ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ

Πάρα πολύς λόγος έχει γίνει φέτος με την υποτιθέμενη αδυναμία του ΠΑΟΚ να πάρει αποτελέσματα εκτός έδρας. Κατ’ αρχήν, συζητά κανείς ιδιαιτέρως για πράγματα τα οποία αποτελούν καινούρια φαινόμενα, που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα και τα προβλεπόμενα. Πρέπει όμως ευθύς εξ αρχής να τονίσουμε ότι ο ΠΑΟΚ, από τότε που εντάχθηκε στα σαλόνια των πραγματικά μεγάλων ομάδων, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ’60 - αρχές ’70, υπήρξε μια ομάδα έδρας. Ο ΠΑΟΚ παραδοσιακά βάσισε τη δύναμή του στην επίδραση της καυτής Τούμπας, ήταν δηλαδή μια ομάδα που υπολόγιζε να κάνει μάξιμουμ μία ήττα στην έδρα της και να παραχωρήσει και καναδυό ισοπαλίες. Με τέτοια συγκομιδή στην έδρα σου, αν κάνεις και επτά-οκτώ νίκες εκτός έδρας παίρνεις πρωτάθλημα! Γι’ αυτό και ο ΠΑΟΚ σπανίως τις έκανε. Δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα δικά μας. Ο ΠΑΟΚ ήταν, είναι και θα είναι μια ομάδα έδρας. Ξεκινά κατ’ αρχήν με ζητούμενο την μέγιστη αποκομιδή στα εντός, κι από κει και πέρα ό,τι περισσότερο έρθει στα εκτός, καλώς να ορίσει.

Φέτος όλος ο ντόρος οφείλεται στο ότι ο ΠΑΟΚ έχει 5 ήττες σε ισάριθμα εκτός έδρας παιχνίδια. Όλοι αυτοί όμως που το έχουν κάνει μεγάλο θέμα δεν κάθονται να δουν το πρόγραμμα, πού ακριβώς δηλαδή κλήθηκε να αγωνιστεί φέτος ο ΠΑΟΚ εκτός έδρας; Ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, έπαιξε τα δυο μεγάλα ντέρμπι με Ολυμπιακό-Παναθηναϊκό, ένα τοπικό ντέρμπι στο Χαριλάου, και έκανε και δυο εξόδους στην επαρχία, σε ποιες έδρες όμως; Στην Ξάνθη, η οποία με εξαίρεση εκείνο το ματς της τελευταίας αγωνιστικής με τον Ηρακλή είχε ξεχάσει από πότε είχε να χάσει στα Πηγάδια, και στην Τρίπολη, η οποία, παρότι νεοφώτιστη, αποδεικνύεται, τουλάχιστον προς το παρόν, ανίκητη στην έδρα της, όπου έχει ήδη καταβάλλει, εκτός του ΠΑΟΚ, και τους Ολυμπιακό-Παναθηναϊκό! Άρα, λοιπόν, υπό την παρούσα συγκυρία, ήταν πάρα πολύ δύσκολο να καταφέρει ο ΠΑΟΚ να πάρει βαθμό σ’ αυτά τα παιχνίδια.

Ο ΠΑΟΚ φέτος θα πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από πανευτυχής αν καταφέρει να κάνει έξι εκτός έδρας νίκες. Τα παιχνίδια στα οποία θα πρέπει να διεκδικήσει αυτές τις νίκες είναι τα εξής: Με Λεβαδειακό - Βέροια - Εργοτέλη - Καλαμαριά - ΟΦΗ - Ατρόμητο είναι τα έξι ματς του πρώτου γκρουπ, επίσης με Ηρακλή-Λάρισα-Πανιώνιο είναι τρία ακόμη ματς που μπορούμε να χτυπήσουμε, και υπάρχει ακόμα και το ντέρμπι με την ΑΕΚ. Αυτά είναι όλα τα παιχνίδια που έχουμε να δώσουμε. Είναι λοιπόν σαφές ότι η φαινομενική αδυναμία του ΠΑΟΚ εκτός έδρας βασίζεται αποκλειστικά σχεδόν στο πρόγραμμα που είχε η ομάδα μέχρι στιγμής. Υπάρχουν εννιά παιχνίδια στα οποία θα διεκδικήσουμε έξι νίκες από δω και πέρα. Και πέντε καλές θα είναι. Αρκεί να δούμε τα στατιστικά των προηγούμενων ετών:

Αγ. Περίοδος	Θέση	Νίκες εκτός	Ισοπ. εκτός	Ήττες εκτός
1995-96	11	2	7	8
1996-97	4	7	4	6
1997-98	4	8	4	5
1998-99	4	7	2	8
1999-2000	5	5	6	6
2000-01	4	4	7	4
2001-02	4	4	3	6
2002-03	3	6	3	6
2003-04	3	8	3	4
2004-05	5	4	3	8
2005-06	6	3	5	7
2006-07	6	3	4	8

Πρέπει να σημειωθεί ότι στις περιόδους πριν από το 2000-01 οι ομάδες της κατηγορίας ήταν 18, οπότε παιζόταν 17 παιχνίδια εκτός έδρας, έναντι 15 που είναι σήμερα. Έτσι πιάσαμε εκείνες τις 7 και 8 νίκες εκτός έδρας, ρεκόρ που καταφέραμε να επαναλάβουμε μόνο το 2003-04, οπότε και καταφέραμε να βγούμε τρίτοι στο πρωτάθλημα. Ακόμα και το 2002-03 που βγήκαμε πάλι τρίτοι, είχαμε όλες κι όλες 6 νίκες εκτός έδρας. Πέρσι και πρόπερσι κλείσαμε τη σεζόν με τρεις μόνο νίκες εκτός έδρας. Μα αυτό είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα το καταφέρουμε και φέτος! Ας μην κάνουμε ντόρο άνευ λόγου και αιτίας, λοιπόν. Είναι σαφές ότι με 5 εκτός έδρας νίκες θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Στο κάτω-κάτω φέτος για την πέμπτη θέση πάμε, δεν πάμε για πρωτάθλημα.

Υπάρχουν λοιπόν παιχνίδια από δω και πέρα, στα οποία μπορούμε καλλίστως να χτυπήσουμε τις 5-6 νίκες μας. Εξαιρείται μόνο το ματς με την ΑΕΚ. Οι πέντε ήττες που είχαμε ως τώρα οφείλονται κυρίως στο κακό πρόγραμμα που είχε η ομάδα, και δεν σημαίνουν τίποτα. Όλα παίζονται. Να μην ξεχνάμε ότι η ομάδα ξεκινά φέτος μια καινούρια προσπάθεια, άλλαξε προπονητή μετά την πρώτη αγωνιστική, και είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι, παρά τις ατυχίες με τους τραυματισμούς, θα παρουσιάζεται κάθε φορά και πιο βελτιωμένη. Όσο για το ματς του ερχόμενου Σαββάτου με τον Ατρόμητο, πάμε σαφώς για νίκη, αλλά κι αν δεν κερδίσουμε, εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να το κάνω θέμα. Είναι όμως γεγονός ότι δεν πρέπει να χάσουμε. Αν δούμε τα στατιστικά, ο ΠΑΟΚ ουδέποτε έκανε πάνω από 8 ήττες εκτός έδρας, ακόμα και το 1995-96 που βγήκε ενδέκατος τόσες έκανε, και θα είναι πάρα πολύ άσχημο να συμπληρώσουμε έξι ήττες σε ισάριθμες εξόδους μας από την Τούμπα. Είναι λοιπόν ζήτημα ζωής και θανάτου να μην χάσουμε στο Περιστέρι.

Το ζήτημα της απόδοσης

Υπάρχουν όμως και μερικοί, που δεν κάνουν τόσο θέμα τις ήττες που κάναμε μακριά από το σπίτι μας, όσο την απόδοση που πιάσαμε. Λένε, δηλαδή, ότι με εξαίρεση το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη, ο ΠΑΟΚ ήταν κακός σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια. Κι αυτό είναι το ανησυχητικό. Αναρωτιούνται ακόμα πώς είναι δυνατό να συμβαίνει αυτό, όταν ο ΠΑΟΚ, κατά την ίδια χρονική περίοδο, παίζει καλά στην Τούμπα. Κι εδώ θα έλεγα ότι είναι εν πολλοίς μαγική εικόνα. Κοιτάξτε το πρόγραμμα: Στην έδρα του ο ΠΑΟΚ έχει παίξει μόνο με μικρές ομάδες. Έπαιξε μόνο ένα τοπικό ντέρμπι με Ηρακλή, τον πέτυχε όμως σε μια χρονική συγκυρία που ήταν χάλια, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Από κει και πέρα έπαιξε μόνο με ομαδούλες της πλάκας, δηλ. Βέροια 2-0 (σκόραρε σε πολύ ευνοϊκά χρονικά σημεία χωρίς να πιάσει καλή απόδοση), Εργοτέλη 1-0 (με την ψυχή στο στόμα στο 87΄), Καλαμαριά 4-1 (καλό παιχνίδι, αλλά επικράτηση δυσκολότερη απ’ ό,τι δείχνει το τελικό σκορ), Πανιώνιο 3-1 (το καθάρισε σε 20΄) και ΟΦΗ 2-2 (πέταξε αδικαιολόγητα 2 βαθμούς, κατά τη γνώμη μου η πιο οδυνηρή απώλεια της φετινής χρονιάς, κανένας όμως δεν το έκανε θέμα, γιατί κάναμε τις άλλες 5 νίκες). Σοβαρή ομάδα να μπαίνει στην Τούμπα φέτος εγώ δεν έχω δει. Άρα, λοιπόν, δεν κάνει και τόσο μεγάλα παιχνίδια ο ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Έτυχε απλά να αντιμετωπίζει ομαδούλες στην Τούμπα και θεριά ανήμερα εκτός έδρας. Εγώ πιστεύω ότι αν είχε κληρωθεί στο πρόγραμμα να παίξει με Βέροια και Εργοτέλη εκτός έδρας θα είχε τώρα δυο νίκες εκτός έδρας με βεβαιότητα. Και τον Ηρακλή, όμως, αν τον αντιμετώπιζε στο Καυτατζόγλειο τη 2^η αγωνιστική, σε κείνη τη συγκυρία, θα κέρδιζε σίγουρα. Άρα είναι μαγική εικόνα η αδυναμία μας στα εκτός έδρας.

Από κει και πέρα, θέλω να τονίσω ότι όλη αυτή η ιστορία που παραδοσιακά θέλει τον ΠΑΟΚ ομάδα έδρας δεν είναι φούμαρα. Έχει ουσία. Αλλιώς μας αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι στην έδρα τους κι αλλιώς στην Τούμπα. Πάρτε για παράδειγμα την Ξάνθη. Η ομάδα αυτή, όταν ξεκινά η σεζόν και κάνει τους υπολογισμούς της, υπολογίζει μια σίγουρη ήττα στην Τούμπα, και μια σχεδόν σίγουρη νίκη με τον ΠΑΟΚ στα Πηγάδια. Στην έδρα τους μόλις δουν ασπρόμαυρο τρώνε σίδερα. Δαγκώνουν κυριολεκτικά. Δια πυρός και σιδήρου περνάει ο ΠΑΟΚ από την Ξάνθη κάθε χρόνο. Κορμιά πέφτουν. Η ίδια ομάδα, όταν έρχεται στην Τούμπα είναι αρνάκι. Κυρία. Πελάτισσά μας είναι κάθε χρόνο. Γιατί; Γιατί έτσι είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι φανέλες παίζουν μπάλα στην Ελλάδα, όχι οι παίκτες. Πάει ο Ολυμπιακός και κερδίζει περπατώντας σ’ όλες τις έδρες ανά την Ελλάδα. Τώρα πάει κάπως ν’ αλλάξει αυτό. Π.χ. με την Τρίπολη. Η μεγάλη επιτυχία του Κάμπος είναι ότι τους έπεισε να χτυπούν κάθε παιχνίδι. Και έτσι έφτασαν χωρίς κανείς να το πάρει χαμπάρι στην 4^η θέση. Δεν θέλει τίποτα ειδικά προσόντα. Απλά να μπαίνεις και να χτυπάς τα παιχνίδια. Άλλο όμως να το λες, κι άλλο να το κάνεις. Δεν γίνεται και τόσο εύκολα. Θέλει δουλειά στο επίπεδο της νοοτροπίας. Αυτό λέει και ξαναλέει κι ο Σάντος. Πάντως ένα να ξέρετε: Αυτό το πρέσινγκ που μας έπαιξε ο Αστέρας στην Τρίπολη πολύ δύσκολα αντιμετωπίζεται. Κι ο λόγος που μπορούμε και παίζουμε την μπαλίτσα που παίζουμε στην Τούμπα είναι ότι κανείς δεν τόλμησε να μας παίξει έτσι. Κι ούτε πρόκειται. Γιατί; Γιατί αυτό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο…

ΠΑΟΚ – Βέροια 2-0

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
11η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:

ΠΑΟΚ: Φερνάντεζ, Γκονζάλες (66΄ Λάκης), Μπαλάφας, Μπαϊάνο, Μελίσσης, Κνολ, Χαραλάμπους, Ηλιάδης, Γεωργιάδης, Σάλμον (88΄ Βρύζας), Βαγγελής (84΄ Χριστοδουλόπουλος)
Βέροια: Τέρολ, Κόλτζος, Αλεξίου, Σαμαράς, Κλίνε, Στεφανίδης, Μεντόζα (69΄ Ζέεντορφ), Μπικόφσκι, Κριβοκάπιτς, Τσιμπλίδης (80΄ Τσιμπλίδης), Ερέρα (90΄ Ράνιτς)

Γκολ: 3΄ Γκονζάλες, 52΄ Σάλμον

Κίτρινες κάρτες ΠΑΟΚ: 30΄ Βαγγελής

Εύκολη νίκη για τον ΠΑΟΚ απέναντι στην ουραγό Βέροια, καθώς ο Δικέφαλος ευτύχησε να βάλει από ένα γκολ στην αρχή του κάθε ημιχρόνου, κόβοντας το βήχα της «Βασίλισσας του Βορρά», η οποία πάντως ήταν καλύτερη στο μεγαλύτερο διάστημα του πρώτου ημιχρόνου, και θα μπορούσε να είχε πάει στα αποδυτήρια με ένα ισόπαλο αποτέλεσμα, όπως άλλωστε αναγνώρισε και ο Φερνάντο Σάντος στις δηλώσεις του.

