΑΟΚ".

Η δική μου γνώμη είναι ότι αφού αυτή είναι η επιλογή της διοίκησης θα πρέπει να στηριχτεί, φαίνεται να είναι μια καλή επιλογή, που δεν έγινε καθόλου επιπόλαια, αλλά μετά από ενδελεχή μελέτη όλων των δεδομένων, κι αυτό έχει τη σημασία του. Αυτονόητο είναι ότι θα πρέπει να στηριχτεί και από τη διοίκηση και από τον κόσμο, να ολοκληρώσει απερίσπαστος τουλάχιστον την πρώτη χρονιά ΟΛΟΚΛΗΡΗ, και μετά βλέπουμε... Όσο για τον Φερνάντο Σάντος, μόνο όταν φύγει κάτι που είχες αρχίζεις να συνειδητοποιείς τι έχασες...

Ατρόμητος - ΠΑΟΚ 0-0

Ούτε και σήμερα θέλω να πω πολλά. Δυστυχώς έχει πάψει το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι να είναι το πιο σημαντικό στον ΠΑΟΚ. Τώρα έχουμε να ασχολούμαστε με τα αποδυτήρια, τα γραφεία της διοίκησης, τα ιατρεία. Κι αυτό είναι κατάντια. Αυτό που χρειάζεται είναι να ξαναβρεί η ομάδα την σταθερότητά της. Έγιναν πράγματι σημαντικά λάθη, αυτό είναι φανερό. Όμως τώρα δεν γίνεται να γυρίσουμε το χρόνο πίσω. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ξαναβρούμε την ενότητά μας, την καλή μας πίστη και, φυσικά, για να μην ξεχνιόμαστε, την ευθυγράμμισή μας πίσω από τον φυσικό ηγέτη της ομάδας, τον Θόδωρο Ζαγοράκη. Σε ό,τι αφορά το θέμα του προπονητή, είναι γνωστό ότι προσωπικά ουδέποτε υπήρξα θαυμαστής του Φερνάντο Σάντος. Από τη στιγμή όμως που ο Ζαγοράκης κατάφερε να τον επιβάλλει 100% με εκείνη τη μεγάλη μαγκιά το προηγούμενο καλοκαίρι, που τον κράτησε ουσιαστικά ενάντια στην λογική, όταν ακόμα κι οι πέτρες του λέγαν να τον διώξει, ο ΠΑΟΚ κέρδισε την σταθερότητα που χαρακτηρίζει κάθε πετυχημένη ομάδα. Κατάφερε να είναι μια ομάδα στην οποία κανείς δεν διανοείται να ανοίξει συζήτηση περί αλλαγής προπονητή. Αυτή είναι μια κατάκτηση που θα πρέπει πάση θυσία να την κρατήσει. Ουαί κι αλίμονο αν καταλάβουν οι παίκτες, οι οπαδοί ή οι δημοσιογράφοι ότι μπορούν να ανεβοκατεβάζουν προπονητές στον ΠΑΟΚ. Θα είναι η αρχή του τέλους. Ουαί κι αλίμονο αν κάνει πίσω ο Θόδωρος Ζαγοράκης σε κάτι που με τόση μαγκιά επέβαλλε. Πάει η μαγκιά του Προέδρου. Πάει η αξιοπιστία του. Και δεν υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο απ' αυτό. Γι' αυτό η δική μου πρόταση είναι να καλέσει αύριο ο Ζαγοράκης τον Σάντος και να υπογράψουν εκείνο το συμβόλαιο επέκτασης της συνεργασίας. Και να κάνουν μια δήλωση ότι συνεχίζουν ως αρραγές μέτωπο και αποφασισμένοι να πάνε κόντρα σε όλες τις κακοδαιμονίες που έχουν πλήξει την ομάδα μας φέτος.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομάτι, ο ΠΑΟΚ είχε σήμερα να αντιμετωπίσει την παντελή έλλειψη φορ. Σαν αντίδοτο, ο Σάντος παρέταξε την ομάδα με ενισχυμένο κέντρο, Γκαρσία-Φωτάκη-Σορλέν, Κονσεϊσάο-Λίνο στα άκρα, και φουνταριστό τον... Βιερίνια. Η άποψή μου γι' αυτές τις - δύσκολες πραγματικά - περιστάσεις είναι γνωστή από το ματς με Ολυμπιακό: Πρέπει να έχεις γρήγορους επιθετικούς, οι οποίοι να μην εξωθούνται στα άκρα, αλλά να προσπαθούν να συγκλίνουν προς την καρδιά της αντίπαλης άμυνας και εκεί να συνεργάζονται με ένα-δύο με κάποιο χαφ ή και μεταξύ τους. Αν είναι να έχεις το ένα εξτρέμ στο άκρο αριστερό και το άλλο εξτρέμ στο άκρο δεξιά, ζήτω που καήκαμε. Δεν θα βρεθούν ποτέ. Και θα βγάζουν κάτι σέντρες για τον φορ που δεν υπάρχει. Γι' αυτό εγώ περίμενα σήμερα επιθετικό δίδυμο Βιερίνια-Κουτσιανικούλη, χαμηλά την μπάλα, γρήγορα ένα-δυο, κι ό,τι γίνει. Ο Σάντος έβγαλε έναν άλλο άσο απ' το μανίκι, δηλ. τον Λίνο αριστερό μεσοεπιθετικό. Και η αλήθεια είναι ότι τα πήγε πολύ καλά, βρωντοφωνάζοντας ότι αυτή είναι η κανονική του θέση. Και όσο Λίνο-Βιερίνια έπαιξαν κοντά ο ένας στον άλλο και συνεργάστηκαν, ήταν ό,τι πιο επικίνδυνο επιθετικά είχαμε να παρουσιάσουμε σήμερα. Δεν κατάλαβα καθόλου μα καθόλου γιατί έπρεπε να βγει ο Λίνο στο 60΄, τη στιγμή μάλιστα που και ο Σαβίνι ήταν σήμερα κακός (γιατί άραγε;;). Ας έβγαινε ο Κονσεϊσάο, που κουράζεται μετά το 60', ιδιαίτερα σ' έναν τόσο κακό αγωνιστικό χώρο, που ο γερο-Σέρζιο δεν άφησε λακούβα που να μην πέσει μέσα. Γενικά η ομάδα έδειξε ότι δεν είχε τις λύσεις να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα, στο δε δεύτερο ημίχρονο είχαμε και πρόβλημα φυσικής κατάστασης, με αποτέλεσμα να δεχτούμε σημαντική πίεση από τον αντίπαλο, ο οποίος είχε Φαβάλι-Μπρίτο σε εξαιρετική μέρα, με αποτέλεσμα να εκτεθούν ανεπανόρθωτα Αραμπατζής και Σαβίνι ουκ ολίγες φορές. Και καλά, τον Αραμπατζή τον είχαμε ξεγραμμένο. Ο Σαβίνι, όμως; Γιατί τόσο κακή απόδοση σήμερα; Στο κέντρο της άμυνας Μαλεζάς-Τσιρίλο έχουν αρχίσει να εμπνέουν εμπιστοσύνη, έχοντας συμπληρώσει 180΄ χωρίς να δεχτούν γκολ, αλλά για να βγάλουν μια πάσα της προκοπής ούτε λόγος. Να φύγει η μπάλα κι όπου πάει. Ποδόσφαιρο... αλάνας. Ο δε Φωτάκης πολύ τρέξιμο, αλλά μέχρι εκεί. Ώρες-ώρες μου δίνει την εντύπωση ότι τρέχει σαν πανικόβλητος, χωρίς να σκέφτεται ούτε πού βρίσκεται, ούτε πού θέλει να πάει. Απλά τρέχει. Σήμερα ούτε ένα σουτ δεν μπόρεσε να κάνει. Κι αυτό γιατί δεν μπόρεσε να βρεθεί στην κατάλληλη θέση. Λοιπόν, η κριτική είναι εύκολη τέτοιες στιγμές, η ουσία είναι ότι πήραμε ένα πονταλάκι, και πρέπει να προετοιμαστούμε για το ματς της Τούμπας με τον Ηρακλή. Το Πρωτάθλημα έχει πάρα πολύ δρόμο, και υπενθυμίζω ότι θα έχουμε και φέτος πλέι-οφ. Αντί να μπούμε ως δεύτεροι και να τα σκατώσουμε στα πλέι-οφ όπως πέρσι, ας μπούμε ως πέμπτοι, αλλά με δυνάμεις και προετοιμασμένοι για μια καλή πορεία στα πλέι-οφ. Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό. Σκληρή δουλειά, καθαρό μυαλό, ηρεμία και εμπιστοσύνη. Αυτά είναι όσα χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ. Ας ελπίσουμε ότι θα τα βρει.

Συνθέσεις:

Ατρόμητος: Μιχαηλίδης, Σκόνδρας, Κουτσόπουλος, Νάστος, Μπλένχιο, Νεμπεγλέρας, Σαρμιέντο, Τάτος (75’ Σφακιανάκης), Μπρίτο (63’ Κάμπας), Φαβάλι, Αναστασάκος (89’ Καλαντζής).

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Αραμπατζής, Σαβίνι (81’ Κοντρέρας), Τσιρίλο, Μαλεζάς, Πάμπλο Γκαρσία, Φωτάκης, Σορλέν (61’ Ιβιτς), Κονσεϊσάο, Λίνο (61’ Κουτσιανικούλης), Βιεϊρίνια.

Κίτρινες κάρτες: 24’ Νεμπεγλέρας, 27’ Σκόνδρας, 83’ Αναστασάκος - 23’ Μαλεζάς, 48’ Αραμπατζής΄, 86’ Κοντρέρας

Διαιτητής: Λαμπρόπουλος (Ηλείας)

Θέμα Σάντος

Ξεκινώ την τεχνική ανάλυση του αγώνα ΠΑΟΚ - Ολυμπιακού ξανατονίζοντας ότι ο ΠΑΟΚ έπαιξε σύστημα 4-3-3, δηλαδή με τρεις επιθετικούς. Τα εξτρέμ είναι κι αυτά επιθετικοί, για να συνεννοούμαστε, δεν είναι μόνο οι φορ. Είχε Βιερίνια Κουτσιανικούλη εξτρέμ και Μούσλι φορ. Στο κέντρο είχε Σορλέν αριστερά, Φωτάκη δεξιά και Γκαρσία στο κέντρο και με ανασταλτικά καθήκοντα. Τετράδα άμυνας Αραμπατζή δεξιά, Λίνο αριστερά, Τσιρίλο-Σαβίνι στο κέντρο. Η τετράδα αυτή ήταν και το κλειδί της... ήττας, και σηκώνει πολλή κουβέντα.
Διακόπτω όμως εδώ, για να σας πω ότι μόλις διάβασα στο goalday.gr (βλ. εδώ), σε ανώνυμο ρεπορτάζ, ότι φεύγοντας ο Ζαγοράκης απ' την Τούμπα, ερωτώμενος περί Σάντος απάντησε: "Η επόμενη μέρα θα είναι δύσκολη". Εύχομαι και παρακαλώ να ήταν κάποια λόγια που ξέφυγαν από τον Πρόεδρο πάνω στη στενοχώρια και τη σύγχυση. Εύχομαι επίσης να μην είναι πολύ αργά. Γιατί πλέον τι μπορείς να κάνεις; Να βγάλεις δήλωση ότι στηρίζεις τον προπονητή; Τότε είναι που θα ρίξεις λάδι στη φωτιά. Θέλω να τονίσω ότι κάτι σπουδαίο που κέρδισε ο ΠΑΟΚ επί Ζαγοράκη είναι να τελειώσει μια και καλή η προπονητολογία. Γίναμε σοβαρή ομάδα, με σοβαρό προπονητή. Ίσως όχι τον καλύτερο, αλλά με σοβαρό και σταθερό προπονητή. Που έχει την απόλυτη στήριξη της διοίκησης και δεν τον κουνάει κανείς. Μεγάλη υπόθεση! Και το κερδίσαμε χάρη κυρίως στην τεράστια μαγκιά του Προέδρου να κρατήσει τον Σάντος τότε, μετά την πρώτη χρονιά που είχαμε βρεθεί ένατοι. τότε που κι εγώ παρακαλούσα να φύγει. Λοιπόν, ας μην γκρεμίσουμε ό,τι χτίσαμε, γιατί μαζί με την σταθεροτητα και την αξιπιστία στον πάγκο, θα χαθεί και η αξιοπιστία της διοίκησης. Κι αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό!

ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός

Είμαι κι εγώ πολύ στενοχωρημένος για την ήττα, ήταν οδυνηρή έτσι όπως ήρθε στο 90΄ από έναν αντίπαλο με σημαντικές απουσίες, αλλά πρέπει να βρούμε τη δύναμη να προχωρήσουμε. Το πρωτάθλημα είναι ένας μαραθώνιος, έχει πολύ δρόμο μπροστά του, και είναι μια πολύ καλή ευκαιρία τα δυο επόμενα παιχνίδια στην Αθήνα να πάρουμε δυο διπλά σερί και να δείξουμε ότι είμαστε πράγματι μια ομάδα πρωταθλητισμού. Θεωρώ ότι κάναμε μια καλή εμφάνιση σήμερα, δείξαμε ότι έχουμε βελτιώσει κατά πολύ την ανάπτυξή μας, έχουμε βάλει ταχύτητα στη μηχανή μας και παίζουμε πάντα για τη νίκη. Όσο για συντηρητισμό, ούτε κουβέντα. Η ομάδα έπαιξε 4-3-3, φουλ επίθεση. Πιο επιθετικό σύστημα είναι μόνο το 4-2-4, που τελευταία φορά παίχτηκε στο Μουντιάλ του ’78.

Θα προχωρήσω σε τεχνική ανάλυση, υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα σημεία, θέλω όμως να πω ότι μόλις άκουσα στην Αθλητική Κυριακή ότι τους τηλεφώνησε ο Γιώργος Μίνος και τους είπε ότι ο Ζαγοράκης έφυγε στις δυόμισι το πρωί από την Τούμπα κι ότι υπάρχει θέμα Σάντος.
Έχω να πω το εξής: Πριν δέκα μέρες ο Πρόεδρος σε μεγάλη συνέντευξη τύπου τοποθετήθηκε ρητά και κατηγορηματικά για το θέμα προπονητή στον ΠΑΟΚ, και δεν ήταν η πρώτη φορά. Είχαν προηγηθεί και άλλες πολλές. Έχει χαλυβδώσει ο Πρόεδρος την ομάδα, την έχει κάνει συμπαγή, όλα λειτουργούν όπως πρέπει, και ο ΠΑΟΚ προπονητή έχει. Δεν μπορεί να βγαίνει ένας δημοσιογραφίσκος που μόνο τον γέλωτα ξέρει να προκαλεί και να λέει τέτοια πράματα. Δηλαδή, αν έχεις από τη μια μεριά την αξιοπιστία του Ζαγοράκη κι από την άλλη την αξιοπιστία του Μίνου, ποιον από τους δυο θα πιστέψεις; Ήμαρτον! Ας πάψουν κάποιοι να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες του ΠΑΟΚ. Αν τυχόν κάνει τη μαλακία ο Ζαγόρ υπό το κράτος της σύγχυσης, θα είναι το λάθος της ζωής του και πολλά δεινά θα επακολουθήσουν. Και δεν είμαι καθόλου «Σαντόσκυλο», αντιθέτως σ’ αυτό το μπλογκ μπορείτε να διαβάσετε τι έχω πει κατά καιρούς για τον Σάντος. Λοιπόν, αυτά. Προχωράμε κανονικά. Και πολύ σύντομα η ομάδα θα έρθει στα ίσα της.

Δήλωση Σάντος που πρέπει να θυμόμαστε

Με τι θα είστε ικανοποιημένος όταν το νέο σας συμβόλαιο τελειώσει τον Ιούνιο του 2012;

«Μόνο αν έχω γίνει πρωταθλητής».

Απόσπασμα από συνέντευξη του Φερνάντο Σάντος στους Παναγιώτη Χορόζογλου και Αντώνη Τσακαλέα την επομένη της ανανέωσης του συμβολαίου του με τον ΠΑΟΚ για άλλα δυο χρόνια (βλ. εδώ).

Αυτή τη δήλωση, Φερνάντο, θα τη θυμόμαστε!

Καλή σου επιτυχία!!

Σάντος μέχρι το 2012

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ο Φερνάντο Σάντος συμφώνησε με τη διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ να επεκτείνει το συμβόλαιό του για άλλα δυο χρόνια, μέχρι δηλαδή τον Ιούνιο του 2012. Ήταν λίγο-πολύ γνωστό ότι η ΠΑΕ ΠΑΟΚ θα επεδίωκε κάτι τέτοιο, το τάιμινγκ όμως δείχνει ότι η διοίκηση θέλει να κλείσει από νωρίς τα όποια στόματα είχαν την παραμικρή τάση κριτικής στον Πορτογάλο, ο δε Σάντος από τη μεριά του, δεν έχει καμιά καλύτερη πρόταση και επιθυμεί να παραμείνει στον Δικέφαλο. Δεν γνωρίζω αν το νέο συμβόλαιο θα προβλέπει οποιαδήποτε αναπροσαρμογή στις αποδοχές του Πορτογάλου.

Αστέρας Τρ. - ΠΑΟΚ 0-2

Λίγο καθυστερημένα γράφω αυτή τη βδομάδα τις σκέψεις μου για τη νίκη του ΠΑΟΚ στην Τρίπολη. Και η καθυστέρηση οφείλεται βέβαια σε μεγάλο βαθμό σε λόγους ανωτέρας βίας, οφείλεται όμως λιγάκι και σε ένα κάποιο ξενέρωμα που νιώθω τον τελευταίο καιρό, ένα «ξεφούσκωμα». Ξενέρωμα που με τη σειρά του οφείλεται στα γενικότερα χάλια του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά εν μέρει και σε ορισμένα πραγματάκια που πρόσεξα στη δικιά μας την ομάδα.

Ξεκινώ με το ελληνικό πρωτάθλημα: Υπό νορμάλ συνθήκες θα έπρεπε να πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας για το διπλό αυτό. Δύσκολη έδρα η Τρίπολη, ομάδα με πάρα πολύ καλούς παίκτες ο Αστέρας, που πέρσι μας είχε κερδίσει δυο φορές, ενώ φέτος μας πήρε χι στην Τούμπα. Έλα όμως που τρεις ολόκληρες αγωνιστικές πριν το τέλος οι περισσότερες ομάδες δείχνουν να κάνουν αγγαρεία και το πρωτάθλημα μοιάζει τελειωμένο. Η Τρίπολη ήταν κατά κάποιο μυστηριώδη τρόπο σαφές εδώ και πάρα πολύ καιρό ότι δεν επρόκειτο ούτε να υποβιβαστεί, ούτε πλέι-οφ να παίξει. Άρα λοιπόν αδιάφορη. Κι αυτό σε πείσμα της λογικής των αριθμών που έδειχναν ότι μαθηματικά, με βάση τους βαθμούς της, και το ένα μπορούσε σε κάποια φάση να διεκδικήσει και το άλλο να πάθει. Το ίδιο και η Ξάνθη. Όσο για τον πρωταθλητή; Ε, αυτόν πια τον ξέραμε πριν ακόμη κι από την πρώτη αγωνιστική. Να μη σας κουράζω άλλο. Το πιάσατε αυτό που θέλω να πω, γιατί πολύ απλά το βιώνουμε όλοι στο ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και χρόνια. Παίζουμε με σημαδεμένη τράπουλα. Το ξέρουμε εμείς, το ξέρουν οι διοικούντες, το ξέρουν όμως και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι το γνωρίζουν διαισθητικά, το εσωτερικεύουν, και συμπεριφέρονται εντός αγωνιστικού χώρου αναλόγως.

Και ο ΠΑΟΚ; Είναι ο ΠΑΟΚ η μεγάλη δύναμη που έρχεται να σαρώσει όλη αυτή την υποκρισία; Προσωπικά πολύ θα ήθελα να έδινα μια θετική απάντηση. Έλα όμως που μου έχουν μπει ψύλλοι στ’ αυτιά! Θυμήθηκε τώρα ο Φερνάντο Σάντος, τρεις αγωνιστικές πριν από τη λήξη της κανονικής περιόδου, να εξαπολύσει επίθεση στο θεσμό των πλέι-οφ. Ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης, ότι είναι άδικα, ότι κουράζουν τις ομάδες. Λες και δεν είναι μια χρυσή ευκαιρία για τον ΠΑΟΚ. Τέλος πάντων, εντάξει, αυτός ξέρει καλύτερα. Αφού το λέει, έτσι θα είναι. Το θέμα όμως είναι, γιατί ακριβώς τώρα τέτοιες δηλώσεις; Γιατί σ’ αυτή τη συγκυρία, λίγο πριν την έναρξη της μεγάλης προσπάθειας των πλέι-οφ; Γιατί επιχειρείς να απαξιώσεις κάτι λίγο πριν την έναρξη της συμμετοχής σου; Και στο τέλος το κερασάκι στην τούρτα: «Φαβορί στα πλέι-οφ ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ». Τάδε έφη Φερνάντο Σάντος. Δεν ξέρω, δεν μ’ άρεσαν οι δηλώσεις του. Θυμήθηκε μάλιστα και τις περσινές σαρδέλες, δηλώσεις τις οποίες επίσης είχα έντονα επικρίνει, όπως θα θυμούνται οι παλιοί μου αναγνώστες, και ισχυρίστηκε ότι δικαιώθηκε και για κείνες τις δηλώσεις, όπως θα δικαιωθεί και γι’ αυτές. Με άλλα λόγια, δηλαδή, όπως πέρσι χάσαμε τη συμμετοχή μας στα πλέι-οφ με κάτι αλήστου μνήμης εμφανίσεις όπως με την Τρίπολη στην Τούμπα, κι έτσι δικαιώθηκε ο Φερνάντο Σάντος που μιλούσε για παίκτες-σαρδέλες, έτσι και φέτος θα χάσουμε την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ για να δικαιωθεί και πάλι. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ακούω και διάφορους Παοκτσήδες να λένε ότι ο ΠΑΟΚ καλύτερα είναι φέτος να βγει μόνο ΟΥΕΦΑ, ή ότι θα χαρίσουμε τα παιχνίδια στον Παναθηναϊκό για αντάλλαγμα για τις μεταγραφές Μελίση-Χριστοδουλόπουλου (ακόμα να τις ξεχάσουν). Και μόνο που λέγονται τέτοια πράγματα φαίνεται σε τι χαμηλό επίπεδο βρισκόμαστε. Αν είναι έτσι, τότε γιατί να ασχολούμαστε; Αφού όλα είναι προδιαγραμμένα; Αφού ο ΠΑΟΚ θα βγει τέταρτος; Τι να συζητάμε; Γιατί να καρδιοχτυπάμε; Και γιατί να γράφουμε και στα μπλογκ, στο κάτω-κάτω. Καταλαβαίνετε, ελπίζω, το είδος του προβληματισμού μου, ο οποίος είναι γενικότερος.