Κλειδί τα γρήγορα γκολ
Το παιχνίδι κρίθηκε στα δύο γρήγορα γκολ του ΠΑΟΚ, γιατί η ψυχολογική επίδραση των γκολ που μπαίνουν στις αρχές των ημιχρόνων είναι τεράστια. Ειδικά όταν το σκορ είναι 1-0 στην ανάπαυλα, και μπαίνεις στο β΄ ημίχρονο για να ισοφαρίσεις, αν δεχτείς δεύτερο γκολ με το καλημέρα είναι πραγματικό σκότωμα, ιδιαίτερα αν είσαι μια μικρή επαρχιακή ομάδα και παίζεις μέσα στην Τούμπα. Είναι μάλιστα γεγονός ότι το δεύτερο αυτό γκολ οφείλεται σε ένα βαθμό στην λανθασμένη ασθενή απόκρουση του Τέρολ, που του έφυγε η μπάλα μέσα απ’ τα χέρια, θα ήταν όμως λάθος να μην αναγνωρίσουμε τόσο το πείσμα του Γκονζάλες, που σούταρε δυνατά και εύστοχα από μεγάλη απόσταση και πλάγια θέση, όσο κυρίως και την κίνηση του Σάλμον, που παρακολούθησε τη φάση και καραδοκούσε απόλυτα έτοιμος να εκμεταλλευτεί το λάθος, κάτι που λίγα σέντερ φορ θα είχαν κάνει τόσο τέλεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μπάλα δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί περισσότερο από μισό μέτρο από την αγκαλιά του τερματοφύλακα της Βέροιας και ο Σάλμον ήταν ήδη εκεί για να την προωθήσει στα δίχτυα.

Κρίσιμη η παρουσία Γκονζάλες
Ακόμη σημαντικότερος για τη νίκη ήταν όμως ο Τόνι Γκονζάλες, ο οποίος είχε συμμετοχή και στα δύο γκολ. Στο πρώτο γκολ ήταν αυτός που κινήθηκε ταχύτατα και εκμεταλλεύτηκε την ασθενή απόκρουση του Τέρολ στο υπέροχο σουτ του Γεωργιάδη (δεν φέρει ευθύνη κατά τη γνώμη μου ο τερματοφύλακας – ήταν πολύ δύσκολο το σουτ του παντοτινού «Μπέμπη»), ενώ στο δεύτερο γκολ ήταν αυτός που, όπως προαναφέραμε, σούταρε υπό δυσμενείς συνθήκες. Είναι η δεύτερη φορά (μετά το ματς με τον Εργοτέλη) που ο Ισπανός καλείται να δώσει λύση από τον πάγκο (η συμμετοχή του ήταν αναγκαστική, καθώς ο Κωνσταντινίδης αισθάνθηκε ενοχλήσεις πριν την έναρξη του αγώνα) και τα καταφέρνει μια χαρά. Υπενθυμίζω την συμμετοχή του στο γκολ που έκρινε τον αγώνα με τον Εργοτέλη στο 87΄, οπότε και πάλι συνεργάστηκε με τον Σάλμον.

Για άλλη μια φορά κορυφαίος ο Γ.Χ.
Περίοδο μεγάλης φόρμας διανύει ο Γ.Χ. Γεωργιάδης, για τον οποίο κάτι τέτοια παιχνίδια με υποδεέστερους αντιπάλους μέσα στην Τούμπα είναι βούτυρο στο ψωμί του. Είναι πραγματικό χάρμα ειδέσθαι ο «Μπέμπης», και πολύ συγκινητικός για τις προσπάθειες που καταβάλλει μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τη ματώνει τη φανέλα, και μακάρι να παραδειγματιστούν και οι μικρότεροι. Θα ήθελα όμως να τον καμαρώσω και σε κάποια δυσκολότερα παιχνίδια, γιατί ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Το Σαββατιάτικο ματς με τον Ατρόμητο είναι μια πολύ καλή ευκαιρία…

Τελειώνοντας, να επιστήσω την προσοχή των Παοκτσήδων και σε δύο ακόμη φάσεις. Η μία ήταν περίπου στο 87΄, όταν ο Σάλμον, μετά από υπέροχη κίνηση, βρέθηκε τετ-α-τετ με τον Τέρολ από πλεονεκτική θέση, σούταρε όμως στην εξωτερική πλευρά των δικτύων. Σίγουρα η κούραση έπαιξε το ρόλο της σ’ αυτή τη φάση, για μένα όμως καθίσταται πλέον σαφές ότι ο Σάλμον είναι ένα καλό σεντέρ φορ, εργατικό, φιλότιμο, ξέρει να κινείται και να παίρνει καίριες θέσεις, δεν έχει όμως ευχέρεια στο σκοράρισμα. Υπενθυμίζω τα δύο τετ α τετ του Νοτιοαφρικάνου στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο.

Η δεύτερη παρατήρηση σχετίζεται με τον Μελίσση. Δεν αναφέρομαι συχνά στον παίκτη αυτό, και η επιλογή μου είναι συνειδητή. Θα πρέπει όμως να τονίσω, με αφορμή τη φάση του 26΄, όπου έφαγε άδειασμα από τον Μπικόφσκι και δημιουργήθηκε μεγάλη ευκαιρία για τη φιλοξενούμενη ομάδα, ότι ο παίκτης φέρει ευθύνη και για τα δύο (!) γκολ που δεχτήκαμε στην Τρίπολη. Πρόκειται για ταλαντούχο, πολυσύνθετο και πολύ φιλότιμο ποδοσφαιριστή, που φαίνεται όμως ότι νιώθει ότι καβάντζωσε μια θέση στην ενδεκάδα και ότι βρίσκεται μονίμως στο απυρόβλητο. Χρήστο σοβαρέψου, συγκεντρώσου, και δούλεψε πιο σκληρά, αν θες να κάνεις καριέρα. Μην επαναπαύεσαι, γιατί ο Σάντος, όπως το έδειξαν και οι δηλώσεις της Παρασκευής, δεν έχει το Θεό του. Για πότε θα βρεθείς στον πάγκο δεν θα το καταλάβεις. Άντε μπράβο!

Η ώρα έφτασε. Πάμε όλοι γερά για το διπλό στο Περιστέρι!

Αστέρας Τρίπολης – ΠΑΟΚ 2-0

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
10η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:

Αστέρας Τρίπολης: Αμπάρης, Μασάδο, Ντε Σόουζα, Οφρυδόπουλος, Μασάρα, Λαζαρίδης, Καρντόσο, Στρατάκης (66` Κανακούδης), Μάρτινς (90` Χατζόπουλος), Φιλομένο, Τσέζαρεκ (87` Πορτουλίδης).

ΠΑΟΚ: Φερνάντες, Χαραλάμπους, Μαλεζάς, Μπαϊάνο, Κωνσταντινίδης (58` Χριστοδουλόπουλος), Μελίσσης, Βαγγελής (76` Βρύζας), Ηλιάδης, Σάλμον, Γεωργιάδης, Μπαλάφας.

Σκόρερ: 14` Καρντόσο, 65` Τσέζαρεκ

Κίτρινες κάρτες: 34` Αμπάρης, 59` Μασάδο, 83` Τσέζαρεκ -11` Μπαλάφας, 83` Μαλεζάς

Στην πρώτη μας έξοδο στην επαρχία επί εποχής Σάντος, ζήσαμε για άλλη μια φορά μία από τα ίδια. Έναν ΠΑΟΚ ξεψυχισμένο και χωρίς προσωπικότητα, ο οποίος υποτάχτηκε φυσιολογικά στη μοίρα του. Για άλλη μια φορά παρουσιαστήκαμε δειλοί και μοιραίοι, λες και το ξέραμε εκ των προτέρων ότι θα χάναμε. Δεν θέλω να το κάνω θέμα, γιατί, όπως προανέφερα, ήταν η πρώτη έξοδος του Σάντος στην επαρχία, και όλοι μας τρέφουμε βάσιμες ελπίδες ότι τα πράγματα σιγά-σιγά θα βελτιωθούν. Το θέμα όμως είναι ότι εκτός έδρας δεν έχουμε καταφέρει να πάρουμε ούτε ένα βαθμό μέχρι στιγμής, και καταντά σπαστικό. Μας πέρασε μέχρι κι ο Ηρακλής στη βαθμολογία. Υπομονή, υπομονή, ε, έλεος πια! Δεν αντέχουμε άλλο!

Τέλος πάντων, ας κάνουμε κι άλλη υπομονή… Το παιχνίδι δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική, κατ’ αρχήν γιατί το πρώτο ημίχρονο δεν το είδαμε ποτέ. Ούτε καν ραδιοφωνική σύνδεση δεν υπήρξε καλά-καλά. Απ’ ό,τι φάνηκε πάντως από το δεύτερο ημίχρονο, ο Αστέρας έχει καταφέρει να διαμορφώσει ένα στιλ καταστροφικού παιχνιδιού του τύπου Ελλάδας στο Euro 2004, κι από κει και πέρα βγαίνει σε κάποιες γρήγορες αντεπιθέσεις κι ό,τι του κάτσει. Στην περίπτωσή μας πρέπει να στάθηκε από αρκετά έως πολύ τυχερός, γιατί λογικά πάνω από 2 επιθέσεις σε κάθε ημίχρονο δεν πρέπει να έκανε. Και σε κάθε ημίχρονο, με την πρώτη του επίθεση έβαζε γκολ. Είναι φοβερά δύσκολο να μπαίνεις σ’ ένα εκτός έδρας ματς και με το καλημέρα να βρίσκεσαι πίσω στο σκορ και στο δεύτερο ημίχρονο να μπαίνεις φορτσάτος κι ορεξάτος για να ισοφαρίσεις και να τρως κι ένα δεύτερο. Και μέσα σ’ όλη αυτή την τελείως αρνητική συγκυρία – που ο Αστέρας ούτε στον ύπνο του δεν θα το είχε ονειρευτεί ότι θα έβαζε με τόση ευκολία και σε τόσο καίρια χρονικά σημεία δύο ολόκληρα γκολ στον ΠΑΟΚ – να έχεις να αντιμετωπίσεις και το καταστροφικό παιχνίδι του αντιπάλου, που πραγματικά έχει την ικανότητα να αποσαθρώνει τον αντίπαλο, και σ’ αυτό πρέπει να του δώσουμε συγχαρητήρια. Είναι αντιποδόσφαιρο, είναι τελείως εις βάρος του θεάματος, είναι όμως γνωστό ότι σε όλα τα ομαδικά αθλήματα με μπάλα η αρχή του παντός για ένα θετικό αποτέλεσμα είναι η καλή άμυνα. Και ο Αστέρας κατάφερε απ’ ό,τι φαίνεται να μας αποδιοργανώσει τελείως. Μας ξεδόντιασε. Έπαιξε ένα ασφυκτικό πρέσινγκ, διανθισμένο μάλιστα με αρκετά αντιαθλητικά μαρκαρίσματα – αυτόν τον Βαγγελή τον λυπήθηκε η ψυχή μου σε κείνη τη δολοφονική προβολή του 52΄, και ούτε κίτρινη κάρτα δεν πήρε, έλεος κύριε Γερμανάκο! – πρέσινγκ στο οποίο δεν καταφέραμε επ’ ουδενί να αντεπεξέλθουμε. Φανήκαμε να μας λείπει η φυσική κατάσταση και η οργάνωση που απαιτείται προκειμένου να βρίσκονται κοντά οι γραμμές μας, και με ταχύτατες, αυτοματοποιημένες κομπίνες να ξεμαρκαριζόμαστε. Καμία σχέση. Ο Αστέρας μας εξέθεσε. Θέλουμε πολύ δουλειά ακόμη. Και μεταγραφές. Η θέση του αμυντικού χαφ είναι εξαιρετικά νευραλγική, και ο Μπαλάφας είναι προς το παρόν ανεπαρκής. Σόρι Σωτήρη, αλλά πρέπει μάλλον να πας δανεικός σε καμιά Καλαμαριά, και να μας ξανάρθεις σ' ένα χρόνο. Οι περισσότερες επιθέσεις περνάνε εκ των πραγμάτων από το αμυντικό χαφ. Κι εσύ Σωτήρη κρύβεσαι, για να μην πάρεις την μπάλα. Αναγκάζονται τα σέντερ μπακ να κάνουν βαθιές μπαλιές στο πουθενά, ή να κατεβαίνουν οι επιθετικοί μας πολύ πίσω για να πάρουν την μπάλα. Δεν γίνεται έτσι. Χρειαζόμαστε ένα αμυντικό χαφ κοντρολαρισμένο μεν, να μπορεί δε να βγάλει κάθετες, γρήγορες, κοφτές μπαλιές. Κι εσύ ρε Σάντος κάνε κάποιες δοκιμές ακόμα. Έχεις κολλήσει σ’ αυτό το σχήμα λες κι ανακάλυψες την κότα που κάνει τα χρυσά αυγά. Μπαλάφας και πάλι Μπαλάφας. Σιγά τα ωά. Δοκίμασε και κανέναν άλλον. Τον Μουμίν τον ξεκίνησες με τον Εργοτέλη και στο ημίχρονο τον έβγαλες. Δεν κατάλαβα το λόγο. Επίσης: προσπάθησε να βρεις έναν τρόπο να χωρέσεις στην ενδεκάδα Λάκη και Γεωργιάδη. Είναι αμαρτία να έχουμε ολόκληρο Λάκη στην ομάδα μας και να μην παίζει. Δοκίμασε να βάλεις το Γεωργιάδη πιο κεντρικά, στη θέση που παίζει τώρα ο Μπαϊάνο, για να μπορέσει ο Λάκης να παίξει στη φυσική του θέση του δεξιού εξτρέμ. Και τον Μπαϊανό δοκίμασέ τον στη θέση του Μπαλάφα. Ακούγεται κουφό, αλλά τι έχεις να χάσεις; Στην Τρίπολη σάμπως που έπαιξες όπως έπαιξες τι κέρδισες δηλαδή; Αφού το δήλωσες την Παρασκευή ότι μόνος στόχος μας για φέτος είναι το χτίσιμο μιας καλής ομάδας. (Παρεμπιπτόντως, εγώ δεν συμφωνώ μ’ αυτό. Δηλαδή αν βγούμε δέκατοι, πρέπει να πούμε κι ευχαριστώ; Τι πάει να πει δεν είναι στόχος μας το ΟΥΕΦΑ; Αμαρτία δεν είναι μείνουμε πάλι απ’ έξω και να ξαναχάσουμε τα χρήματα της Ευρώπης; Δηλαδή η Λάρισα κι ο Πανιώνιος που παίζουν Ευρώπη είναι καλύτεροι από μας; Για ν' αφήσω το ζήτημα των πλέι-οφς, στα οποία είναι ζήτημα τιμής, ηθικής αλλά και... οικονομικής, να δώσουμε το παρόν. Ήμαρτον κύριε Σάντος!) Τέλος πάντων. Υπομονή.

Σημειώνω ότι η κατάρα του δεξιού μπακ συνεχίζεται. Τώρα μας τραυματίστηκε και ο Ηλιάδης. Προτείνω στον Σάντος να δουλέψει πάνω σε Πεχλιβάνη και Δελήμπαση και να μας παρουσιάσει έναν απ’ αυτούς ως αξιόπιστη και μόνιμη λύση για το πρόβλημα. Είναι ντροπή να παίζει δεξί μπακ ο Λάκης. Ούτε ο Ηλιάδης είναι κατάλληλος. Αυτόν τον κακομοίρη ο Σάντος δεν θυμάμαι να τον έχει χρησιμοποιήσει ποτέ στη φυσική του θέση. Τέλος πάντων Υπομονή…

ΥΓ. Ζήτω ο Φερνάντο Σάντος! Ζήτω όλοι οι παίκτες που φοράν την τιμημένη φανέλα του ΠΑΟΚ! Μακάρι να τα χιλιάσουν στην ομάδα και να ζήσουν στιγμές δόξας και μεγαλείου. Ό,τι κι αν γράφω, ό,τι κι αν πιστεύω, η ουσία είναι ότι τους αγαπώ και τους στηρίζω άνευ όρων και ορίων. Δεν θα τους βρίσω ποτέ. Τους αγαπώ όλους, τόσο εγώ, όσο και κάθε πραγματικός Παοκτσής. Και υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες. Δεν θα λέμε όμως κι ευχαριστώ μετά από τέτοια χάλια…

Παιδιά, οπλιστείτε με την αγάπη του κόσμου και προχωρήστε. Έχουμε τώρα ένα υποτιθέμενα εύκολο παιχνίδι με τη Βέροια στην Τούμπα. Προσέξτε να πάρετε τα τρία πονταλάκια. Είχαμε ένα δύσκολο πρόγραμμα μέχρι τώρα, με πολλά ντέρμπι, και είναι κατανοητό να έχουμε μείνει λίγο πίσω. Στην ουσία όμως ισοβαθμούμε με τον Άρη, γιατί είμαστε μόνο τρεις βαθμούς πίσω του, και τον έχουμε στο δεύτερο γύρο στην Τούμπα. Ψηλά το κεφάλι και σκληρή δουλειά.

ΠΑΟΚΑΡΑ ΟΛΕ!

ΠΑΟΚ – Πανιώνιος 3-1

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
9η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:

ΠΑΟΚ: Φερνάντες, Κωνσταντινίδης, Μπαλάφας, Μπαιάνο, Μελίσσης, Μαλεζάς, Χαραλάμπους, Σνάουτσερ (23’ Ηλιάδης), Γεωργιάδης, Σάλμον (89’ Βρύζας), Βαγγελής (78’ Χριστοδουλόπουλος).

Πανιώνιος: Κρέσιτς, Μανιάτης, Μπερτέ, Πλετς, Σκούφαλης (75’ Αραβίδης), Τζιμπούρ, Μάκος, Κουμορτζί (34’ Νικολάου, 46’ Καπετάνος), Γουνδουλάκης, Σπυρόπουλος, Φερνάντες.

ΣΚΟΡΕΡ: 7’ Γεωργιάδης, 14’ Κωνσταντινίδης, 23’ Μαλεζάς - 27’ Πλετς

Κίτρινες κάρτες ΠΑΟΚ: 43’ Γεωργιάδης, 86’ Σάλμον

Ευχάριστο απόγευμα περάσαμε στην Τούμπα, αφού, μετά το πετυχημένο συλλαλητήριο, και με τον παλμό πάντα υψηλό, είδαμε την ομάδα μας να καρφώνει τρία γκολάκια μέσα σε 23 λεπτά στον Πανιώνιο, καθαρίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι. Στη συνέχεια το παιχνίδι άνοιξε, το άγχος και η πίεση έφυγαν, και είδαμε ένα σχετικά ευχάριστο θέαμα, με ευκαιρίες εκατέρωθεν, κυρίως όμως από τον ΠΑΟΚ, αφού ο Πανιώνιος παρουσιάστηκε σαφώς κατώτερος του αναμενομένου.

Το ιδανικό ξεκίνημα

Αν και τα πρώτα λεπτά του ματς έδειχναν ότι οι φιλοξενούμενοι ήρθαν καλά διαβασμένοι κι αποφασισμένοι να μαρκάρουν ψηλά και να μην επιτρέψουν στον ΠΑΟΚ μια ορθόδοξη ανάπτυξη, κι ιδιαιτέρως όχι από τα άκρα, ήδη με την πρώτη φάση που δημιούργησε ο ΠΑΟΚ στο 7^ο λεπτό ευτύχησε να προηγηθεί. Η φάση ξεκίνησε από τον Σάλμον, που κατάφερε κλέψιμο της μπάλας, κάτι που αποδείχτηκε η αχίλλειος πτέρνα του Πανιωνίου. Ο Σνάουτσνερ μπήκε σχεδόν ανενόχλητος στην αριστερή γωνία της μικρής περιοχής των φιλοξενούμενων, σέντραρε για τον Γεωργιάδη, κι αυτός με ένα απ’ αυτά τα άπιαστα γωνιακά πλασέ που μόνο αυτός ξέρει να κάνει, έστειλε την μπάλα πρώτα στο δεξί δοκάρι κι ύστερα στα δίχτυα του ανήμπορου να αντιδράσει Κρέσιτς, και παρά το στενό μαρκάρισμα του Μπερτέ, ο οποίος πέρασε ένα εξαιρετικά δυσάρεστο απόγευμα. Και πριν καλά-καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί, στο 14΄, ο για άλλη μια φορά θαυμάσιος Κωνσταντινίδης έκλεψε την μπάλα, έπαιξε το ένα-δυο με τον Βαγγελή και βγήκε τετ-α-τετ με τον Κρέσιτς, τον οποίο και πλάσαρε υποδειγματικά. Το ονειρεμένο ξεκίνημα ολοκλήρωσε στο 23΄ ο Μαλεζάς, ο οποίος βρέθηκε αμαρκάριστος μπροστά στην εστία του Κρέσιτς μετά από εκτέλεση φάουλ του Γεωργιάδη και σημάδεψε σωστά. Στο 27΄ ο Πανιώνιος μείωσε με κεφαλιά του Πλετς, μετά από εκτέλεση κόρνερ του Φερνάντες και άστοχη έξοδο του συνονόματού του τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ. Στη συνέχεια ο ρυθμός του αγώνα έπεσε, με τον Πανιώνιο να μην μπορεί πάντως να γίνει απειλητικός για την εστία του Φερνάντες.

Το 2^ο ημίχρονο

Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ περίμενε τους φιλοξενούμενους και βγήκε σε αντεπιθέσεις, πρακτική που του απέφερε αρκετές καλές φάσεις, με κύρια αιχμή τον Σάλμον. Συγκεκριμένα, στο 66΄, σέντρα του Χαραλάμπους, κεφαλιά του Νοτιοαφρικανού και η μπάλα τραντάζει το οριζόντιο δοκάρι του Κρέσιτς. Στο 71΄ ο Σάλμον πραγματοποιεί ατομική προσπάθεια, βγαίνει τετ-α-τετ με τον Κρέσιτς, νικιέται όμως από τον τερματοφύλακα του Πανιωνίου. Αν προσθέσουμε κι ένα τετ-α-τετ που έχασε στο πρώτο ημίχρονο, αθροίζουμε σε τρεις τις μεγάλες ευκαιρίες που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει ο πεισματάρης Νοτιοαφρικανός. Ο Πανιώνιος από την πλευρά του, δεν κατάφερε ουσιαστικά σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο να απειλήσει τον Φερνάντες, κάτι που δείχνει τόσο την σωστή αμυντική τακτική του ΠΑΟΚ, όσο όμως και την κακή μέρα στην οποία βρέθηκαν οι φιλοξενούμενοι.

Ατομική κριτική

Κορυφαίοι του αγώνα ήταν για άλλη μια φορά οι δυο ακραίοι επιθετικοί μας, οι οποίοι αποδεικνύονται σε παίκτες-κλειδιά της στρατηγικής του Σάντος. Ο Γεωργιάδης δείχνει να διανύει μια δεύτερη, ετεροχρονισμένη περίοδο νεότητος, διανθισμένης όμως και με την πολύχρονη εμπειρία του. Πολύ δουλειά στη δεξιά πτέρυγα, ηγετική προσωπικότητα (πολλοί θεατές παρατήρησαν τις συνεχείς νουθεσίες του προς τον Μπαλάφα), απίστευτη ντρίπλα, ώριμες και αποτελεσματικές ενέργειες, σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπιστεί από αντίπαλο σε μαν-του-μαν. Πραγματικά ασταμάτητος.

Ο Κωνσταντινίδης από την άλλη μεριά είναι λιγότερο φαντεζί, μαρκάρει όμως περισσότερο και – κυρίως – κινείται πάρα πολύ έξυπνα, δημιουργώντας διαρκώς ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα, κινούμενος άλλοτε επί της γραμμής και άλλοτε συγκλίνοντας πανούργα προς το κέντρο. Τα 4 γκολ που έχει πετύχει τον αναδεικνύουν σε πρώτο σκόρερ της ομάδας και έρχονται να υπογραμμίσουν τις σπουδαίες εμφανίσεις που πραγματοποιεί στην εποχή Σάντος.