Τελειώνω με μια ανάμνηση: Το 1985, και ενώ ο ΠΑΟΚ είχε αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα για την κατάκτηση του δεύτερου Πρωταθλήματος στην ιστορία του έναντι του βασικού του διώκτη Παναθηναϊκού, στα ημιτελικά του Κυπέλλου κληρώθηκαν σε διπλούς αγώνες οι δύο ομάδες. Πρώτο παιχνίδι στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ο ΠΑΟΚ έχασε σε κείνο το ματς 2-0 με τα χέρια κάτω. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το κλάμα που έριξα τότε, όχι τόσο για την ήττα, όχι, όσο εξαιτίας της αποτρόπαιας και βδελυρής σκέψης την οποία δεν μπορούσα να αποδιώξω από το μυαλό μου, ότι δηλαδή τα είχαμε κάνει πλακάκια να πάρει ο ΠΑΟΚ το Πρωτάθλημα κι ο Παναθηναϊκός το Κύπελλο. Δεν μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε τη χαρά μου όταν, δυο εβδομάδες αργότερα, ο ΠΑΟΚ κατατρόπωνε τον Παναθηναϊκό 4-0 στην Τούμπα και προκρίνονταν πανηγυρικά στον τελικό του Κυπέλλου. Εύχομαι και φέτος να νιώσω μια τέτοια χαρά.

Περνάω τώρα στο ματς της Τρίπολης. Βλέποντάς το δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ ότι ο φετινός ΠΑΟΚ βάσισε την επιτυχία του πρώτα και κύρια στην καταστροφή του αντιπάλου. Σφιχτή, μελετημένη άμυνα, προσαρμοσμένη στα ατού του αντιπάλου, υπομονή μέχρι τελικής εξάρθρωσης του παιχνιδιού του, και στη συνέχεια αντεπίθεση για τη νίκη, αν και εφόσον αυτή είναι εφικτή. Θα έλεγα ότι αν το φετινό μας σύστημα, ο τρόπος παιχνιδιού που δίδαξε φέτος ο Φερνάντο Σάντος ήταν κάποιος παίκτης, θα ήταν ο Μίροσλαβ Σνάουτσνερ. Ασφυκτική άμυνα, ψυχοβγαλτική, και στη συνέχεια κατοχή μπάλας, πάρα πολύ συντηρητική ανάπτυξη, σταδιακή, χωρίς ξεσπάσματα διαρκείας, υπομονή, επιμονή, πειθαρχία και όχι φαντασία, αυτός είναι ο φετινός ΠΑΟΚ, κάτι σαν την προσωποποίηση του Σνάουτσνερ δηλαδή, αυτή είναι η φιλοσοφία του, κι απέναντι σε μια ομάδα σαν την χθεσινή Τρίπολη, δεν είχε κανένα πρόβλημα να την επιβάλει. Όταν έχεις εκτός φόρμας τα αστέρια σου Καρντόσο-Φιλομένο και τον Αμπάρη να χαρίζει γκολ με το καλημέρα, ε, τότε μάλλον θέλεις να πας πρόωρα για διακοπές. Από την άλλη ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε μελετημένος και με αυτοπεποίθηση, έδειχνε ότι ήθελε περισσότερο τη νίκη και ήξερε πώς να την πετύχει. Έπαιξε ένα αρκετά επιθετικό 4-3-3, με τον Μπαλάφα σε ρόλο ανασταλτικού χαφ, τον Σορλέν να τον βοηθάει, κι έναν Βερόν πιο προωθημένο από ποτέ φέτος.

Θέλω να σταθώ σ’ αυτούς τους τρεις κεντρικούς παίκτες-κλειδιά: Ο Βερόν έδειξε ότι ξέρει να μαρκάρει και να κλείνει χώρους, με αποτέλεσμα ακόμα και σαν προωθημένος χαφ να έχει σημαντική επίδραση στην καθυστέρηση και ανάσχεση της ανάπτυξης του αντιπάλου. Από την άλλη, επιβεβαίωσε ότι δεν μπορεί να τρέξει για μεγάλες αποστάσεις, δεν έχει επιστροφές, είναι παίκτης στατικός. Ο Σορλέν έδειξε ότι τελικά μάλλον αμυντικογενής παίκτης είναι, παρά επιθετικογενής. Πεισματάρης, δουλευτής, φιλότιμος μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, έδειξε ότι είναι γεννημένος για να δίνει μάχες σώμα με σώμα στο σφιχτό χώρο του κέντρου, και όχι για να προωθείται στις ανοιχτές εκτάσεις της επίθεσης. Τέλος, ο Μπαλάφας απέδειξε ότι ξέρει όσο λίγοι να κλείνει χώρους, να εμποδίζει τις μεταβιβάσεις του αντιπάλου, αλλά από κει και πέρα είναι ένας παίκτης που έχει παραμείνει στάσιμος, που δεν έχει μάθει να βοηθά την ανάπτυξη της ομάδας, δεν θέλει να παίρνει πρωτοβουλίες, τον «καίει» η μπάλα. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες λογικό είναι ο ΠΑΟΚ να αναζητά την επιθετική ανάπτυξη από τα άκρα, με παίκτες όπως ο πεισματάρης και υπερεγωιστής Κονσεϊσάο, που ψάχνει κάτι τέτοια ματς για να θυμηθεί τα περασμένα μεγαλεία του, και ο ταχύτατος Βιερίνια, που μακάρι να πατήσει όπως πριν από τον τραυματισμό του για να μπορέσει να δώσει όλα αυτά που μπορεί. Στην κορυφή της επίθεσης ο Αναστασάκος δεν είναι βέβαια ο παίκτης που θα δημιουργήσει, δεν είναι καν ο παίκτης που θα μαρκάρει, έχει όμως το σημαντικότερο στοιχείο του σέντερ φορ, τα τελειώματα, και το έχει αποδείξει και φέτος.

Στην άμυνα Σνάουτσνερ-Μαλεζάς κινήθηκαν στα αναμενόμενα, θέλω όμως να μείνω λίγο στον Λίνο, ο οποίος για άλλη μια φορά έδειξε ότι δεν είναι ο μπακ που μπορεί να προσδώσει αξιοπιστία στα πλέι-οφ, δεν βλέπω να κατέχει τη θέση, είναι αφερέγγυος, και μάλλον για πλάγιο χαφ τον κόβω παρά για μπακ, και στον Μπιζέρα, ο οποίος με έκανε να νοσταλγήσω τον Κοντρέρας, κυρίως λόγω ταχύτητας. Βαραίνει σημαντικά το κέντρο της άμυνάς μας με τον Μπιζέρα, ο οποίος είναι έμπειρος, είναι έξυπνος, είναι τεχνίτης, αλλά είναι και βαρύς κι ασήκωτος. Κρίμα. Γενικά το ξεκαθαρίζω από τώρα ότι το καλοκαίρι το σημαντικότερο κριτήριό μου για τις μεταγραφές θα είναι η ταχύτητα. Θεωρώ ότι από αργούς είμαστε φουλ. Όσοι έρθουν πρέπει οπωσδήποτε να είναι γρήγοροι.

ΥΓ. Προς «Σπορ του Βορά»: Είπαμε, ρε παιδιά, ωραίο το γκολ του Κονσεϊσάο, αλλά όχι και ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης! Έλεος, πια! Για πόσο κάφρους μας περνάτε, τέλος πάντων;

Συνθέσεις:

Αστέρας Τρ.: Αμπάρης, Φυτανίδης (Αργυρόπουλος 71'), Λαζαρίδης, Μαρσελάο, Κανακούδης, Φλάβιο (Μιλάνο 63'), Μπαστία, Καρντόσο, Ζαϊρί (Τσέζαρεκ 78'), Καούνος, Φιλομένο.

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Κονσεϊσάο, Αναστασάκος (Μπακαγιόκο 86'), Λίνο, Μαλεζάς, Βιεϊρίνια (Ίβιτς 78'), Βερόν (Γκαρσία 89'), Σορλέν, Μπαλάφας, Σνάουτσνερ, Μπιζέρα.

Σκόρερ: Αναστασάκος 16΄, Κονσεϊσάο 80΄.

Κίτρινες κάρτες: Φυτανίδης - Μπαλάφας, Βερόν, Σορλέν.

Διαιτητής: Ντάκος (Ξάνθης)

Πανιώνιος - ΠΑΟΚ 1-2

Δεν πειράζει που 'σαι τόσο χύμα,
Ιμπραΐμα, Ιμπραΐμα

Από όλα τα στάδια περάσαμε σήμερα στη Νέα Σμύρνη: Στο 1ο ημίχρονο φάνηκε ότι το παιχνίδι πάει ταμάμ για ισοπαλία, και μάλιστα 0-0. Μέχρι τα μέσα του 2ου ημιχρόνου φαινόταν ότι τελικά θα το χάναμε, αλλά τελικά το κερδίσαμε! Και δε νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερη ηδονή από μια νίκη που έρχεται δέκα... δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη των καθυστερήσεων του αγώνα!

Μια νίκη που χρωστάμε εν πολλοίς στη χρυσή αλλαγή του Φερνάντο Σάντος, το "μαύρο ελάφι", τον Ιμπραΐμα Μπακαγιόκο, που μπήκε αφιονισμένος και κουρδισμένος για να αποδείξει ότι αδικείται από τον προπονητή του, και το απέδειξε! Αλλά και ο Σάντος από την μεριά του απέδειξε πόσο μεγάλος προπονητής είναι, που τον κούρδιζε τόσο καιρό, και την κατάλληλη στιγμή τον ξαμόλησε στον αγωνιστικό χώρο σαν το λιοντάρι που βγαίνει επιτέλους από το κλουβί του, για να μας χαρίσει όχι έναν, αλλά τρεις πολύτιμους βαθμούς. Και σημειώνω ότι ο "Μπάκα" πανηγύρισε και τα δυο γκολ μαζί με τον προπονητή του, στο δεύτερο μάλιστα αγκαλιαστήκαν κιόλας. Κάτι που δείχνει το υψηλό επίπεδο των σχέσεων στην ομάδα, αλλά και την ηθική ανωτερότητα του Φερνάντο Σάντος, που έχει αποδείξει ότι είναι Κύριος με το κάπα κεφαλαίο.