Σημαντική η προσφορά και του Σάλμον, ο οποίος προβλημάτισε πολύ την αντίπαλη άμυνα, κινήθηκε σωστά, συνεργάστηκε σωστά, δεν κατάφερε όμως να ολοκληρώσει την καλή του εμφάνιση με ένα τουλάχιστον γκολ. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι, σε σχέση με άλλα σέντερ φορ στα οποία είχε συνηθίσει ο ΠΑΟΚ, π.χ. Γιασεμή, Βρύζας κ.ά., ο Νοτιοαφρικανός έχει το ελάττωμα ότι δεν μαρκάρει τόσο πολύ (παρότι στο συγκεκριμένο ματς διακρίθηκε αρκετά και σ’ αυτό τον τομέα), με αποτέλεσμα το βάρος επί της μεσαίας γραμμής να αυξάνει σημαντικά. Γενικά ο ΠΑΟΚ είναι επιτακτική ανάγκη να μάθει να πιέζει ψηλότερα, κάτι που και ο ίδιος ο Σάντος έχει επανειλημμένα δείξει να ζητάει με τις κινήσεις του από τον πάγκο.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στον Μαλεζά, ο οποίος ήταν ο κυρίαρχος των αιθέρων στην άμυνα του ΠΑΟΚ, παίρνοντας άριστες τοποθετήσεις και καθαρίζοντας όλες τις φάσεις ανεξαιρέτως. Απ’ ό,τι φαίνεται, η επάνοδος στη βασική ενδεκάδα δεν θα είναι και τόσο εύκολη για τον Ρούντι Κνολ…

Ο Φερνάντες για άλλη μια Κυριακή μας έδειξε και τα δυο του πρόσωπα. Το ένα, το καλό, στη φάση εκείνη του πρώτου ημιχρόνου όταν βρέθηκε μόνος με τον Τζιμπούρ και κατάφερε να προλάβει το πλασέ του Αλγερινού σώζοντας την εστία του από σχεδόν βέβαιη παραβίαση, και το άλλο, το κακό, λίγο αργότερα, όταν χάρισε ουσιαστικά στον Πανιώνιο ένα γκολ, κάτι που δεν κάνει για πρώτη φορά φέτος. Πρόκειται για ένα παιδί με τρομακτικά φυσικά προσόντα, γεμίζει την εστία όσο κανένας άλλος τερματοφύλακας ίσως σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχει κάτι χερούκλες πραγματικές ρουφήχτρες, το στήθος του είναι σαν βεντούζα, αλλά έχει και την τάση να συλλαμβάνεται αφηρημένος και να τρώει χαλβατζίδικα γκολ, ιδιαίτερα από αέρος. Πιστεύω ότι με τη δουλειά θα βελτιωθεί, ας μην ξεχνάμε ότι οι τερματοφύλακες βελτιώνονται μέχρι τα 25-26 τους χρόνια, η πείρα μετράει, απλά δεν θα ήθελα με τίποτα να δω τον Ντάνι να χάνεται στην μετριότητα του ελληνικού πρωταθλήματος και να σπαταλάει το ταλέντο του. Πρέπει λοιπόν να δουλέψει σκληρά, να ξεκωλωθεί στη δουλειά, για να μπορέσει να πάρει και μια καλή μεταγραφή στο εξωτερικό. Κι όταν λέμε καλή μεταγραφή, δεν εννοούμε βέβαια με ένα εκατομμύριο ευρώ στη Σαντατέρ. Εννοούμε με δέκα στη Λίβερπουλ. Έτσι δεν είναι, Ντάνι;

Θετικοί για άλλη μια φορά ήταν και οι Χαραλάμπους και Μπαϊάνο, πρέπει όμως να σταθώ για ακόμα μια φορά στον Μπαλάφα. Σωτήρη, η φανέλα του ΠΑΟΚ έχει ευθύνες. Σταμάτα να κρύβεσαι κάθε φορά που κερδίζουμε την μπάλα και μη νομίζεις ότι θα μπορείς για πολύ να επιβιώνεις στη βασική ενδεκάδα μόνο και μόνο βασιζόμενος στην ταμπέλα του ταλέντου. Ό,τι έχεις να μας δείξεις πρέπει να μας το δείξεις τώρα. Για το καλό σου το λέω. Η ανηφόρα είναι δύσκολη. Η κατηφόρα όμως είναι πανεύκολη. Ούτε που το καταλαβαίνεις για πότε σε παίρνει. Για δες πού κατέληξαν άλλα ταλέντα, όπως ο Ζησόπουλος κι ο Κουλακιώτης. Κι αυτοί κάποτε ήταν βασικοί στον ΠΑΟΚ, και τους αποκαλούσαμε ταλέντα. Δε φαντάζομαι να θες να έχεις την τύχη τους. Πάρ’ το απόφαση και μπες δυναμικά στη φωτιά, πριν να είναι αργά. Υπάρχουν και οι μεταγραφές, σου υπενθυμίζω…

Στα αξιομνημόνευτα ο τραυματισμός, για άλλη μια φορά νωρίς-νωρίς, του Σνάουτσνερ και η αντικατάστασή του από τον φιλότιμο, αλλά προβληματικό σαν δεξί μπακ, Ηλιάδη. Δυστυχώς ο ΠΑΟΚ έχει σταθεί πάρα πολύ άτυχος στη θέση του δεξιού μπακ φέτος, κάτι που του έχει στοιχίσει.

Η συνέχεια είναι την επόμενη Κυριακή στην Τρίπολη. Θεωρώ ότι η ομάδα βρίσκεται σε σταθερή ανοδική τροχιά, κι ότι ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε κι ένα τρίποντο εκτός έδρας.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Κυριακή, μία η ώρα το μεσημέρι, στην Καμάρα. Να είμαστε όλοι εκεί. Καθένας από μας να ενώσει τη φωνή του μαζί με τις δεκάδες χιλιάδες των οπαδών του ΠΑΟΚ για δικαιοσύνη και ισονομία. Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ.

ΤΑ ΧΡΕΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ!

Ας στείλουμε ένα βροντερό μήνυμα σε όλους αυτούς που θέλουν να κρατούν τον ΠΑΟΚ μικρό κι εξαρτημένο. Τα σχέδιά τους δεν θα περάσουν.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ!

Δύναμη του ΠΑΟΚ είναι ο περήφανος λαός του. Με τη μαζική, ενωτική μας δράση ζητάμε τα αυτονόητα. Όχι σε άλλους να χαρίζονται τα χρέη και σε μας να μη χαρίζονται. Όχι σε άλλους να φτιάχνουν γήπεδα με χρήματα του Δημοσίου και σε μας ούτε μια χορηγία. ΔΕΝ ΕΠΑΙΤΟΥΜΕ, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ.

ΚΥΡΙΑΚΗ, 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 13:00, ΚΑΜΑΡΑ.

ΜΑΖΙΚΟ, ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ, ΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗ ΤΟ ΘΟΔΩΡΟ ΖΑΓΟΡΑΚΗ.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ!

ΠΑΟΚ – Εργοτέλης 1-0

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
8η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
ΠΑΟΚ: Φερνάντες, Σνάουτσνερ, Μελίσσης, Μαλεζάς, Χαραλάμπους, Μουμίν (46' Μπαλάφας), Μπαϊάνο, Χριστοδουλόπουλος (71’ Βρύζας), Σάλμον, Γεωργιάδης, Κωνσταντινίδης (79’ Γκονζάλες).
Εργοτέλης: Δασκαλάκης, Μιλάντιν, Κορδονούρης, Χίμπλινγκερ, Χατζί (44' Φραγκουλάκης), Τζούνιορ, Κεφαλούκος (37' Τάσιτς), Γραμμόζης, Θεοδωρίδης (88’ Κουτσιανικούλης), Μπούντιμιρ, Ογκνιένοβιτς.

Γκολ: Σάλμον 87΄

Κίτρινες κάρτες: 45’+2’ Σάλμον, 77’ Χαραλάμπους - 30’ Γραμμόζης, 52’ Χίμπλινγκερ, 60’ Φραγκουλάκης

Μας βγήκε η ψυχή, αλλά νικήσαμε δίκαια

Μετά από μια μάλλον μέτρια εμφάνιση, ο ΠΑΟΚ ανταμείφθηκε για το πείσμα, την επιμονή και την πίστη του στη νίκη και κατάφερε να καταβάλλει τον καλοστημένο, αξιόμαχο, αλλά παθητικό Εργοτέλη.

Κλειδί ο Γκονζάλες
Το κλειδί που «ξεκλείδωσε» τελικά την άμυνα των φιλοξενούμενων αποδείχτηκε πως ήταν ο Τόνι Γκονζάλες, ο οποίος κατάφερε, λίγα λεπτά μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο, να βγάλει σέντρα-ξυράφι στην καρδιά της άμυνας του Εργοτέλη, σέντρα την οποία εκμεταλλεύτηκε ιδανικά ο πάντα καιροφυλακτών και σε επίκαιρες θέσεις τοποθετημένος Γκλεν Σάλμον. Ήταν το δεύτερο γκολ του Σάλμον στο πρωτάθλημα, ένα γκολ πολύ κρίσιμο μάλιστα, καθώς περιθώρια για απώλεια βαθμών σήμερα δεν υπήρχαν.

Μετριότατο α΄ ημίχρονο
Ο ΠΑΟΚ διατήρησε την πρωτοβουλία σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, έχασε όμως πολύτιμο χρόνο κατά το πρώτο ημίχρονο, οπότε και η ομάδα της Κρήτης κατάφερε να κρατήσει τον αγώνα σε χαμηλές στροφές, να μπλοκάρει όλα τα ατού του Δικεφάλου, να τον υπνωτίσει και να βγει επιπρόσθετα σε ορισμένες επικίνδυνες αντεπιθέσεις. Σε όλο αυτό το διάστημα ο γηπεδούχος δεν κατάφερε να πιάσει ρυθμό, οι δε ποδοσφαιριστές του φαινόταν είτε να βρίσκονται σε κακή μέρα, είτε να βαριούνται αφόρητα, είτε και τα δυο μαζί.

Έντονη η πίεση στο β΄ ημίχρονο
Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα άλλαξε, ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε ορεξάτος και διψασμένος για τη νίκη, το πρέσινγκ βελτιώθηκε, ο Εργοτέλης αδυνατούσε να βγει από τα καρέ του για να πάρει κάποιες ανάσες, ενώ επιθετικά, ο Γεωργιάδης ήταν κυριολεκτικά ασυγκράτητος. Η τελική πάσα όμως έλειπε, κάτι που ήρθε τελικά με την είσοδο του Γκονζάλες, για να ανταμείψει τον Δικέφαλο για την επιμονή και την υπομονή του.

Επιμονή, υπομονή και πίστη για τη νίκη
Ήταν μια δύσκολη νίκη, την οποία όμως δικαιούμασταν απόλυτα, με βάση την εικόνα των ομάδων στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Εργοτέλης, παρότι πολύ καλά στημένος, έδειξε να μην ποθεί τίποτε άλλο από το να αποκρούει τις αντίπαλες επιθέσεις ταμπουρωμένος στα καρέ του, και τελικά τιμωρήθηκε γι’ αυτό. Ο ΠΑΟΚ από την άλλη, έδειξε ότι ήθελε πάση θυσία αυτούς τους τρεις βαθμούς και, όταν πλέον τα πράγματα βελτιώθηκαν και από τα αριστερά και αποκτήσαμε διπλό μοχλό ανάπτυξης, το γκολ ήτανε θέμα χρόνου.

Διακριθέντες
Στους διακριθέντες του αγώνα, εκτός βέβαια από τον κορυφαίο Γ.Χ. Γεωργιάδη, θα πρέπει να συμπεριλάβουμε τον πάντα δραστήριο και δημιουργικό Μπαϊάνο, τον επιθετικογενή Χαραλάμπους, αλλά και τον μαχητικό κυρίαρχο των αιθέρων Μαλεζά. Απογοητευτικός ήταν σήμερα ο καλά μπλοκαρισμένος, αλλά και εμφανώς κουρασμένος Κωνσταντινίδης, καθώς και ο Μπετατζής, που απ’ ό,τι φαίνεται μόνο με τις μεγάλες ομάδες ενδιαφέρεται να επιδεικνύει την αξία του.

Το πανό
Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη συμπεριφορά του διαιτητή Κοντογιαννίδη, ο οποίος διέκοψε τον αγώνα για σχεδόν επτά λεπτά, με αφορμή το γνωστό πανό που είναι αναρτημένο στα κιγκλιδώματα των θυρών 5 και 6 και αναγράφει – πολύ σωστά – «Κωστάκη, ρίξε μας αν τολμάς να δούμε ποιος θα πέσει». Η διοίκηση του ΠΑΟΚ, απολύτως ορθά πράττοντας, αρνήθηκε να κατεβάσει το εν λόγω πανό, και τελικά ο αγώνας συνεχίστηκε κανονικά, καθώς βέβαια ενδεχόμενη διακοπή του θα εντασσόταν στα πλέον γελοία επεισόδια της ιλαροτραγωδίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πρέπει να σημειώσω ότι η ιστορία αυτή είναι πραγματικά κωμικοτραγική και αναδεικνύει όχι μόνο τη γενικότερη κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και τον πόλεμο που αυτή τη στιγμή μαίνεται εναντίον του ΠΑΟΚ. Το πανό αυτό είναι διατυπωμένο έτσι, που να μην προκύπτει τίποτα το επιλήψιμο ή υβριστικό, και κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας διατάζει να το κατεβάσουμε. Ακόμα όμως κι αν έγραφε «Καραμανλή», αντί για «Κωστάκη», και πάλι δεν θα έπρεπε σε μια χώρα όπου κυριαρχούν η συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του λόγου και ο ορθός λόγος να δημιουργείται πρόβλημα. Η απόπειρα φίμωσης του λαού του ΠΑΟΚ είναι σοβαρότατο αντιδημοκρατικό ολίσθημα, το οποίο ξεφεύγει από τα στενά ποδοσφαιρικά πλαίσια και αφορά πλέον την κοινωνία των πολιτών στο σύνολό της.

Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ 2-1

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
7η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
Ολυμπιακός: Νικοπολίδης, Τοροσίδης, Ζεβλάκοφ, Σέζαρ, Ραούλ Μπράβο, Στολτίδης, Λεντέσμα (22΄ Πατσατζόγλου), Γκαλέτι, Τζόρτζεβιτς, Λούα Λούα (57΄ Κωνσταντίνου), Κοβάσεβιτς (78΄ Μήτρογλου)
ΠΑΟΚ: Φερνάντεζ, Σνάουτσνερ (72΄ Λάκης), Χαραλάμπους, Μελίσσης, Μαλεζάς, Μπαλάφας (72΄ Γκονζάλες), Μπαϊάνο, Χριστοδουλόπουλος, Γεωργιάδης, Κωνσταντινίδης, Σάλμον (81΄ Βρύζας)

Σκόρερ: 52΄ Τοροσίδης, 67΄ Κοβάσεβιτς - 42΄ Κωνσταντινίδης

Κίτρινες κάρτες: 74΄ Κοβάσεβιτς - 45΄+ Σνάουτσνερ, 90΄ Χριστοδουλόπουλος, 90΄+ Γεωργιάδης

Μετά από μια θαυμάσια εμφάνιση - παρακαταθήκη για το μέλλον, ο ΠΑΟΚ έχασε τελικά με 2-1 ένα παιχνίδι από το οποίο θα μπορούσε καλλίστως και να είχε αποσπάσει ένα θετικό αποτέλεσμα. Η ουσία όμως δεν είναι οι βαθμοί, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς δεν ήταν στο πρόγραμμα, αλλά ότι κοίταξε κατάματα το γαύρο και έδειξε την αξία του. Το παιχνίδι κρίθηκε στο πρώτο μισό του 2ου ημιχρόνου, οπότε ο γηπεδούχος ήταν καλύτερος και αιφνιδίασε τον ΠΑΟΚ πιέζοντάς τον με γεμίσματα στη μικρή του περιοχή και ψηλό παιχνίδι. Και τα δυο γκολ του Ολυμπιακού σημειώθηκαν με κεφαλιές και είχαν ως προαπαιτούμενο δικά μας αμυντικά λάθη. Το μεν γκολ της ισοφάρισης προήλθε από στημένη φάση και λάθος μαρκαρίσματα των αμυντικών μας (ξέφυγε μόνος ο Τοροσίδης), το δε γκολ του Κοβάσεβιτς προήλθε από καινοφανές λάθος Μαλεζά (δεν πήδηξε καθόλου - ίσως του έκανε φάουλ ο παμπόνηρος Σέρβος) και Φερνάντεζ, ο οποίος αποφάσισε να πραγματοποιήσει έξοδο, πράγματι βγήκε εγκαίρως, πήρε θέση, αλλά για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία δεν άπλωσε εγκαίρως τη χερούκλα του, με αποτέλεσμα να προλάβει να βάλει το κεφάλι του ο Σέρβος, πράγμα αδιανόητο, να είσαι δυο μέτρα ύψος, να έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιήσεις και τα χέρια σου, και να χάνεις τη διεκδίκηση - αν είναι ποτέ δυνατόν! Πρέπει πάντως να δεχτούμε ότι τα λάθη είναι κομμάτι του ποδοσφαίρου, και όποιος θέλει να μην πληρώνει τα λάθη του καλά θα κάνει πολύ απλά να μην κλείνεται στην άμυνά του.

Κάποια άλλα σημεία στα οποία θα ήθελα να σταθώ είναι τα εξής:

Στη θαυμάσια προσπάθεια του παμπόνηρου και πολύπειρου Σάλμον στο 19΄, που εκμεταλλεύτηκε λάθος του Σέζαρ και βγήκε τετ-α-τετ με το Νικοπολίδη. Ο Σέζαρ, σε μια κίνηση απελπισίας, αλλά και θράσους, τον τράβηξε από τη φανέλα. Ο Σάλμον θα μπορούσε να πέσει κάτω και να διεκδικήσει με πολύ καλές πιθανότητες ένα καταφανέστατο πέναλτι, αντ' αυτού προτίμησε όμως να παραμείνει όρθιος και να τελειώσει υπό δυσμενείς συνθήκες την προσπάθεια - ο Νικοπολίδης απέκρουσε τελικά. Έδειξε έτσι το ορθό ποδοσφαιρικό ήθος, το οποίο έχει επικρατήσει σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη πλην Ελλαδιστάν, όπου ο κάθε πικραμένος και κουτοπόνηρος βουτάει με το παραμικρό μέσα στην μικρή περιοχή για να κερδίσει πέναλτι, υπό τις ευλογίες του κάθε άσχετου Βαρούχα. Έτσι όμως δεν μπορεί ποτέ να πάει μπροστά το δύσμοιρο ποδόσφαιρό μας.

Στην πρώτη επίδειξη πραγματικής ποδοσφαιρικής ευφυίας από τον Φερνάντο Σάντος, από τότε που πρωτοκάθησε στον πάγκο της ομάδας μας. Αριστουργηματικό στήσιμο, αλλά και αλλαγές για πολύ ψαγμένους - ομολογώ πως με αιφνιδίασε πλήρως - με μοναδικό σκοπό το διπλό. Όπως δηλαδή πρέπει πάντα να αγωνιζόμαστε. Για τη νίκη και μόνο για τη νίκη.

Στην απόδοση του Μπετατζή, ο οποίος ελπίζω κι εγώ μαζί μ' αυτόν, να τράβηξε την προσοχή των γηπεδούχων καθώς και άλλων ενδιαφερομένων, ώστε να πιάσει μια καλή τιμή στο ποδοσφαιρικό παζάρι και να σηκωθεί να φύγει αποδίδοντάς μας ένα υψηλό ποσό. Έδειξε τη μεγάλη του στόφα, αλλά δεν κάνει για τον ΠΑΟΚ, γιατί τέτοιοι χαρακτήρες να μας λείπουν. Δεν τον έχουμε ανάγκη. Η θέση του blog είναι γνωστή (βλ. λ.χ. εδώ ή εδώ), ο ΠΑΟΚ είναι ομάδα με αρχές, είναι υπεράνω προσώπων και δουλεύει σε βάθος χρόνου. Ο Μπετατζής παίζει μόνο για τον εαυτό του και αποτελεί κακό παράδειγμα. Μπορεί κάποιοι να δυσανασχετούν με αυτά που γράφω, αλλά μακροπρόθεσμα θα δικαιωθώ. Ας πουληθεί τώρα το Δεκέμβριο που θα πιάσει και καλή τιμή. Έχει κι αλλού πορτοκαλιές.

Στην ηγετική εμφάνιση Μπαϊάνο. Μιλάμε για παίκτη-λαχείο. Εκτός των καθαρών ποδοσφαιρικών του προσόντων, το λέει κι η ψυχούλα του. Μπράβο του για όλα, καθώς και για τη φυσική του κατάσταση, που ήταν η κορυφαία του γηπέδου.

Στην εκπληκτική επανεμφάνιση Σνάουτσνερ. Το δεξί άκρο της άμυνάς μας θωρακίζεται, και συνειδητοποιούμε όλοι πόσο σημαντική ήταν η απουσία του τόσο καιρό.

Θέλω τέλος να στείλω ένα μήνυμα συμπαράστασης στον τερματοφύλακά μας, ο οποίος εκτός μίας περίπτωσης πραγματοποίησε υπέροχη εμφάνιση. Ντάνι ψηλά το κεφάλι, δεν φταις εσύ, έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Θα πρέπει συλλογικά να δουλέψουμε για να μην εκθέτουμε την άμυνά μας σε τόσους κινδύνους. Dani you did a great job and we love you. Keep on fightin' and next time you'll be perfect. We are proud of you.

ΠΑΟΚΑΡΑ ΟΛΕ!

Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 2^ου ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ

Λιγότερο καλοί παρουσιαστήκαμε στο δεύτερο ημίχρονο του δύσκολου ντέρμπι στο Καραϊσκάκη, με αποτέλεσμα να χάσουμε τελικά τον αγώνα με 2-1. Παρόλ’ αυτά, η συνολική εικόνα της βραδιάς είναι θετική, αποδείξαμε ότι είμαστε μεγάλη ομάδα, κοιτάξαμε κατάματα τον γαύρο ως οφείλαμε, πιάσαμε θαυμάσια απόδοση κατά διαστήματα, και – το σημαντικότερο όλων – διεκδικήσαμε τη νίκη μέχρι το τελευταίο λεπτό. Όπως σημείωσα και στην ανάπαυλα, είμαστε σε κάθε περίπτωση οι μεγάλοι κερδισμένοι της βραδιάς, καθώς δείξαμε προς όλους τους ενδιαφερόμενους την πραγματική μας αξία και αφήσαμε παρακαταθήκη για το μέλλον, σε αντίθεση με το γαύρο, που του βγήκε η γλώσσα για να μας κερδίσει 2-1 με την ψυχή στο στόμα και θα πάει στο δύσκολο ματς με τη Ρεάλ σαν τη βρεγμένη γάτα.

Το κλειδί για την τελική έκβαση του αγώνα αποδείχτηκε πως ήταν ένας παράγοντας που ομολογώ πως προσωπικά δεν περίμενα. Εννοώ το ψηλό παιχνίδι, με το οποίο ο γαύρος μετέφερε το παιχνίδι μέσα στην περιοχή μας με ψηλοκρεμαστές σέντρες και πήρε τις κεφαλιές που ήταν απαραίτητες για να σκοράρει δυο φορές, παρά το ότι τόσο το κεντρικό αμυντικό μας δίδυμο των Μελίση-Μαλεζά, όσο και ο τερματοφύλακάς μας Ντάνι Φερνάντεζ υποτίθεται πως φημίζονται για τις ικανότητές τους στις εναέριες μονομαχίες.

Πρέπει πάντως να δώσουμε συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά, είμαστε ευχαριστημένοι και – πλέον – δικαιολογημένα αισιόδοξοι για τη συνέχεια.

Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 1^ου ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ

Ουράνια εμφάνιση

Καταπληκτική απόδοση έχει πιάσει ο ΠΑΟΚ κατά τη διάρκεια του 1^ου ημιχρόνου του δύσκολου ντέρμπι στο Καραϊσκάκη. Μελετημένα και επιστημονικά στημένος μέσα στον αγωνιστικό χώρο, με υπέροχη κίνηση τόσο στο κλείσιμο των διαδρόμων, όσο και στην γρήγορη ανάπτυξη, με πάρα πολύ αποτελεσματικές προσωπικές επεμβάσεις, με αυτοσυγκέντρωση, αλλά και πάθος έχει καθυποτάξει απόλυτα δίκαια τον γάβρο με 0-1. Σκόρερ ο πάντα πονηρά κινούμενος Κωνσταντινίδης, μετά από πανέξυπνη προσωπική ενέργεια και "συστημένη" σέντρα του Μπετατζή, ο οποίος συγκαταλέγεται απόψε στους κορυφαίους, μαζί με τους Σνάουτσνερ (το απόλυτο – δεν περνάει τίποτα - δεξί μπακ), το κεντρικό αμυντικό δίδυμο των Μελίσση-Μαλεζά και τον Σάλμον. Έχω την πεποίθηση ότι η ομάδα θα κρατήσει το αποτέλεσμα, ό,τι και να γίνει τελικά όμως, είμαστε ήδη οι νικητές της βραδιάς.

ΠΑΟΚ – Απόλλων Θ. 4-1

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
6η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
ΠΑΟΚ: Φερνάντεζ, Ηλιάδης, Χαραλάμπους, Μελίσσης, Κνολ, Μπαλάφας, Κωνσταντινίδης, Μπαϊάνο, Σάλμον (85΄ Μουμίν), Βαγγελής (28΄ Χριστοδουλόπουλος), Γεωργιάδης
Απόλλων Θ.: Κόβατς, Γαλανόπουλος, Σίκοφ (46΄ Καραλιόπουλος), Στάθης (23΄ Μπρίτο), Περόνε, Κόλτσης, Σπυριδάκης, Παπαδόπουλος, Γκονσάλβες, Αμπονσά (79΄ Ζαπρόπουλος), Φαβάλι

Σκόρερ: 26΄ Μελίσσης, 70΄ Χριστοδουλόπουλος, 83΄ Σάλμον, 90΄ Κωνσταντινίδης - 67΄ Περόνε