Από κει και πέρα πρέπει να πω ότι παίχτηκε ένα ποδόσφαιρο χαμηλού επιπέδου, ο Πανιώνιος μπορεί να διαθέτει μονάδες, δεν διαθέτει όμως σύνολο. Ο δε ΠΑΟΚ μπήκε χαλαρά, να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να "αποδράσει" νύχτα με το 0-0. Ήταν σαφές ότι κάναμε οικονομία δυνάμεων, κάτι που καταλαβαίνω σε παίκτες όπως ο κακομοίρης ο Βερόν, που δεν έχει πάρει ανάσα εδώ και έξι μήνες, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να κάνει οικονομία δυνάμεων και ο Μπαλάφας. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι: Ο Σωτήρης είναι ένας καλός παίκτης που διακρίνεται για: α) τις καλές τοποθετήσεις και την υψηλή ποδοσφαιρική νοημοσύνη του, που φαίνεται ιδιαίτερα στο κλείσιμο χώρων, β) την καλή κεφαλιά, τόσο ανασταλτικά όσο και επιθετικά, γ) το ικανοποιητικό σουτ, δ) το αποτελεσματικό τάκλιν από κοντινή απόσταση (από μακριά δεν μαρκάρει). Από κει και πέρα, είναι απαράδεκτο: α) να είσαι χαφ 25 χρονώ και να μην τρέχεις, να μην σπριντάρεις, β) να φοβάσαι να βάλεις τα πόδια στη φωτιά, γ) να είσαι ανίκανος να προωθήσεις την μπάλα με ένα σπριντ ή μια πάσα και να τη γυρίζεις εννιά στις δέκα φορές προς τα πίσω. Έλεος! Αυτό που εκμεταλλεύεται όμως ο Σωτηράκης έιναι ότι είναι Έλληνας και χρειαζόμαστε και μερικούς τέτοιους, ειδικά από τη στιγμή που ακούγεται ότι θα μπει περιορισμός ξένων παικτών από την ΟΥΕΦΑ. Κι αντί να δουλέψει σκληρά για να βελτιωθεί, μας εκμεταλλεύεται. Απαράδεκτο!

Δεν θέλω να μείνω περισσότερο στο παιχνίδι, θεωρώ ότι σταθήκαμε λίγο τυχεροί, αλλά δείξαμε και ότι είμαστε μια σοβαρή ομάδα, που παίζει πάντα για τη νίκη, κι αν βρει τον αντίπαλο λίγο ανοργάνωτο ή χαλαρό, δεν του το συγχωρεί. Μπράβο μας! Και μπράβο και στον προπονητή μας και για τη νοοτροπία που έχει εμφυσήσει στην ομάδα και για τις αλλαγές που έκανε. Από κει και πέρα, αν παίξουμε έτσι με τον Ολυμπιακό, μαύρο φίδι που μας έφαγε.

Θέλω με την ευκαιρία να πω κι ορισμένα πράγματα περί ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα, γιατί η κατάσταση είναι χάλια, και πρέπει εμείς οι Παοκτσήδες να καταλάβουμε ότι αν το ελληνικό ποδόσφαιρο πάει κατά διαόλου, δεν θα μπορέσει ούτε ο ΠΑΟΚ να προκόψει. Γιατί κι ο ΠΑΟΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα συμμετέχει, κι όπως ο Ολυμπιακός βγαίνει στην Ευρώπη και ρεζιλεύεται, γιατί ακριβώς έχει αποκτήσει κακές συνήθειες από το ελληνικό πρωτάθλημα, το ίδιο θα πάθει κι ο ΠΑΟΚ, αν συμμετέχει σε ένα πρωτάθλημα προβληματικό και με παθογένειες. Γιατί από παθογένειες, άλλο τίποτα το πρωτάθλημά μας. Έχουμε και λέμε:

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που το ποδόσφαιρο παίζεται περισσότερο οριζοντίως παρά καθέτως, όπερ σημαίνει ότι οι παίκτες βρίσκονται περισσότερη ώρα πεσμένοι στον αγωνιστικό χώρο, παρά όρθιοι. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Με την παραμικρή αφορμή πέφτουν κάτω! Και βέβαια πολύ συχνά ανταμοίβονται γι’ αυτό. Οπότε συνεχίζουν. Και το πρόβλημα διαιωνίζεται. Πρέπει εδώ να καταλάβουμε ορισμένα πράγματα: Παρότι το φαινόμενο του επιθετικού που «παίρνει το πέναλτι» δεν μπορεί να εξαλειφθεί τελείως, πρέπει να αποφασίσουμε ότι είναι κάτι κατακριτέο, το οποίο θα πρέπει ενεργητικά να καταπολεμήσουμε από το ποδόσφαιρό μας. Παραδείγματα: Στο Χαριλάου. Πριν καλά-καλά νιώσει την πολυθρύλητη «επαφή» (έννοια-κλειδί στην θεωρία περί ποδοσφαίρου του «Προέδρου» Βαρούχα – ήμαρτον! Ούτε μπάσκετ να παίζαμε) πέφτει κάτω ο δικός σου (με περισσή επιδεξιότητα, ομολογώ). «Υπάρχει επαφή», άρα πέναλτι. Πάει η έκπληξη στο Χαριλάου. Κακό για το ποδόσφαιρό μας και το ότι δεν μπορούν οι μικροί να πάρουν πόντους από τους μεγάλους και το ότι δίνονται σφυρίγματα με το παραμικρό και ανάλογα με την επιθυμία του εκάστοτε επιτιθέμενου να πέφτει. Άλλο παράδειγμα: Τελευταίο λεπτό στο μεγάλο ντέρμπι των «αιωνίων», ο Κλέιτον φεύγει μόνος του τετ-α-τετ με τον Νικοπολίδη. Και τι κάνει; Αντί να κεραυνοβολήσει, ή έστω να πλασάρει τον αντίπαλο τερματοφύλακα, με το που νιώθει κάτι να τον ακουμπάει πέφτει κάτω! Κι οι περισσότεροι το θεώρησαν πέναλτι, απ’ ό,τι κατάλαβα, κι ο διαιτητής επίσης, γι’ αυτό και έσπευσε να δώσει οφσάιντ (ανύπαρκτο), για να μην αναγκαστεί να δώσει πέναλτι. Αν ρωτάτε εμένα, κρέμασμα θέλει ο Κλέιτον, που δε συνέχισε τη φάση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι με τόσα σφυρίγματα και τόσες διακοπές, με τόσες στημένες φάσεις και τόσους λίγους συνδυασμούς και ροή παιχνιδιού, ποδόσφαιρο στην χώρα μας ΔΕΝ πρόκειται να παιχτεί, και αυτό ισχύει για ΟΛΕΣ τις ομάδες, είτε νομίζουν ότι αδικούνται, είτε ότι ευνοούνται. Δεν πρόκειται ο ΠΑΟΚ μας να ορθοποδήσει και να μας κάνει περήφανους στην Ευρώπη, αν δεν υπάρξει εδώ στην Ελλάδα ροή παιχνιδιού, ρυθμός, να παίζεται η μπάλα χωρίς διακοπές, χωρίς σφυρίγματα κάθε λίγο και λιγάκι. Και πρέπει και οι παίκτες να βοηθήσουν σ’ αυτό. Να σταματήσουν να πέφτουν με το παραμικρό, να κόψουν το θέατρο.

Παραπονιόμαστε για τα πολλά φάουλ στην Ελλάδα. Είναι γεγονός ότι οι ποδοσφαιριστές σ’ αυτή τη χώρα έχουν την απαράδεκτη συνήθεια πολύ συχνά να αφήνουν την μπάλα και να πηγαίνουν στα πόδια του αντιπάλου. Καλή ώρα ο Μάκος σήμερα. Πού πας ρε Καραμήτρο; Πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι; Σε καμιά αλάνα; Μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα βίαιο μαρκάρισμα, όμως ήταν εξόφθαλμο χτύπημα εκ προθέσεως. Απαράδεκτο! Τριτοκοσμικό! Πρέπει λοιπόν οι ποδοσφαιριστές να κάνουν λιγότερα φάουλ, πρέπει να μην πέφτουν με το παραμικρό, πρέπει όμως κι οι διαιτητές να μην παρασύρονται και σφυρίζουν φάουλ με το κάθε πέσιμο που βλέπουν. Αυτή η «Βαρούχεια» λογική, σύμφωνα με την οποία όταν υπάρχει επαφή που συνοδεύεται από πτώση υπάρχει και παράβαση πρέπει να λάβει τέλος. Είδα την προηγούμενη βδομάδα το Λάρισα-Άρης. Θαύμασα τον διαιτητή Παμπορίδη, που άφησε το παιχνίδι να παιχτεί και δεν σφύριζε με το παραμικρό. Μπράβο του! Οι διαιτητές μας δεν είναι κακοί, αρκεί να έχουν την κατάλληλη καθοδήγηση, να δοθεί η σωστή γραμμή και να στηριχτεί από όλους. Παίκτες, παράγοντες, δημοσιογράφους, φιλάθλους.