Κίτρινες κάρτες ΠΑΟΚ: 19΄ Βαγγελής, 76΄ Κωνσταντινίδης, 79΄ Φερνάντεζ

Ευχάριστα εξελίχθηκε η κυριακάτικη βραδιά στην Τούμπα, αν και το τελικό σκορ δεν αντικατοπτρίζει το άγχος, την αγωνία και την προσπάθεια που καταβλήθηκε για να φτάσει η ομάδα στη νίκη. Ο αγώνας ξεκίνησε αρκετά καλά, ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος το πρώτο μισάωρο, επέβαλλε τον ρυθμό του, και σκόραρε στο 26΄ με κεφαλιά του Χρήστου Μελίσση, μετά από σέντρα από αριστερά του Χαραλάμπους, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε ωραία συρτή κοφτή πάσα του Βαγγελή, αλλά και μια αδέξια επέμβαση του αντίπαλου δεξιού μπακ, ο οποίος μάλλον έχασε την ισορροπία του, επιτρέποντας στον Κύπριο μπακ να σεντράρει ανενόχλητος από πλεονεκτική θέση. Η συνέχεια του πρώτου ημιχρόνου δεν ήταν εξίσου καλή, καθώς αποχώρησε τραυματίας ο (πολύ καλός μέχρι εκείνη τη στιγμή) Βαγγελής, ενώ ο Απόλλων Καλαμαριάς ισορρόπησε το παιχνίδι και έδειξε ότι δεν ήρθε στην Τούμπα για να αποτελέσει εύκολο στόχο. Τα τελευταία δέκα λεπτά του ημιχρόνου πέρασαν μ’ έναν ΠΑΟΚ αγχωμένο και βιαστικό για να πάει στα αποδυτήρια με το 1-0 στο τσεπάκι. Ήταν σαφές ότι αυτό που απαιτούνταν στην επανάληψη ήταν να μπούμε με τσαμπουκά, να επιβάλλουμε το ρυθμό μας και να επιδιώξουμε να σκοράρουμε τουλάχιστον άλλη μία φορά. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε, όχι γιατί η ομάδα δεν μπήκε αρκούντως επιθετικά, αλλά γιατί δεν προσέχαμε την άμυνά μας, και ιδιαίτερα ψηλά, αμέσως με το που χάναμε την μπάλα. Αποτέλεσμα ήταν να δώσουμε την ευκαιρία στους φιλοξενούμενους να πραγματοποιήσουν και αυτοί αρκετές επιθέσεις, και να καταφέρουν να σκοράρουν σε μία απ’ αυτές στο 67΄ με τον Περόνε, ο οποίος ταλαιπώρησε αφάνταστα την άμυνά μας. Το ευχάριστο ήταν ότι καταφέραμε να ξαναπάρουμε το προβάδισμα μόλις μετά από τρία λεπτά, με μία συντονισμένη ενέργεια, παρόμοια με αυτή του πρώτου γκολ, και πάλι από αριστερά: Ο Μπαλάφας έβγαλε μπαλιά στον (ευρισκόμενο σε θέση οφσάιντ) Κωνσταντινίδη, και αυτός σέντραρε για το κεφάλι του επερχόμενου Χριστοδουλόπουλου, που στόχευσε σωστά. Η Καλαμαριά προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά ένα γλίστρημα του αριστερού οπισθοφύλακά της έδωσε την ευκαιρία στον Ηλιάδη να μπει ανενόχλητος στην μικρή περιοχή του Κόβατς από δεξιά, να σεντράρει συρτά στον Σάλμον και αυτός να σκοράρει εύκολα. Το τελικό 4-1 γράφτηκε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, με υπέροχη ατομική ενέργεια του Μπαϊάνο, ο οποίος πραγματοποίησε εντυπωσιακή κατά μέτωπο επέλαση, διάνυσε πάνω από το μισό γήπεδο περνώντας τέσσερις αντίπαλους παίκτες, βρέθηκε τετ-α-τετ με τον Κόβατς και πλάσαρε πάνω του, για να πάρει το ριμπάουντ ο Κωνσταντινίδης και να σκοράρει προ κενής εστίας. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η νίκη δεν ήταν και τόσο εύκολη, ο αντίπαλος έχασε κι αυτός κάποιες ευκαιρίες, με τους Περόνε, Μπρίτο και Φαβάλι να οργιάζουν ανεξέλεγκτοι κατά διαστήματα να εκθέτουν επανειλημμένα την άμυνά μας, ενώ εμείς ευνοηθήκαμε και από κάποιες περιστάσεις, όπως γλιστρήματα αντιπάλων ή… εποπτών. Η ουσία πάντως είναι ότι παρουσιάσαμε ένα σαφώς βελτιωμένο πρόσωπο και ότι καταγράψαμε μία λαμπρή νίκη, η οποία θα μας βοηθήσει πολύ για τη συνέχεια.

Αυτές οι στιγμές σύντομα θα ξαναρθούν...

Άρης – ΠΑΟΚ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
5^η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
Άρης: Χαλκιάς, Νέτο, Αουρέλιο, Α. Παπαδόπουλος, Ρονάλντο, Νεμπεγλέρας, Γκαρσία, Χαβίτο (46΄ Παπάζογλου), Κάλβο (85΄ Βανγκέλι), Ίβιτς (70΄ Σιστόν), Κόκε
ΠΑΟΚ: Φερνάντεζ, Μελίσσης, Χαραλάμπους, Κνολ, Ορφανός (64΄ Βρύζας), Μπαλάφας, Μπαϊάνο, Βαγγελής, Κωνσταντινίδης, Λάκης (70΄ Γεωργιάδης), Χριστοδουλόπουλος (80΄ Ίλιεφ)

ΣΚΟΡΕΡ: 16΄, 57΄ Κόκε, 73΄ Νάτσο Γκαρσία - 30΄ Μπαλάφας
ΚΙΤΡΙΝΕΣ: 24΄ Ορφανός, 27΄ Φερνάντεζ, 43΄ Μπαλάφας, 72΄ Κωνσταντινίδης

Όλοι οι ψύχραιμοι και νοήμονες παρατηρητές το είχαν επισημάνει εδώ και καιρό. Το ξαναείπαν μετά την ήττα με τα χέρια κάτω από τον Παναθηναϊκό, το επανέλαβαν μετά την ισοπαλία με τον ΟΦΗ. Μετά τον αποκλεισμό από το Θρασύβουλο ήταν πλέον φως-φανάρι. Μόνο εγώ δεν ήθελα να το ομολογήσω. Ποιο πράγμα; Μα, ότι ο ΠΑΟΚ φέτος δεν πάει για μεγάλα πράγματα, παρά ετοιμάζει ομάδα για του χρόνου και του παραχρόνου. Είναι σαφές. Βρισκόμαστε στην αφετηρία μιας μεγάλης προσπάθειας που θα μας οδηγήσει με βεβαιότητα στην κορυφή. Οτιδήποτε κι αν συμβαίνει τώρα δεν πρέπει παρά να το θεωρήσουμε σαν έναν απαραίτητο σταθμό προς αυτή την πορεία. Αυτό καλό είναι να το συνειδητοποιήσουμε όλοι, και πρώτος εγώ, που κράτησα μέχρι τώρα υψηλούς τους τόνους και είχα την απαίτηση από τους παίκτες μας να μπαίνουν στο γήπεδο και να κερδίζουν κάθε παιχνίδι. Ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας: Κάθε ήττα του σήμερα είναι ένα μάθημα για ένα καλύτερο αύριο. Σύντομα τα πράγματα θα αποκατασταθούν, η ιστορία θα ξαναγράψει με χρυσά γράμματα τον ΠΑΟΚ, και η κατάσταση στην πόλη μας θα πάρει την κανονική της μορφή, και όχι με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω, όπως είναι σήμερα. Το αποψινό παιχνίδι δεν είναι παρά μια μαγική εικόνα. Καταφέραμε να δεχτούμε τέσσερα ολόκληρα γκολ από το Θρασύβουλο, ομάδα βήτα Εθνικής, δεχτήκαμε κατά τον ίδιο τρόπο και τρία γκολ από μια παρόμοια ομάδα. Δεν πειράζει, ας χαρούν λίγο κι αυτοί. Πρόσκαιρο θα είναι. Το μέλλον όμως ανήκει σε μας. Με Θόδωρο Ζαγοράκη αρχηγό η πορεία μας προς την κορυφή είναι σίγουρη και προδιαγεγραμμένη.

Δε θέλω να σταθώ σε λεπτομέρειες του αποψινού παιχνιδιού, δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία, άλλωστε. Δυο-τρία πραγματάκια μόνο σε σχέση με όσα έχω και κατά το παρελθόν γράψει:

Μπράβο σου Σωτήρη Μπαλάφα! Αυτός είσαι! Έτσι πρέπει να παίζεις. Άντε αγόρι μου, συνέχισε έτσι, και το μέλλον θα είναι όλο δικό σου. Να ξέρεις εμείς σε παρακολουθούμε. Μη χαλαρώσεις! Συνέχισε γερά όπως σήμερα, και θα έχεις πολλές ευκαιρίες να φιλήσεις το Δικέφαλο στο στήθος όπως πολύ όμορφα έκανες απόψε. Συνέχισε να διαψεύδεις όσους δεν σε πιστεύουν. Να ξέρεις, εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, είμαστε αυστηροί μαζί σου γιατί σε πιστεύουμε και ξέρουμε ότι μπορείς να φτάσεις ψηλά.

Συγχαρητήρια και σε σένα, κύριε Νίκο Βεζυρτζή. Η μεταγραφή του Μπαϊάνο ήταν εξαιρετική. Θα τη θυμόμαστε. Όπως και τη συμβολή σου στο θέμα συναίνεσης Παγώνη στην ΑΜΚ. Συνέχισε να συνεργάζεσαι. Μπορεί η διοίκηση Ζαγοράκη να έχει χαράξει το δικό της δρόμο με τους δικούς της ανθρώπους, αυτό όμως δε σημαίνει ότι ξεχνάμε όσους έχουν προσφέρει και γενικά όλους τους Παοκτσήδες.

Προς όλους τους παίκτες του ΠΑΟΚ: Μη μασάτε! Ψηλά τα κεφάλια! Είμαστε μαζί σας! Πάμε για νίκη με την Καλαμαριά. Και μη χαλαρώνετε, επειδή είπαμε ότι χτίζουμε την ομάδα του μέλλοντος. Το είπε ο Ζαγοράκης στη συνέντευξη τύπου, όπως είμαι βέβαιος ότι σας το είπε και στα αποδυτήρια: «Θα παλεύουμε όλα τα παιχνίδια». Αυτό ζητάμε από σας. Ψηλά το κεφάλι, αισιοδοξία, μαχητικότητα, πρέσινγκ, τσαμπουκά επί 90 λεπτά σε κάθε παιχνίδι.

ΠΑΟΚΑΡΑ ΟΛΕ!

Θρασύβουλος - ΠΑΟΚ 4-2

ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΟΣ 2007-08
ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟΣ ΓΥΡΟΣ ΝΟΚ-ΑΟΥΤ

Συνθέσεις:

Θρασύβουλος: Κωστάκης, Σωτήρχος, Ρόκας (63΄Μαρκορά), Βασιλείου, Λιαπάκης, Κατσίκης, Μανίκας (74΄Μπαριέντος), Σπυρόπουλος (52΄Μανζί), Γκάγκας, Πουλάκος, Μίχος
ΠΑΟΚ: Kυριακίδης, Λάκης (56΄Χριστοδουλόπουλος), Κνολ, Γκονζάλεζ, Μπαλάφας, Ορφανός (46΄Μουμίν), Κωνσταντινίδης, Σάλμον, Γεωργιάδης, Ηλιάδης, Ίλιεφ (46΄Βρύζας)

Γκολ: Ρόκκας 3΄ 1-0, Λιαπάκης 15΄ 2-0, Πουλάκος 54΄3-0, Χριστοδουλόπουλος 67΄ 3-1, Σάλμον 88΄ 3-2, Κατσίκης 94΄ 4-2.


Μια ροχάλα κατάμουτρα

...Όχι από το Θρασύβουλο. Αυτός τη δουλειά του κάνει, και πολύ καλά, μάλιστα. Από τους παίκτες, αλλά και το προπονητικό τιμ της αγαπημένης μας ομάδας.
Μια ροχάλα κατάμουτρα σε όλους εμάς που αγαπάμε αυτή την ομάδα. Που καρδιοχτυπούμε για τα τέσσερα ιερά γράμματα.

Είμαστε, λοιπόν, τα μεγάλα κορόιδα. Οι μαλάκες της υπόθεσης. Αυτοί εισπράττουν τα παχυλά συμβόλαια που τους εξασφαλίζουν για όλο το υπόλοιπο της ζωής τους. Κάνουν τη μεγάλη ζωή με τα σπορ αμάξια και τα φωτομοντέλα. Πουλάνε μαγκιά παντού. "Παίκτης του ΠΑΟΚ", σου λέει. Πρώτη μούρη στη Θεσσαλονίκη. Ή έρχονται ως σωτήρες από την άλλη άκρη της Ευρώπης (όπου απολύθηκαν...) με ένα συμβόλαιο που ούτε τόλμησε η διοίκηση να το ανακοινώσει, παρά τη γενική πολιτική διαφάνειας που ακολουθεί. ΠΕΣ ΜΑΣ ΠΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΟ ΜΗΝΑ ΚΥΡΙΕ ΣΑΝΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΤΣΙ ΚΑΤΕΒΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΑΣΟΡΤΙ ΚΙ ΕΣΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΟΥ. ΓΙ' ΑΥΤΟ ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ;

Λίγη τσίπα, λίγη αιδώ, ρε παιδιά! Μη μας φτύνετε έτσι κατάμουτρα! Είπαμε, είναι "ανεξήγητη αγάπη" ο ΠΑΟΚ, αλλά μην μας προσγειώνετε έτσι ανώμαλα! Αφήστε μας για λίγο στις ψευδαισθήσεις μας. Αφήστε μας να πιστεύουμε ότι νοιάζεστε. Ότι δεν μας έχετε γραμμένους στ' αρχίδια σας. Ότι δεν παίζετε τους αγώνες μας στο στοίχημα. Ότι σέβεστε το ψωμί που τρώτε. Προσέξτε, γιατί έτσι και ξυπνήσουμε θα μείνετε μόνοι σας! Πάνω σε μας τα κορόιδα που έχουμε κάνει συναισθηματική επένδυση σ' αυτά τα τέσσερα ιερά γράμματα βασίζεται και ο δικός σας ο μισθός. Ο Alpha που πλήρωσε για να προβάλλει το σημερινό ματς, πλήρωσε γιατί ήξερε ότι κάτι τέτοια κορόιδα σαν κι εμάς θα καθόταν μεσημεριάτικα να το δουν. Απ' τα λεφτά αυτά πληρώνεστε. Κι απ' τα λεφτά των άλλων των κορόιδων, των ακόμα μεγαλύτερων, που τραβήχτηκαν στη Φυλή για να σας δουν από κοντά και στο τέλος δεν ήξεραν πού να κρυφτούν. ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΣΑΣ ΓΥΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟ 2ο ΗΜΙΧΡΟΝΟ! Και να μην ακούω χαζά ότι "το ποδόσφαιρο είναι απλά ένα σόου και δεν πρέπει να το παίρνουμε και πολύ σοβαρά". ΑΝ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΘΕΑΜΑ ΘΑ ΒΛΕΠΑΜΕ PREMIER LEAGUE KAI BUDESLIGA, ΜΕ ΣΑΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ Θ' ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΑΝ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΑ; ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΜΙΑ ΠΑΣΑ ΣΤΑ ΔΕΚΑ ΜΕΤΡΑ; Άντε από κει!
Το ξεκαθαρίζω: Η γοητεία του ποδοσφαίρου είναι αυτή, ο Δαυίδ να νικάει τον Γολιάθ. Δεν είναι το θέμα πως αποκλειστήκαμε. Το θέμα είναι η εμφάνιση. Τραγική! Κατάπτυστη! Επονείδιστη! Ντροπιαστική!