Άλλο κακό: Οι συχνοί τραυματισμοί ή «τραυματισμοί», που συνοδεύονται μάλιστα και από τα ανάλογα γιαλαντζί φερ-πλέι. Δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί ρυθμός όχι μόνο σε μια ομάδα, αλλά και σε έναν παίκτη αυστηρά σε ατομικό επίπεδο, όταν κάθε λίγο «κρυώνει» με τις διακοπές αυτές. Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η ψευδοανθρωπιστική (και άκρως υποκριτική) ευαισθησία του φερ-πλέι, αλλά και το αναίσχυντο θέατρο ορισμένων ποδοσφαιριστών. Θυμάμαι πριν μερικές αγωνιστικές στο Πανσερραϊκός-Ολυμπιακός έγινε μια φάση όπου ακούμπησαν για λίγο τα μέτωπά τους ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Νικοπολίδης με τον επιθετικό των Σερρών Σωτήρη Κωνσταντινίδη. Ο Κωνσταντινίδης έπεσε κάτω και σφάδαζε κρατώντας το κεφάλι του. Όταν είδε ότι ο διαιτητής δεν τσίμπησε, σηκώθηκε σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Πήγε δηλαδή να παραπλανήσει το διαιτητή, και μάλιστα εις βάρος ενός ποδοσφαιριστή σαν τον Πρωταθλητή Ευρώπης και κορυφαίο τερματοφύλακα Αντώνη Νικοπολίδη. Απαράδεκτο! Το ίδιο βράδυ μάλιστα, ο Κωνσταντινίδης, ο οποίος σημειωτέον είναι και απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής, ήταν φιλοξενούμενος της Αθλητικής Κυριακής. Ποία καλύτερη ευκαιρία για να ξεμπροστιαστεί και να ταπεινωθεί δημοσίως ο παίκτης. Κι όμως! Όλοι οι παρόντες, του κ. Βαρούχα συμπεριλαμβανομένου, το πέρασαν στο μπάι, ότι ήταν μια φάση «πάνω στην ένταση της στιγμής» και κανένα πρόβλημα. Αν θέλετε τη γνώμη μου πρέπει να σχηματιστεί μια τριμελής επιτροπή από γνώστες και πεφωτισμένους ανθρώπους του χώρου (όχι τύπου Βαρούχα) και να αρχίσει να τιμωρεί παίκτες με βάση το βίντεο. Να τιμωρεί τα θέατρα, ανεξαρτήτως αν κατάφεραν να ξεγελάσουν το διαιτητή ή όχι. Να δείτε για πότε θα διορθωθούν οι ποδοσφαιριστές. Σε δυο-τρεις Κυριακές Παναγίτσες θα έχουν γίνει! Παρομοίως και τα εν ψυχρώ χτυπήματα σε αντίπαλο. Απαράδεκτο εν έτει 2009 να υπάρχουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που αφήνουν την μπάλα και σημαδεύουν πόδια αντιπάλων. Ας έπαιρνε τώρα απ’ αυτήν την επιτροπή μια τιμωρία πέντε (5) αγωνιστικών ο Μάκος, και θα βλέπαμε αν θα το ξανάκανε. Αυτά είναι που πρέπει να δώσουμε βάση σαν ποδόσφαιρο, και όχι ποιος αδικήθηκε και ποιος δεν αδικήθηκε. Έχουμε καταντήσει το ποδόσφαιρό μας ένα απέραντο δικαστήριο, όπου κανείς δεν κοιτάει το θέαμα, και όλοι κοιτάνε τη διαιτησία. Δεν μπορεί η διαιτησία να λειτουργήσει κάτω από τέτοιες συνθήκες. Όλοι διαμαρτύρονται. Χωρίς καλοπιστία δεν γίνεται τίποτα. Έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό η αμφισβήτηση, που μέχρι κι οι παίκτες του Πανιωνίου πίστεψαν σήμερα ότι εξαιτίας του διαιτητή έχασαν. Έβλεπες ότι το έλεγαν και το πίστευαν. Ειδικά αυτός ο Κρέσιτς διερρήγνυε τα ιμάτιά του ότι "έγιναν επιθετικά φάουλ" (πολλά, όχι μόνο ένα!) στη φάση του δεύτερου γκολ του ΠΑΟΚ. Την είδαμε τη φάση, την ξανάδαμε, πουθενά ούτε υποψία φάουλ. Όταν όμως κάθε Κυριακή έχουμε συνηθίσει αντί να ασχολούμαστε με την κάμηλο της ποιότητας του ποδοσφαίρου μας να διυλίζουμε τον κώνωπα της διαιτησίας, φυσικό είναι στο τέλος και οι παίκτες να αρχίσουν να βλέπουν φαντάσματα. Σταματώ εδώ. Ας καταλάβουμε όμως ότι πρέπει να υπερβούμε τα μικροσυμφέροντα των ομάδων μας και να καταλάβουμε ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι το κοινό μας σπίτι. Κι αυτό το σπίτι πρέπει να το φροντίσουμε, για το καλό όλων των ενοίκων. Κλείνω επαναλαμβάνοντας: Αν δεν αποκατασταθεί ένας γρήγορος ρυθμός παιχνιδιού στα ματς του ελληνικού πρωταθλήματος, οι ομάδες μας δεν πρόκειται ποτέ να ορθοποδήσουν στην Ευρώπη. Τελεία και παύλα.

Συνθέσεις:

ΠΑΟΚ: Χαλκιάς, Αραμπατζής, Μαλεζάς, Κοντρέρας, Δάρλας (Κωνσταντινίδης 33'), Κονσεϊσάο, Βερόν, Μπαλάφας (Βιεϊρίνια 62'), Σορλέν, Χούτος (Μπακαγιόκο 69'), Μουσλίμοβιτς.

Πανιώνιος: Κρέσιτς, Κουτσόπουλος, Μαϊστόροβιτς, Μάκος, Κουμορτζί, Εστογιάνοφ, Σκούφαλης, Ρεκόμπα, Γουνδουλάκης (Ντελούρα 78'), Κοντοές, Λουρένσο (Νικολάου 71').

Γκολ: 58΄ Λουρένσο - 75΄, 93΄ Μπακαγιόκο

Κίτρινες κάρτες: Μάκος - Αραμπατζής, Βιερίνια

Κόκκινες: Μάκος 85΄

Διαιτητής: Παπασταμάτης (Αθηνών)

Εκτός ομάδας ο Μπακαγιόκο

Σύμφωνα με αρκετά αξιόπιστες, αλλά όχι διασταυρωμένες πηγές μου, ξένο σώμα θεωρείται πλέον στην ομάδα του ΠΑΟΚ ο Ιμπραΐμα Μπακαγιόκο. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η ασθένεια που δήλωσε ενόψει του ματς με τον Εργοτέλη. Ο παίκτης, το συμβόλαιο του οποίου λήγει το καλοκαίρι, τίθεται πλέον υπό παραχώρηση και θα χρησιμοποιηθεί ως αντάλλαγμα σε πιθανή τρίτη μεταγραφή. Το όνομα που ακούγεται είναι βεβαίως αυτό του Λάμπρου Χούτου, παίκτη με χαρακτήρα χειρότερο κι απ' αυτό του Μπακαγιόκο, ο οποίος, απ' όσο μπόρεσα να πληροφορηθώ, δεν υπέπεσε δα και σε κανένα κακούργημα. Επεδείκνυε πάντα μια υγιή δυσαρέσκεια όταν γινόταν αλλαγή, και είχε ένα ήπιο φραστικό επεισόδιο με τον Φερνάντο Σάντος σε μια προπόνηση. Απ' ό,τι ξέρω δεν τον έβρισε. Με τη λογική που βγαίνει εκτός ο Μπακαγιόκο, ο Μπάγεβιτς στην ΑΕΚ τι θα πρέπει να κάνει, δηλαδή; Εκεί ήρθαν στα χέρια Τζιμπούρ-Σκόκο, ο Τζιμπούρ έστειλε τον Σκόκο στο νοσοκομείο με σπασμένη μύτη, παρεμβαίνει ο Μπάγεβιτς ζητώντας τους να ζητήσουν συγνώμη, και του την "λέει" ο Εντίνιο, γιατί κατά την άποψή του ο Τζιμπούρ είχε δίκιο. Ωραία ομάδα! Ο "Πρίγκηπας" όμως είναι ρεαλιστής και ξέρει ότι τους χρειάζεται τους παίκτες. Ο Σάντος δεν τον χρειάζεται τον Μπακαγιόκο, που όλως τυχαίως ήταν και πολύ δημοφιλής με την κερκίδα; Προφανώς όχι...

Παρεπιμπτόντως να αναφέρω εδώ ότι, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Σάντος μετά τον αγώνα με τον Άρη, ο Πορτογάλος γνώριζε ότι ο Μπιζέρα είχε αγωνιστεί στο παρελθόν με επιτυχία ως δεξί μπακ, οπότε ήταν λογική κι αναμενόμενη η αλλαγή του με τον Σνάουτσνερ, και δικαιολογημένη η απόφασή του να αφήσει εκτός αποστολής Αραμπατζή-Ηλιάδη.

ΥΓ. Για τους μεταμεσονύχτιους πανηγυρισμούς του λαού στην Τούμπα μετά την πρόκριση επί του συμπολίτη ό,τι και να πούμε θα είναι λίγο. Όποιος έχει φωτογραφίες ας στείλει να τις αναρτήσω.

ΒΡΕ, ΤΟΝ ΣΑΝΤΟΣ...

Σας φαίνεται για "γατόνι"; Κι όμως, είναι!!

Ήθελε, δεν ήθελε, τα κατάφερε πάλι ο Φερνάντο Σάντος. Βρέθηκε στο επίκεντρο της προσοχής μετά την επιλογή του να κατεβάσει τη δεύτερη ομάδα στο ματς με τον Μακεδονικό και τις επακόλουθες δηλώσεις του ότι "Δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε. Ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο έπρεπε να δώσουμε περισσότερα" και με το σιβυλλικό του σχόλιο ότι "Όσοι παίκτες είναι στον ΠΑΟΚ ή αξίζουν να είναι ή δεν αξίζουν".

Κατ' αρχήν η επιλογή του να ξεκινήσει ένα μονό ματς Κυπέλλου με δέκα αναπληρωματικούς και μόνο βασικό τον Σνάουτσνερ, κι αυτόν από την ανάποδη πλευρά που αγωνίζεται συνήθως, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη. Για έναν προπονητή που εμφανίζεται να φοβάται να κάνει αλλαγές στο ΠΑΟΚ-Λεβαδειακός μετά το 60΄ και ενώ το σκορ είναι 3-0 φαντάζει ολίγον κουλή. Πού το βρήκε έτσι ξαφνικά το θάρρος και την τόλμη; Υπενθυμίζω δε ότι ο θεσμός του Κυπέλλου ανήκει στους άμεσους στόχους μας, ενώ ουκ ολίγες φορές κατά το παρελθόν έχουμε αποκλειστεί από ομάδες τύπου Θρασύβουλου, Αγροτικού Αστέρα, Μηχανιώνας κλπ. Άρα το ματς ήταν φωτιά. Τι ήθελε να πετύχει ο κύριος Σάντος; Μήπως τον αποκλεισμό μας; Όχι, αυτό δεν το νομίζω. Σίγουρα όμως ούτε και να δώσει ευκαιρίες στους αναπληρωματικούς. Μάλλον το αντίθετο. Γιατί αν θες να βοηθήσεις τους αναπληρωματικούς, τους περνάς σταδιακά μέσα. Π.χ. βάζεις τον Αθανασιάδη, αλλά κρατάς και τον Μουσλίμοβιτς δίπλα του. Βάζεις τον Ηλιάδη, αλλά κρατάς και τον Βερόν να τον βοηθάει. Βάζεις τον Γλύκο, αλλά έχεις και τον Κοντρέρας βράχο μπροστά του. Εκτός κι αν δεν θέλεις να τους αναδείξεις, αλλά να τους χαντακώσεις. Να αποδείξεις ότι δεν κάνουν (και πράγματι, όλως τυχαίως, άρχισαν τώρα όλοι οι κυκλοθυμικοί Παοκτζήδες που φωνάζαν "βάλε μέσα στον Αθανασιάδη" να λένε τώρα "δεν κάνουν αυτοί για τον ΠΑΟΚ"). Και στο τέλος, έτσι για να δέσει το γλυκό, κάνεις κι αυτές τις δηλώσεις όπου, αντί να καλύψεις τους παίκτες σου και να τους βρεις καμία δικαιολογία, πετάς αυτό το σιβυλλικό "όσοι παίκτες είναι στον ΠΑΟΚ ή αξίζουν να είναι ή δεν αξίζουν" και τους αφήνεις όλους να ψάχνονται.