Φερνάντο Σάντος ξεκαθάρισε την κόπρο του Αυγείου τώρα, πριν σε πάρει και σένα η μπάλα! Κανονίστε την πορεία σας, εκεί στο αγωνιστικό τμήμα...

Για άλλη μια φορά δηλώνω την αμέριστη εμπιστοσύνη μου στο ΘΟΔΩΡΟ ΖΑΓΟΡΑΚΗ και μόνο σ' αυτόν. Θόδωρε είσαι η ελπίδα όλων μας. Στο τέλος είμαι βέβαιος - και όχι μόνο εγώ - ότι με σένα μπροστά θα βγούμε νικητές. Προχώρα! Εμείς σε ακολουθούμε! Ό,τι κι αν αποφασίσεις είμαστε μαζί σου.

ΠΑΟΚΑΡΑ ΟΛΕ!

Θρασύβουλος - ΠΑΟΚ

ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΟΣ 2007-08
ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΝΟΚ-ΑΟΥΤ

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ 1ου ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ

Αδύνατο να πιστέψω αυτό που βλέπουν τα μάτια μου. Ο Θρασύβουλος έχει κάνει κουδούνια τον ΠΑΟΚ! Είμαστε με τα καλά μας; Δεν έχουν τσίπα αυτοί οι άνθρωποι που φορούν την τιμημένη φανέλλα του ΠΑΟΚ; Δεν ακούν τον κόσμο να τραγουδάει ΠΑΟΚ ΟΛΕ στο γήπεδο; Για ποιόν νομίζουν ότι πήγε μέχρι τη Φυλή στην πιο απόμακρη άκρη του λεκανοπεδίου όλος αυτός ο κόσμος; Για την πλάκα του; Για τη δόξα του ΠΑΟΚ πήγε. Κι αυτοί σέρνονται! Ο Ζαγοράκης γιατί πιστεύουν ότι ανέλαβε; Για την πλάκα του; Ή για να βγάλει λεφτά; Για τη δόξα του ΠΑΟΚ ανέλαβε. Κι αυτοί δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους! Εγώ γιατί νομίζουν ότι γράφω; Όπως και τόσοι άλλοι που ασχολούνται με την ομάδα αυτή; Μήπως είμαστε αργόσχολοι; Μήπως πληρωνόμαστε παχυλά συμβόλαια όπως αυτοί; Μήπως νομίζουν ότι είμαστε τόσο ρηχοί και μίζεροι που δεν έχουμε τίποτ' άλλο ν' ασχοληθούμε και τίποτ' άλλο ν' αγαπήσουμε; ΟΧΙ ΚΥΡΙΟΙ! ΩΣ ΕΔΩ! Ο ΠΑΟΚ ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΑ! ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΗΝ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΤΕ! ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ ΤΩΡΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ! ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗΜΕΝΗ ΦΑΝΕΛΛΑ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΕΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ! ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ ΤΩΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ 'ΡΘΟΥΜΕ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ!

ΠΑΟΚΑΡΑ ΟΛΕ!

ΠΑΟΚ – ΟΦΗ 2-2

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
4η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
ΠΑΟΚ: Φερνάντες, Ηλιάδης (56` Γεωργιάδης), Χαραλάμπους, Μελίσσης, Κνολ, Μπαλάφας, Κωνσταντινίδης, Βαγγελής, Σάλμον (71` Χριστοδουλόπουλος), Βρύζας (83` Ιλιεφ), Λάκης.
ΟΦΗ: Πίρσμαν, Αρβανίτης, Ταραλίδης, Σίμιτς (79` Πλιάγκας), Πόποβιτς (66`Νουαφόρ), Ισά, Ρουμπάκης, Σφακιανάκης, Μονιάκης, Κουνενάκης, Λεοζίνιο (77` Γκέρμπερ).

ΣΚΟΡΕΡΣ: 6` Λεοζίνιο 0-1, 8` Βαγγελής 1-1, 9` Κωνσταντινίδης 2-1, 36` Κουνενάκης 2-2
ΚΙΤΡΙΝΕΣ: 85` Χριστοδουλόπουλος, 93` Κνολ - 80` Ισά

Η ανώμαλη προσγείωση συνεχίζεται…
Μετά την ήττα με κατεβασμένα τα χέρια στη Λεωφόρο, η ανάδειξη των αδυναμιών και των ορίων του σημερινού ΠΑΟΚ συνεχίστηκε απόψε και στην Τούμπα, ενάντια μάλιστα σε κατώτερο αντίπαλο. Σ’ ένα φαινομενικά εύκολο παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ άφησε τζάμπα και βερεσέ δύο υπερπολύτιμους βαθμούς. Το μόνο ευχάριστο, όπως βλέπω εγώ τα πράγματα, είναι ότι βιώνουμε όλοι ένα ταξίδι αυτογνωσίας, περνούμε δηλαδή ένα στάδιο απαραίτητο στο μακρύ δρόμο προς την αυτοβελτίωση. Μετά, λοιπόν, την αγαλλίαση του 3-0 επί του Ηρακλή, επέρχεται η ανώμαλη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα: Οι ομάδες δεν χτίζονται από τη μία μέρα στην άλλη, ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος, οι πίκρες και τα εμπόδια της διαδρομής πολλά. Θα βγούμε νικητές μόνο αν καταφέρουμε να επιδείξουμε την απαραίτητη επιμονή κι υπομονή.

2-2 με τον ΟΦΗ μέσα στην Τούμπα, λοιπόν, και καθώς οι ώρες περνούν και η πρώτη ένταση και ο εκνευρισμός δίνουν τη θέση τους στην περισυλλογή, αναρωτιέται κανείς: Τι έφταιξε; Γιατί δεν μπόρεσε ο ΠΑΟΚ να κερδίσει τον κατώτερο ΟΦΗ;

Δύο γκολ παθητικό μέσα στην Τούμπα
Το πρώτο που περνά απ’ το μυαλό είναι ότι δεχτήκαμε δύο ολόκληρα γκολ μέσα στην Τούμπα. Και τι γκολ; Το πρώτο ήταν μια αντεπίθεση στην οποία ουδείς μάρκαρε. Ο Σφακιανάκης διέσχισε ανενόχλητος το μισό γήπεδο, ενώ οι χαφ μας κοιτούσαν την πλάτη του, πάσαρε στον Λεοζίνιο, οι αμυντικοί μας τον κοιτούσαν να πλησιάζει και ουδείς αποφάσιζε να πέσει στα πόδια του, ο Λεοζίνιο σούταρε έτσι ανενόχλητος από πλεονεκτική θέση, ο δε Φερνάντεζ έμεινε «άγαλμα», πράγμα περίεργο, αν αναλογιστεί κανείς ότι παρακολουθούσε τη φάση από το ξεκίνημά της, και ήταν φως φανάρι ότι ο αντίπαλος θα σουτάρει, δεν υπήρχε δηλαδή ο παραμικρός αιφνιδιασμός. Πρόκειται λοιπόν για μια φάση για σεμινάριο. Σεμινάριο χαρακτηριστικών λαθών ενός τρόπου παιχνιδιού που πρέπει να περάσει το γρηγορότερο δυνατόν στο ανεπίστρεπτο παρελθόν: Χαφ χωρίς ταχύτητα και σπιρτάδα, χωρίς γρήγορες επιστροφές, χωρίς διάθεση για μαρκάρισμα. Αμυντικοί που μαρκάρουν «με τα μάτια» (πασίγνωστη παθογένεια του ελληνικού ποδοσφαίρου), κι ένας τερματοφύλακας αφηρημένος, που του έχουν δώσει να καταλάβει ότι αποτελεί ένα μεγάλο ταλέντο, όχι όμως και ότι πρέπει να δουλέψει σκληρά για να διατηρήσει και να εξελίξει το ταλέντο του αυτό (άλλη μια μεγάλη παθογένεια του ελληνικού ποδοσφαίρου, τα χαραμισμένα ταλέντα).

Το δεύτερο γκολ ήταν απ’ αυτά που μια σοβαρή ομάδα δεν πρέπει να δέχεται παρά μόνο σε πολύ ειδικές και ακραίες περιστάσεις. Εκτέλεση κόρνερ από τον Σίμιτς, κεφαλιά του Κουνενάκη, γκολ. Αν είναι δυνατόν! Εντάξει, είναι ψηλός ο Κουνενάκης, αλλά είναι δυνατόν να μην μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε; Ποιος είναι τέλος πάντων; Ο Χορστ Χρούμπες; (Πού τον θυμήθηκα τώρα αυτόν…) Μπορεί κανείς να δεχτεί ότι ήμασταν λίγο άτυχοι σ’ αυτό το γκολ, έτσι όπως πήγε ιδανικά η μπάλα στο κεφάλι του Κουνενάκη, κι από κει δοκάρι και μέσα, από την άλλη όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΟΦΗ είχε κι ένα εντυπωσιακότατο δοκάρι λίγο νωρίτερα. Ένα δοκάρι που προήλθε από την παθογένεια του δεξιού άκρου της άμυνάς μας…

Το πρόβλημα του δεξιού μπακ
Εντάξει, είμαστε άτυχοι. Χάσαμε από σοβαρό τραυματισμό ένα θαυμάσιο δεξί μπακ, τον Αραμπατζή, ο οποίος θα βοηθούσε τα μάλα την ομάδα. Χάσαμε στο καπάκι και τον αντικαταστάτη του, τον Σνάουτσνερ. Από κει και πέρα, όμως, δεν επιτρέπεται να μας «κάνει κουδούνια» από τα δεξιά ο Σίμιτς με τον Λεοζίνιο, και κάθε επίθεση του ΟΦΗ να είναι κίνδυνος-θάνατος. Όχι, δεν είναι μόνο του Ηλιάδη το φταίξιμο. Δεν είναι ατομικό το ζήτημα. Κι ούτε πιστεύω ότι αν έβαζε τον Πεχλιβάνη θα ήταν καλύτερα. Το κλειδί είναι η συνεργασία και οι αλληλοκαλύψεις. Όπως ήταν παραταγμένα τα χαφ, ο Βαγγελής έκλινε κάπως προς τα αριστερά και ο Μπαλάφας προς τα δεξιά. Πού ήταν λοιπόν ο Μπαλάφας; Βοήθησε καθόλου τον Ηλιάδη; Όχι. Ο Λάκης; Στο πρώτο ημίχρονο όλο στην επίθεση είχε το μυαλό του. Δεν βοήθησε, παρά μονάχα όταν πλέον τον γύρισε ο Σάντος μπακ, αχρηστεύοντάς τον όμως έτσι επιθετικά (το ίδιο βιολί όπως και με τον Παναθηναϊκό. Χάνουμε το καλύτερο επιθετικό μας εργαλείο μόνο και μόνο για να φυλάξουμε τα νώτα μας – μεγάλη η χάρη αυτού του Σίμιτς). Αναγκαζόταν και γύριζε ο Σάλμον να μαρκάρει. Και εδώ ερχόμαστε λίγο και στον Φερνάντο Σάντος…