Βρε, μήπως ζούμε το ίδιο έργο με τις αλήστου μνήμης περσινές σαρδέλες; Τότε ο ΠΑΟΚ είχε "σαρδέλες", τώρα έχει αναπληρωματικούς που "μπορεί και να μην κάνουν". Τότε ο Σάντος, με την έλλειψη εμποστοσύνης και τον αρνητισμό που επέδειξε, κατήντησε τον ΠΑΟΚ ενδέκατο, αποτέλεσμα όμως ήταν το καλοκαίρι να ξεκουνηθεί η διοίκηση, να αλλάξει άρδην το ρόστερ, και να μας κάνει μεταγραφάρες που ούτε καν τις ονειρευόμασταν. Τώρα ο Σάντος ξανασπέρνει τη διχόνοια στην ομάδα. Αυτή τη φορά δεν του κάνουν οι αναπληρωματικοί. Υπενθυμίζω ότι μερικούς απ' αυτούς ήθελε να τους "φάει" από το καλοκαίρι, αλλά δεν πρόλαβε. Τώρα βλέπει τον Δεκέμβριο να πλησιάζει και σου λέει "ας αρχίσω τα όργανα", για να ξεκουνηθεί και λίγο ο Βρύζας, που πολύ στην Ελλάδα κάθεται τελευταία. Τι άλλο βλέπει ο Φερνάντο; Ότι με δυο-τρεις καλές μεταγραφές το Δεκέμβριο και λίγη τύχη μπορεί να χτυπήσει Τσάμπιονς Λιγκ! Ναι, αυτό ονειρεύεται ο παμπόνηρος Πορτογάλος, ο οποίος έχει βρει τον τρόπο να "κουρδίζει" τον Πρόεδρο του ΠΑΟΚ και κούτσα-κούτσα να παίρνει και τον κόσμο με το μέρος του. Ποιος Αθανασιάδης και ποιος Ηλιάδης, σου λέει. Σαρδέλες!

Μ' αυτά και μ' αυτά, ο "μουλωχτός" Πορτογάλος έχει την ευκαιρία να γράψει ιστορία στον ΠΑΟΚ και να γίνει πουλέν στις καρδιές μας, κι ας είναι σκουντούφλης και γκρίζος. Εμένα άλλο μ' ενοχλεί. Ότι επικαλείται την Αλήθεια και ηθικές αξίες και κολοκύθια τούμπανα. Έχει έντεχνα καλλιεργήσει το προφίλ του καλόυ ανθρώπου, που λέει πάντα την αλήθεια. Η αλήθεια όμως είναι άλλη: Αυτός είναι ικανός να καταστρέψει και το παιδί του στο βωμό του αποτελέσματος. Μόνο αυτό τον ενδιαφέρει, τίποτ' άλλο. Εγώ, επειδή δεν αντέχω την υποκρισία, την απάτη και το ψέμα, ένα έχω να πω: Αφού το θες έτσι κύριε Σάντος, τότε θα κριθείς με το ίδιο νόμισμα: Φέρε μας το αποτέλεσμα και όλα μέλι-γάλα. Βγάλε μας Τσάμπιονς Λιγκ και θα σ' έχουμε Θεό. Αν όμως αποτύχεις μην αρχίσεις τα κούφια λόγια περί "καλοσύνης" και "Αλήθειας". Θα είσαι απλά ένας αποτυχημένος και τίποτα παραπάνω, Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Θέμα Σάντος: Τα τελευταία μου λόγια

Όπως αναμενόταν, ο Θόδωρος επέμεινε πεισματικά στην επιλογή Σάντος. Συνεχίζουμε με τον Πορτογάλο, λοιπόν. Δεν ξέρω, μακάρι να αποδειχθεί ότι ο Ζαγοράκης έχει δίκιο, εγώ όμως εντοπίζω έναν εγγενή παραλογισμό στην απόφασή του αυτή, και το αναλύω ως εξής:

- Σύμφωνοι, είναι μεγάλος προπονητής ο κ. Σάντος, κι είναι τιμή μας που τον έχουμε. Δεν αρκεί όμως να φέρνεις έναν μεγάλο προπονητή. Πρέπει να είναι και ο κατάλληλος για την ομάδα σου. Είναι θέμα χημείας. Πολλοί μεγάλοι προπονητές απεδείχθησαν ασύμβατοι με κάποιες ομάδες. Με όσα είδαμε τη φετινή χρονιά, υπάρχουν πλέον σοβαρές ενδείξεις ότι ΠΑΟΚ και Σάντος αποτελούν ένα τέτοιο αταίριαστο ζευγάρι.

- Είναι ψευδοδίλημμα να αναρωτιόμαστε "Κι αν φύγει ο Σάντος ποιος θά 'ρθει"; Ο Σάντος δεν είναι ο μοναδικός καλός προπονητής στον κόσμο. Υπάρχουν κι άλλοι. Το "Σάντος ή χάος" είναι απλά λάθος. Ουδείς αναντικατάστατος. Δεν κατάλαβα γιατί δεν μπορεί να αντικατασταθεί ο κ. Σάντος, όταν έχει κάνει μια τόσο κακή χρονιά. Ποιος να 'ρθεί; Ας έρθει ο Λίνεν. Ή ας ζητήσει ο Θόδωρος από τον Ρεχάγκελ να του συστήσει κάποιον από Γερμανία. Υπάρχουν προπονητές, και μάλιστα φθηνότεροι από τον Πορτογάλο.

- Ακόμα και οι φανατικότεροι υποστηρικτές του Σάντος λένε ότι θα κριθεί μέχρι την 28η Οκτωβρίου, ή, κατ' άλλους, μέχρι τα Χριστούγεννα. Κανείς πλέον δεν του δίνει περιθώριο μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του. Κι αυτό γιατί ακόμα και ο πιο πιστός οπαδός δεν άντεξε μ' αυτά που είδε στο γήπεδο φέτος. Πονέσαν τα ματάκια του. Επομένως, αν, χτύπα ξύλο, συμβεί μια ατυχία και δεν κάνουμε καλό ξεκίνημα τη νέα σεζόν, ακόμα και οι φανατικότεροι οπαδοί του Σάντος θα στραφούν εναντίον του! Αυτό και μόνο αποτελούσε για μένα επαρκή λόγο για να φύγει ο Πορτογάλος από τώρα.

Και κλείνω με μια ελαφρώς τραγική νότα, η οποία εύχομαι ειλικρινά να μην επαληθευτεί. Η εμμονή του Θόδωρου με τον Σάντος είναι καταφανώς παράλογη. Ελπίζω, λοιπόν, να μην προορίζεται για να παίξει τον ρόλο της προμελετημένης αφορμής για την πραγματοποίηση μιας ηρωικής εξόδου του Θόδωρου από τα διοικητικά, όταν πλέον τα πράγματα με τον Πορτογάλο στραβώσουν οριστικά. Για το λόγο αυτό, δηλώνω και εγώ, όπως και τόσοι άλλοι Παοκτσήδες, ότι στη νέα σεζόν θα κάνω λοβοτομή και δεν θα κριτικάρω τον Πορτογάλο. Ας κάνει ό,τι θέλει, ας μας ρίξει και στην β΄ Εθνική. Τον Θόδωρο όμως ΔΕΝ θα μας τον πάρει. Είναι η τελευταία μας ελπίδα. ΔΕΝ θα την χάσουμε κι αυτήν...

Μας πήρε χαμπάρι και ο Κάρπετ...

Ανακάλυψα στην ιστοσελίδα του Libero FM μια χθεσινή συνέντευξη του Αντώνη Καρπετόπουλου στους συντελεστές του σταθμού, στην οποία αναφέρεται στις ομάδες της Θεσσαλονίκης, και ιδιαίτερα στον ΠΑΟΚ. Μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.
Μπορεί ο "Κάρπετ" να είναι αντιπαθής, άσχετος, αντιπαοκτσής, ή όλ' αυτά μαζί, όμως θα σας πρότεινα να δώσετε ιδιαίτερη βάση στα επιχειρήματά του περί Σάντος. Κι αν θέλετε, τα συζητάμε.

ΥΓ. Η "ανοιχτή επιστολή" μου στο Θόδωρο Ζαγοράκη αποτελεί μια κατάθεση ψυχής. Την έστειλα μάλιστα με μέηλ και στην ΠΑΕ. Θα ήθελα πολύ να τη διαβάσετε.

Ο ΠΑΟΚ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ

Ανοιχτό γράμμα στο Θόδωρο Ζαγοράκη

Θόδωρε,

Είσαι ο φυσικός ηγέτης του ΠΑΟΚ.

Ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να ενώσει τα ραγισμένα κομμάτια αυτής της πολυβασανισμένης ομάδας και να την πάει ψηλά, εκεί που της αξίζει.

Μόνον εσύ το μπορείς, Θόδωρε. Και είμαστε μαζί σου. ΟΛΟΙ.

Όταν μπήκες μπροστά, όλοι θαυμάσαμε το κουράγιο σου και παραταχτήκαμε πίσω σου. ΕΚΕΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ. ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.

Απλά πάρε τις αποφάσεις σου. Εμείς θα τις στηρίξουμε.

Όμως Θόδωρε, πριν αποφασίσεις, σκέψου:

Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Και μας ξεπερνάει όλους. Δεν μπορείς να γυρίσεις την λογική ανάποδα και να επιβάλλεις κάτι που είναι εξόφθαλμα λανθασμένο. Κανένας δεν το μπορεί. Υπάρχει λόγος να πάρουμε φόρα και να βαρέσουμε το κεφάλι μας στον τοίχο;

Αν ναι, αν όντως πρέπει να πάρουμε αυτή την επώδυνη απόφαση, αν πρέπει να σταυρωθούμε, τότε εντάξει, θα πιούμε κι αυτό το πικρό ποτήρι. Όμως, Θόδωρε, αποκάλυψέ μας τουλάχιστον τους λόγους. Αν πρέπει ο ΠΑΟΚ να υποφέρει κι άλλο, αν πρέπει πιθανόν να πέσει στη β΄ Εθνική, ή στη Δ΄, εντάξει, μαζί σου. Πες μας όμως το ΓΙΑΤΙ. ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ. Ποιον Γολγοθά περνούμε.

Αν όμως Θόδωρε, πιστεύεις ότι ο ΠΑΟΚ μπορεί να πετάξει ψηλά, αν το βλέπεις κι εσύ ότι με σένα στο τιμόνι ήρθε η ώρα ο ΠΑΟΚ να βρεθεί εκεί που του αξίζει, τότε πρέπει να βρεις το θάρρος να πάρεις τις σωστές αποφάσεις. Και θάρρος διαθέτεις. Το ξέρουμε καλά. Σε ξέρουμε καλά. Γι’ αυτό και σε πιστεύουμε. Γι’ αυτό σε αγαπάμε.

Θόδωρε, έφτασες να βλέπεις φαντάσματα και να πιστεύεις ότι κάποιοι είναι εναντίον σου, επειδή στράφηκαν κατά του Σάντος και άρχισαν τις διαμαρτυρίες. Δεν είναι όμως έτσι. Ηρέμησε. Απλά δεν μπορείς να βάλεις το χέρι σου σε μια πηγή που αναβλύζει νερό και να το σταματήσεις. Δεν γίνεται. Είναι η φυσική ροή των πραγμάτων τέτοια. Γι’ αυτό η ομάδα πρέπει πάντα να προσπαθεί για το καλύτερο. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο και το ξέρεις. Δεν μπορείς να λες «μοναδικός στόχος είναι η εξυγίανση». Αν ήταν έτσι, ας πέφταμε στη Δ΄ Εθνική και όλα τα χρέη ως δια μαγείας θα σβηνόταν. Θα χτίζαμε σιγά-σιγά μια νέα ομάδα και σε 4 χρόνια θα κάναμε και πάλι πρωταθλητισμό. Καλό δεν ακούγεται; Καλό. Και είσαι ο μόνος που θα μπορούσε να το επιβάλλει. Αρκεί να μας το πεις. Αν όμως θέλεις έναν ΠΑΟΚ παντοτινό πρωταγωνιστή, που δεν θα εγκαταλείπει ποτέ τα ρετιρέ, τότε πρέπει να φέρνεις και αποτελέσματα. Είναι ο αμείλικτος νόμος του ποδοσφαίρου. Σε ξεπερνάει και μας ξεπερνάει όλους. Τελεία και παύλα.

Θόδωρε,

Σε όλη σου την καριέρα ξεδίπλωσες όχι μόνο το μεγάλο ποδοσφαιρικό σου ταλέντο, αλλά και το μεγαλείο της παοκτσήδικης προσωπικότητάς σου. Έδειξες ότι είσαι μια μορφή ηγετική, που βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στον εαυτό του, δεν εξαρτάται από κανέναν άλλο, έχει πυγμή, έχει το θάρρος της γνώμης του και την απαραίτητη επιβολή για να περάσει το δικό του.

Γιατί, λοιπόν, Θόδωρε, ταυτίζεις το όραμά σου για τον ΠΑΟΚ με αυτόν τον άνθρωπο; Γιατί εξαρτάσαι τόσο απόλυτα απ’ αυτόν; Γιατί προσκολλάσαι σε κάποιον, ο οποίος δεν είναι καν Παοκτσής; Ο Σάντος είναι ένας ακριβοπληρωμένος αλλοδαπός επαγγελματίας προπονητής. Εσύ είσαι ένας Παοκτσής, που έβαλες μπροστά τα στήθη σου κι ανέλαβες τις ηγετικές σου ευθύνες για το ονόρε, για το μεγαλείο του ΠΑΟΚ. Αυτός κάποτε (έστω και μετά την τριετία) θα φύγει. Εσύ θα μείνεις.

Γιατί λοιπόν Θόδωρε ταυτίζεις τον εαυτό σου μ’ αυτόν τον λούζερ;

Πώς μπορείς να λες ότι «αν στηρίζετε εμένα πρέπει να στηρίζετε κι αυτόν»;

Χωρίς Σάντος δεν μπορεί να υπάρξει όραμα για τον ΠΑΟΚ; Ε, όχι, Θόδωρε, μην παραλογίζεσαι. Μη μας τρελαίνεις και μην τρελαίνεσαι.

Μην απειλείς με αποχώρηση. Καλύτερα κάνε αυτόν να αποχωρήσει. Απλό δεν είναι;

Θόδωρε, τι θέλεις να κάνω για να σε πείσω; Να έρθω στην Τούμπα και να αυτομαστιγωθώ; Να πέσω στα πόδια σου και να σε ικετεύω; Να κάνω απεργία πείνας; Θα το κάνω. Αρκεί να μου το ζητήσεις. Είμαι βέβαιος ότι εκφράζω ολόκληρο το υγιές κομμάτι του ΠΑΟΚ, δηλαδή την συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών του.

Θόδωρε σ’ αγαπάμε

Θόδωρε σε πιστεύουμε

Θόδωρε σε στηρίζουμε

Θόδωρε διώξε τον Σάντος

Έχεις παντελόνια;

Είσαι ένας έντιμος και ειλικρινής άνθρωπος.
Ένας αληθινός Κύριος.
Φαντάζομαι λοιπόν, αγαπητέ κύριε Φερνάντο Σάντος, ότι θα έχεις θέσει την παραίτησή σου στη διάθεση του Προέδρου μας, ώστε να διευκολύνεις τις όποιες αποφάσεις του...

ΑΧ, ΦΕΡΝΑΝΤΟ

Αγαπητέ Φερνάντο Σάντος,

Είσαι ένας προπονητής με όνομα τέτοιο που αρμόζει στον ΠΑΟΚ μας, είσαι προσωπική επιλογή του Θόδωρου, είσαι ένας σοβαρός και τίμιος άνθρωπος. Σε τιμώ και σε σέβομαι. Πρέπει όμως να ξέρεις ότι σε όλα υπάρχουν ορισμένα όρια. Ακόμη και στην ειλικρίνεια. Έχε υπόψη σου, αγαπητέ Φερνάντο, ότι ο Θόδωρος δεν σ’ έφερε στον ΠΑΟΚ μ’ αυτό τον παχυλότατο μισθό για να διεξάγεις κάποια αυτοψία στην ομάδα και να εκδώσεις πραγματογνωμοσύνη. Δεν σ’ έφερε καν για να μας λες την «αλήθεια» κάθε Παρασκευή σ’ αυτές τις «καθιερωμένες» συνεντεύξεις τύπου που δίνεις (πού να μη τις έδινες) και να μας ανοίγεις τα μάτια. Σ’ έφερε για να πέσεις με τα μούτρα στη δουλειά, να προπονείς την ομάδα και να την κάνεις να κερδίζει. Από τη στιγμή που δέχτηκες την τιμητική πρόταση του Θόδωρου, σημαίνει πως αποδέχτηκες και την πρόκληση… ΦΕΡΝΑΝΤΟ, ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ; Δώσε πρώτ’ απ’ όλα στον εαυτό σου την απάντηση. Κι αν είναι θετική, τότε θα χαιρόμαστε όλοι μας να σε βλέπουμε και να σε καμαρώνουμε στον πάγκο της ΠΑΟΚΑΡΑΣ μας. Αν είναι αρνητική, τότε φαντάζομαι ότι δεν θα διστάσεις ούτε στιγμή να ανοίξεις την πόρτα και να αποχωρήσεις σαν κύριος και σαν φίλος.

Αγαπητέ Φερνάντο,
Δεν είσαι καινούριος στην Ελλάδα, κι ούτε απέχει η ιδιοσυγκρασία του λαού σου τόσο πολύ από τη δική μας. Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. ΤΕΤΟΙΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ, ΦΕΡΝΑΝΤΟ. Η ΓΛΩΣΣΑ ΚΟΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΟΚΑΛΑ ΤΣΑΚΙΖΕΙ. Το ξέρεις ότι οι ποδοσφαιριστές δεν είναι παρά νεαρά παιδιά με πολύ ευάλωτη ψυχολογία. Οι μεταπτώσεις στην απόδοσή τους είναι μεγάλες. Εσύ τι ακριβώς θέλεις, Φερνάντο; Να τους βλέπεις στα πάνω τους, ή μήπως στα κάτω τους, ώστε να αποδεικνύουν την άποψή σου ότι δεν αξίζουν κι ότι είναι σαρδέλες; Γιατί αυτό δήλωσες, Φερνάντο:

«Για να είναι μεγάλος ο ΠΑΟΚ, χρειάζεται 6-7 παίκτες μεγάλης ποιότητας. Αυτή τη στιγμή έχουμε μεγάλο όνομα, μεγάλο κόσμο αλλά μέτρια ομάδα. Είναι σα να είμαστε μια μεγάλη ονομαστή οικογένεια, στο τραπέζι να έχουμε σαρδέλες και να λέμε ότι έχουμε αστακούς. Θέλει ο κόσμος να βλέπει σαρδέλες και όχι αστακό; Με αυτή την ποιότητα ο ΠΑΟΚ ποτέ δε θα τερματίσει στη 2η, 3η, ή 4η θέση. Πολύ δύσκολο θα είναι και το να μπούμε στα πλέι οφ».

Αυτά που δήλωσες δημοσίως, Φερνάντο, τα γνωρίζουμε. Αλλά ΔΕΝ τα λέμε. Εσύ γιατί ένιωσες την ανάγκη να τα πεις, Φερνάντο; Ψάχνεις μήπως για την έξοδο; Ή μήπως προσπαθείς να βγάλεις άχρηστους όλους τους παίκτες μας; Με 6-7 παίκτες μεγάλης ποιότητας, Φερνάντο, παριστάνει μέχρι κι ο Τάκης Λεμονής τον προπονητή, Φερνάντο, δεν χρειάζεται μεγάλο κι ακριβοπληρωμένο όνομα απ’ το εξωτερικό. Και τις σαρδέλες τις βλέπουμε, Φερνάντο, δεν είμαστε τυφλοί. ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΑΓΑΠΑΜΕ. Κι ευχαριστούμε το Θεό που μας τις έφερε στο τραπέζι μας, γιατί αλλιώς θα πεθαίναμε της πείνας. Δεν τις καταφρονούμε.

Αγαπητέ Φερνάντο,
Ομολογώ πως δεν γνωρίζω την ιστορία της πατρίδας σου της Πορτογαλίας. Φαντάζομαι όμως πως θα είναι δοξασμένη. Εδώ στην Ελλάδα, Φερνάντο, γιορτάζουμε κάθε χρόνο την Επανάσταση του ’21. Τότε που μια χούφτα ξυπόλητοι Έλληνες ξεσηκώθηκαν εναντίον μιας Αυτοκρατορίας. Όλοι οι «αντικειμενικοί» παρατηρητές, όλοι οι ξένοι, οι Δυτικοί, οι ορθολογιστές, τους συμβουλεύανε να μην το κάνουν. Αυτοί όμως, με «τρέλα και κορδέλα», προχώρησαν. Και τα κατάφεραν. Και η Ελλάδα το 2004 βγήκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης, Φερνάντο. ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΣ ΛΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΠΟΤΕ 4^ΟΙ, ΡΕ ΦΕΡΝΑΝΤΟ;;;

Αγαπητέ Φερνάντο,
Θα το έχεις ίσως σκεφτεί κι εσύ, ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα φαινόμενο που υπερβαίνει τη λογική. Μέσα στον αγωνιστικό χώρο επιδρούν τόσοι και τόσοι αστάθμητοι παράγοντες! Αλλά και στις κερκίδες, πόσο τρελό κι ανεξήγητο δεν είναι να παθιάζονται τόσες χιλιάδες κόσμου με μια ομάδα! Όλοι αυτοί οι «τρελοί» να ζουν και ν’ αναπνέουν για μια ποδοσφαιρική ομάδα! Για έντεκα μαντράχαλους που κυνηγούν μια μπάλα… Κι όμως! Πάνω σ’ αυτό τον παραλογισμό βασίζεται όλη η γοητεία του ποδοσφαίρου. Πάνω σ’ αυτό τον παραλογισμό βασίζεται και όλη η δύναμη του ΠΑΟΚ. Ελπίζω να αντιλαμβάνεσαι, Φερνάντο, ότι χώρος για στυγνή λογική δεν υπάρχει και πολύς. Ούτε και για ακόμα πιο στυγνή ειλικρίνεια. Υπάρχει χώρος μόνο για αγάπη, για πίστη, και για σκληρή δουλειά. Αυτά περιμένουμε από σένα. Ελπίζουμε να μην μας απογοητεύσεις…

Η φιλοσοφία του Σάντος στον ΠΑΟΚ

Μετά τη βαρυσήμαντη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο Φερνάντο Σάντος την Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου, καθώς και τη συνέντευξη στην TV100 το βράδυ της Δευτέρας 9 Δεκεμβρίου, προκύπτουν πλέον με σαφήνεια κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία του τρόπου σκέψης του προπονητή μας, τα οποία καλό θα είναι να τα υπογραμμίσουμε.

Πρώτα-πρώτα είναι σαφές πως δεν πιστεύει σε μια ομάδα νεανική, μια ομάδα ταλέντων. Πιστεύει σε μια ομάδα ισορροπημένη, στην οποία θα αγωνίζονται παίκτες όλων των ηλικιών, με κύριο κριτήριο την αξία και μόνο την αξία τους, και όχι την ηλικία τους. Όσον αφορά στα ταλέντα, πιστεύει σε ένα βαθμό σε αυτά, στα πλαίσια όμως μιας σταδιακής αφομοίωσής τους μέσα στον κορμό της ομάδας.

Τεράστια έμφαση δίνει ο Φερνάντο Σάντος στο ζήτημα της νοοτροπίας, αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «νοοτροπία νικητή». Μοιάζει να έχει κάποιου τύπου «αλλεργία» σε παίκτες που δεν έχουν νοοτροπία νικητή, και είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι τέτοιους παίκτες έχει εντοπίσει αρκετούς στον ΠΑΟΚ. Αυτό που επιδιώκει είναι να κάνει μεταγραφές παικτών με υψηλές ικανότητες και νοοτροπία νικητή, ώστε να «παρασύρουν» και τους υπόλοιπους παίκτες, να τους μπολιάσουν με τη νοοτροπία τους.

Είναι σαφές ότι ο Σάντος δεν πιστεύει ιδιαίτερα στη δουλειά που γίνεται στις ακαδημίες ποδοσφαίρου στη χώρα μας, και γι’ αυτό δεν πιστεύει ιδιαίτερα και στα ταλέντα που βγάζουμε. Η στάση του απέναντι στον νεαρό έλληνα ποδοσφαιριστή είναι μάλλον αρνητική. Στη συνέντευξη τύπου πριν το ματς με τη Βέροια, ο Σάντος δήλωσε με σαφήνεια ότι δεν γίνεται σωστή δουλειά με τα νεαρά παιδιά στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να φτάνουν 18-19 χρονών χωρίς να έχουν την κατάλληλη νοοτροπία, κάτι που είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αλλάξει στη συνέχεια. Προφανέστατα σ’ αυτή την κατηγορία συμπεριέλαβε τους Δελήμπαση-Πεχλιβάνη και Αθανασιάδη, για τους οποίους δήλωσε ορθά-κοφτά ότι δεν κάνουν για τον ΠΑΟΚ, προσθέτοντας:

«Θα πρέπει να λέμε τα πράγματα με σαφήνεια, δηλαδή τι είναι αυτό που θέλουμε από τον ΠΑΟΚ. Αυτό που προσδοκούμε είναι να επιστρέψει στις πρώτες θέσεις, ή μια μέτρια ομάδα που την επόμενη 20ετία δε θα κερδίζει τίποτα;»

Μόνο όταν οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν αν θα ωφελούσε κάποιος δανεισμός των παικτών αυτών, παραδέχτηκε ότι ίσως στο μέλλον να είναι σε θέση αυτοί οι παίκτες να βοηθήσουν. Η αρχική του θέση όμως ήταν τελείως αρνητική. Στην TV100 ο Σάντος είπε:

«Υπάρχουν αυτή τη στιγμή πολλοί παίκτες που παίζουν χρόνια στον ΠΑΟΚ και κάθε χρόνο αφήνουν υποσχέσεις. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο, αλλά χάνει την αξία του. Όλα αυτά τα χρόνια λέμε ότι η ομάδα έχει καλούς παίκτες, κάτι μπορεί να κάνει αλλά τελικά η ομάδα τερματίζει στην 5η ή την 6η θέση. Υπάρχει ένα καλό επίπεδο παικτών στον ΠΑΟΚ αλλά είναι συγκεκριμένο επίπεδο.»

Βλέπουμε λοιπόν με σαφήνεια την γενικά αρνητική εικόνα που έχει διαμορφώσει ο Φερνάντο Σάντος γι’ αυτούς που εμείς αποκαλούμε «ταλέντα» στον ΠΑΟΚ, κάτι που επιβεβαιώνεται και με την παρακάτω δήλωση: «Κατά 70% είναι τα πράγματα στον ΠΑΟΚ όπως τα είπε στη συνάντησή μας στο Μόναχο ο Ζαγοράκης και κατά 30% όχι. Βέβαια ο νυν πρόεδρος έχει παίξει με τους παίκτες και υπάρχει συναισθηματικό δέσιμο».

Είναι λοιπόν σαφής η μάλλον αρνητική εικόνα που έχει σχηματίσει ο προπονητής μας για το ρόστερ της ομάδας, και μπορούμε από τώρα να προβλέψουμε ότι το Δεκέμβριο θα γίνουν κάποιες αλλαγές, και συγκεκριμένα οι εξής:

Πρώτα-πρώτα θα γίνει μία μεταγραφή. Όχι περισσότερες. Ο Σάντος έχει δηλώσει ότι προτιμά έναν παίκτη που να κάνει τη διαφορά, παρά δυο-τρεις επιπέδου παρόμοιου μ’ αυτούς που ήδη έχουμε. Στο κάτω-κάτω χρήματα πολλά δεν υπάρχουν. Η μεταγραφή θα είναι οπωσδήποτε από το εξωτερικό (ο Σάντος έχει επανειλημμένα κάνει νύξεις για εσφαλμένη νοοτροπία των ελλήνων ποδοσφαιριστών), και πιθανότατα από την πορτογαλική αγορά, την οποία και γνωρίζει καλύτερα ο ίδιος. Πιθανότερη θέση που θα αγωνίζεται ο ποδοσφαιριστής αυτός θα είναι του αμυντικού μέσου. Από τη μεταγραφή αυτή θα κριθούν πολλά.

Δεύτερον θα γίνουν κάποιες αποδεσμεύσεις. Ο Σάντος έχει δηλώσει: «Έχουμε 24 ποδοσφαιριστές και όλοι είναι πολύ καλοί. Εγώ βέβαια θα προτιμούσα 20, γιατί με πολλούς παίκτες δεν είναι εύκολο να δουλεύει κάποιος. Είναι κατανοητό νομίζω ότι είναι πιο εύκολο να περάσεις τη φιλοσοφία σου σε έναν μικρό αριθμό παικτών. Τώρα η κατάσταση είναι δεδομένη, ο Δεκέμβριος ωστόσο είναι κοντά και θα αναθεωρήσουμε τα πράγματα». Άρα θα πρέπει σίγουρα να αναμένουμε 3-4 αποδεσμεύσεις, ή παραχωρήσεις δανεικών παικτών. Υποψήφιοι για αποδέσμευση είναι οι: Τοχούρογλου-Ορφανός-Ουντέζε-Βρύζας (τιμητικός τερματισμός της καριέρας). Για δανεικοί οι Δελήμπασης-Πεχλιβάνης (θα ήταν και ο Αθανασιάδης, αν δεν το ξέκοβε η διοίκηση). Είναι σαφές ότι Σάντος και Ζαγοράκης δεν σκέφτονται με τον ακριβώς ίδιο τρόπο, θα επέλθει όμως μια όσμωση, ιδιαίτερα τώρα, ενόψει της μεταγραφικής περιόδου, και η ομάδα θα προχωρήσει, κατά πάσα πιθανότητα προς την κατεύθυνση που θέλει ο Σάντος, ο οποίος είναι και ο απόλυτος κυρίαρχος του ποδοσφαιρικού τμήματος.

ΕΠΙΑΣΕ ΔΟΥΛΕΙΑ Ο ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΣΑΝΤΟΣ

Παρουσιάστηκε και επίσημα ο νέος προπονητής του ΠΑΟΚ Φερνάντο Σάντος.
Στη συνέντευξη τύπου που παρέθεσε η ΠΑΕ, ο Πορτογάλος διαβεβαίωσε μια και καλή ότι ο κύκλος της αλλαγής προπονητών έκλεισε, κι ότι ο ΠΑΟΚ απέκτησε προπονητή για τα επόμενα τρία χρόνια.
Κάλεσε τον κόσμο να συνεχίσει να αγοράζει διαρκείας, ώστε να φτάσουν τα 15 χιλιάδες.
Τόνισε ότι σέβεται και εκτιμά πάρα πολύ τον Θόδωρο Ζαγοράκη, χάρη στον οποίο βρίσκεται τώρα σ’ αυτή την ομάδα, πιστεύει όμως και στους παίκτες του ΠΑΟΚ, οι όποιοι είναι όλοι τους εξίσου σημαντικοί.
Όσον αφορά τους στόχους της ομάδας δήλωσε ότι θέλει πρωτάθλημα σε τρία χρόνια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από δω και πέρα δεν θα διεκδικούμε τη νίκη σε κάθε αγώνα.

Η ουσία είναι ότι χάρη στις έγκαιρες και εύστοχες ενέργειες της διοίκησης του Θόδωρου Ζαγοράκη ο ΠΑΟΚ αποκτά έναν προπονητή εγνωσμένου κύρους και κλείνει μια και καλή το φαύλο κύκλο της αέναης αλλαγής προπονητών στον ΠΑΟΚ. Προπονητολογία φινίτο από δω και πέρα. Βρείτε άλλο θέμα να ασχοληθείτε. Από σήμερα μπαίνουμε σε μια φάση σοβαρότητας, οργάνωσης, σκληρής δουλειάς, και διεκδίκησης στόχων. Και υπενθυμίζω ότι φέτος υπάρχουν play-offs…

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΣΑΝΤΟΣ

Καταφτάνει σήμερα στη Θεσσαλονίκη για να υπογράψει το συμβόλαιό του ο Φερνάντο Σάντος. Πρόκειται για ένα μεγάλο προπονητή, που διαθέτει την προσωπικότητα να επιβληθεί σε παίκτες και κερκίδα και να παραμείνει ανενόχλητος στη θέση του για χρόνια, ώστε να κάνει δουλειά σε βάθος και ν’ αφήσει έργο πίσω του, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ανάκαμψη του ΠΑΟΚ. Φυσικά, το κόστος του δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο. Σωστά όμως σκέφτηκε η διοίκηση ότι είναι μια επένδυση που αξίζει τον κόπο, γιατί ο ΠΑΟΚ ανακτά έτσι το χαμένο του κύρος και αποκτά την πολυπόθητη ηρεμία, για να δουλέψει με σύστημα και πρόγραμμα, και σε βάθος χρόνου. Εξυπακούεται ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε θαύματα με το καλημέρα. Το σίγουρο όμως είναι ότι όλοι οι σπουδαίοι προπονητές έχουν winner attitude, παλεύουν όλα τα παιχνίδια και στοχεύουν πάντα ψηλά. Δεν μπορεί να λέει ο προπονητής του ΠΑΟΚ ότι στόχος της ομάδας είναι η «οικονομική εξυγίανση». Ο ΠΑΟΚ θα μπαίνει από δω και πέρα κάθε Κυριακή για να κερδίσει, ανεξαρτήτως αντιπάλου, το δε φετινό σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος μας ευνοεί ιδιαιτέρως, και είναι χρυσή ευκαιρία με τα play-off να βγούμε αναπάντεχα κερδισμένοι.

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ, ΦΕΡΝΑΝΤΟ!