Η διάταξη της ομάδας
Πάντα μου άρεζε να ασκώ κριτική στους προπονητές. Όχι για να τους επικρίνω. Αλλά γιατί πιστεύω ότι πρέπει να καλλιεργήσουμε νοήμονες φιλάθλους. Να προωθήσουμε την ποδοσφαιρική παιδεία. Το ποδόσφαιρο είναι ένα εγκεφαλικό παιχνίδι, και εκεί έγκειται η μεγάλη γοητεία του. Είναι όμορφο να προσπαθείς να «διαβάζεις» τα παιχνίδια. Όμορφο και διδακτικό. Το να τα ρίχνεις όμως όλα στον προπονητή και να ζητάς με το παραμικρό την απομάκρυνσή του είναι ηλίθιο και απαράδεκτο. Κάθε προπονητής χρειάζεται χρόνο για να αποδώσει. Με ελάχιστες εξαιρέσεις εμφανώς ανίκανων και «λίγων» προπονητών, ένας προπονητής πρέπει να μένει σε μια ομάδα τουλάχιστον τρία χρόνια. Όπως ακριβώς και ο Φερνάντο Σάντος στον ΠΑΟΚ. Θα μείνει τουλάχιστον τρία χρόνια στον ΠΑΟΚ και θα μας μάθει πολλά. Εγώ προσωπικά νιώθω πολύ μικρός και λίγος για να του ασκήσω κριτική. Κάθε φορά που βλέπω τον ΠΑΟΚ μαθαίνω και κάτι καινούριο για το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ακόμα κι απόψε ο ΠΑΟΚ έπαιξε κατά διαστήματα καλό, σύγχρονο και δουλεμένο ποδόσφαιρο. Τα δύο γκολ που έβαλε το αποδεικνύουν. Είναι μεγάλη υπόθεση που διαθέτουμε αυτόν τον προπονητή, και έχουμε πολλά να μάθουμε απ’ αυτόν. Κάποιες απορίες όμως μου δημιουργήθηκαν απόψε, και αναζητώ εναγωνίως απαντήσεις:

Πρώτον, εφόσον επέλεξε ο Σάντος να κατέβει με δυο βαριά φορ, σε ένα σύστημα 4-2-1-3 (αλήθεια, 4-3-3 δεν είχες πει πως σου αρέσει, Φερνάντο; Πώς και βρέθηκες με δύο φορ;), γιατί τοποθέτησε τον Σάλμον πιο πίσω και τον Βρύζα φουνταριστό; Ο Σάλμον μοιάζει για κλασσικός παίκτης περιοχής, και γι’ αυτό τον πήραμε άλλωστε. Όσο κι αν χρειάζεται και στα μετόπισθεν, δεν είναι χαράμισμα; Ιδιαίτερα όταν υπάρχει και ο Βρύζας, παίκτης εξοικειωμένος με τη θέση του μεσοεπιθετικού, και παίκτης που έτσι κι αλλιώς σπανίως διακρίθηκε για μεγάλη δεινότητα στο σκοράρισμα. Έχω την αίσθηση ότι σε ορισμένες φάσεις, ιδιαίτερα στο β’ ημίχρονο, αν βρισκόταν ο Σάλμον στη θέση του Βρύζα μέσα στην περιοχή, η κατάληξη θα ήταν διαφορετική.

Δεύτερον: Είναι γνωστό ότι ο Βρύζας δεν βγάζει 90 λεπτά παιχνιδιού. Τι τον αφήνεις μέσα; Αφού μετά το 70΄ είναι πλέον ξεψυχισμένος. Αντί να βγάλεις τον Σάλμον, πέρασέ τον σέντερ φορ και βγάλε τον Βρύζα. Κι όχι στο 71΄. Στο 60΄…

Τρίτον: Αφού βλέπεις ότι επικρατεί αναταραχή και εκνευρισμός όσο περνάει η ώρα, γιατί ανακατεύεις τόσο την τράπουλα και κάνεις τους παίκτες να χάσουν τον μπούσουλα; Με την αλλαγή του Ίλιεφ (αλήθεια, αυτός δεν ήταν που έλεγες ότι είναι ανέτοιμος και θέλει δουλειά ακόμη;) κανείς δεν ήξερε πλέον πού ακριβώς παίζει όλοι δε ψάχνανε τον σέντερ φορ, που όμως δεν υπήρχε…

Τέταρτον: Όλο το γήπεδο έβλεπε ότι στο β΄ ημίχρονο ο ΟΦΗ έπαιζε κατενάτσιο και έπρεπε να ανέβουμε και να πρεσάρουμε πιο ψηλά. Γιατί δεν έγινε; Γιατί; Φοβήθηκες μη φάμε καμιά αντεπίθεση; Μα, να σου πω κάτι; Παίξε καλά και πιεστικά σαν ΠΑΟΚ, κάνε ευκαιρίες, κι ας χάσεις. Τι ένας βαθμός, τι κανένας. Η ουσία είναι ότι ήρθε ο ΟΦΗ και μας έπαιξε όπως ήθελε μέσα στην Τούμπα. Πρέσαρε, λοιπόν, εσύ, σαν ΠΑΟΚ που είσαι, κι ας χάσεις…

Πέμπτον, αφού βλέπεις ότι ο Χαραλάμπους δεν είναι σήμερα ο Χαραλάμπους της Λεωφόρου, γιατί δεν βάζεις Γκονζάλες; Τσιγκουνεύτηκες την αλλαγή; Ας πρόσεχες. Στο κάτω-κάτω, τι εστί Σίμιτς και τι Λεοζίνιο το γνώριζες και πριν αρχίσει το ματς. Ή μήπως όχι;;

Τα βαθύτερα αίτια της ήττας
Ό,τι και να λέμε, πάντως, η ουσία είναι ότι για άλλη μια φορά χάσαμε την ψυχραιμία μας και την οργάνωσή μας, όπως στα παλιά, καλά χρόνια του Βούκοτιτς και του Παράσχα, και δεν μπορέσαμε να παίξουμε μεθοδικά, ήρεμα, με σύστημα και πρόγραμμα, ώστε να βάλουμε την μπάλα κάτω και να μπούμε με αξιώσεις στα αντίπαλα καρέ. Και εδώ η απάντηση δεν είναι βέβαια η άσκηση κριτικής στον Σάντος, αλλά να βάλουμε τα κεφάλια κάτω και να δουλέψουμε περισσότερο. Να «δέσουν» οι αυτοματισμοί, να γνωρίζουμε ανά πάρα ώρα και στιγμή τι πρέπει να κάνουμε μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Θέλουμε όμως δουλειά και στη φυσική κατάσταση. Το επίπεδό μας, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι αρκούντως καλό. Θέλουμε δουλειά. Ορισμένα παιδιά χρειάζονται πολύ προσοχή και ατομικά. Όπως ο Μπαλάφας. Είναι σπουδαίος ποδοσφαιριστής, πολύ ταλαντούχος, αλλά «φοβιτσιάρης». Η μπάλα του "καίει" τα πόδια (Σωτήρη, αν το διαβάζεις αυτό, σε προκαλώ να με διαψεύσεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο). Θέλει ατομικό πρόγραμμα για να μάθει να κινείται όταν αναπτυσσόμαστε και να παίρνει πρωτοβουλίες. Ο Φερνάντες, να μη χάνει την αυτοσυγκέντρωσή του. Ο Κνολ, να μάθει να πηδάει στο σωστό χρόνο. Ο Βαγγελής, να μάθει να μαρκάρει χωρίς συνεχή φάουλ. Ο Χριστοδουλόπουλος να παίζει ομαδικά και όχι για τον εαυτό του. Όλοι μας οι παίκτες να μάθουν να σουτάρουν και να μάθουν να τολμούν να σουτάρουν. Θέλουμε δουλειά. Πολύ δουλειά. Και έχουμε τρεις βδομάδες καιρό για να το κάνουμε. Στις 20 Οκτωβρίου είμαι απόλυτα βέβαιος ότι τα αποτελέσματα θα φανούν…

ΠΑΟΚΑΡΑ ΟΛΕ!

ΠΑΟ-ΠΑΟΚ 2-0

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08
3η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
Παναθηναϊκός: Μάλαρτζ, Νίλσον, Μόρις, Σαριέγκι, Βύντρα, Μάτος, Τζιόλης, Ρομέρο (62΄ Δημούτσος), Καραγκούνης (88΄ Ίβανσιτς), Ν΄ Ντόι (66΄ Παπαδόπουλος), Σαλπιγγίδης
ΠΑΟΚ: Φερνάντεζ, Κωνσταντινίδης (77΄ Γκονζάλες), Χαραλάμπους, Μελίσσης, Μπαλάφας, Ηλιάδης, Βαγγελής (72΄ Βρύζας), Λάκης, Σάλμον, Κνολ, Πεχλιβάνης (58΄ Γεωργιάδης)

Σκόρερ: 43΄Καραγκούνης (πεν.), 84΄Σαλπιγγίδης

Κίτρινες κάρτες: 12΄ Μελίσσης, 43΄ Σάλμον - 82΄ Παπαδόπουλος

ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΤΩ!

Επιστρέψαμε στις κακές εμφανίσεις απόψε στη Λεωφόρο, χάνοντας 2-0 από έναν μέτριο Παναθηναϊκό, χωρίς ουσιαστικά να προβάλουμε καμία αντίσταση! Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε με το γνωστό, μοντέρνο σύστημα Σάντος, ένα γενναίο 4-3-3 με όλη την έμφαση στην ανάπτυξη από τα άκρα. Δυστυχώς όμως ο αντίπαλος μπλόκαρε τους διαδρόμους, ανάπτυξη δεν κατέστη δυνατό να έχουμε, και η πίεση του αντιπάλου ψηλά, αργά ή γρήγορα θα έφερνε καρπούς, παρότι ο γηπεδούχος δεν έβρισκε επ' ουδενί τον τρόπο να μπει με αξιώσεις στην περιοχή του Φερνάντεζ.
Το παιχνίδι παίχτηκε στην ταχύτητα, και εκεί ο αντίπαλος απεδείχθη υπέρτερος. Κι όταν λέμε ταχύτητα εννοούμε πολλά πράγματα: Πόσο γρήγορα τρέχεις πάνω στην μπάλα, πόσο γρήγορα παίζεις την μπάλα, αλλά και πόσο γρήγορα κινείσαι χωρίς την μπάλα, προκειμένου να ξεμαρκαριστείς. Ακόμα και πόσο γρήγορα μαρκάρεις. Όλ' αυτά απαιτούν δουλειά στην προπόνηση προκειμένου να επιτευχθούν οι αυτοματισμοί, απαιτούν απόλυτη αυτοσυγκέντρωση, ώστε να αποφεύγονται τα λάθη, απαιτούν όμως και άριστη φυσική
κατάσταση, γιατί ο παράγων ταχύτητα επιβαρύνει τον παίκτη σωματικά. Από ένα σημείο και μετά, η ταχύτητα είναι βέβαια κάτι που πολύ απλά ή το έχεις ή δεν το έχεις, διότι υπάρχουν άνθρωποι που όσο σκληρά και να προπονηθούν δεν θα καταφέρουν ποτέ να τρέξουν όσο γρήγορα απαιτείται, γι' αυτό μιλάμε άλλωστε για παίκτες "γρήγορους" και παίκτες "αργούς". Δυστυχώς, όπως προανέφερα, οι παίκτες του Παναθηναϊκού αποδείχτηκαν υπέρτεροι σ΄αυτούς τους τομείς, και εφόσον ο Σάντος δεν είναι πρόθυμος να αναπροσαρμόσει την τακτική του πάνω στον εκάστοτε αντίπαλο, παρά θέλει να επιμένει στην αφομοίωση ενός συγκεκριμένου τρόπου παιχνιδιού, τέτοιες ήττες θα έρχονται φυσιολογικά.
Το θέμα όμως δεν είναι τόσο η ήττα, όσο το ότι δεν προβάλλαμε αντίσταση. Ιδιαίτερα στο β΄ ημίχρονο η ομάδα ήταν ένα χάλι, δεν έδειξε επ' ουδενί να πιστεύει ότι μπορεί να κάνει κάτι καλό, και εμφανίστηκε αποδιοργανωμένη, ιδιαίτερα μετά την καταστροφική αλλαγή του 58΄.

1ο ημίχρονο
Η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται, και ο ΠΑΟΚ μπήκε μουδιασμένος, ανίκανος να ανταπεξέλθει στο εξαντλητικό πρέσινγκ του Παναθηναϊκού. Το πρώτο τέταρτο ήταν ένας επιθετικός μονόλογος του γηπεδούχου. Στη συνέχεια ισορροπήσαμε, και το δεκάλεπτο 20΄- 30΄ ήταν το καλύτερό μας, με ορισμένες συντονισμένες αντεπιθέσεις, που θα μπορούσαν μάλιστα με λίγη τύχη να μας αποφέρουν και κάποιο γκολ. Αναφέρομαι σε μια φάση όπου ο Πεχλιβάνης πραγματοποίησε επέλαση από δεξιά, συνέκλινε προς το κέντρο και έβγαλε ωραία δεξιά στον Λάκη. Αυτός σέντραρε και ο Μάλαρτζ πρόλαβε την τελευταία στιγμή τον επερχόμενο Σάλμον. Η μπάλα κατέληξε και πάλι στον Λάκη, ενώ ο Μάλαρτζ ήταν ακόμα πεσμένος, ο Τεροβίτσας έδωσε όμως ανύπαρκτο επιθετικό φάουλ στον Σάλμον και καθάρισε τη φάση. Λίγο αργότερα, ο Λάκης εκτέλεσε θαυμάσια κόρνερ από αριστερά, ο Σάλμον πήρε τη γυριστή κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι και ο Μάλαρτζ απομάκρυνε δύσκολα. Μετά το 30΄ ο ρυθμός του παιχνιδιού έπεσε, με τον Παναθηναϊκό να διατηρεί ανούσια πρωτοβουλία. Δυστυχώς όμως παραχωρούσαμε εύκολα κόρνερ, τα οποία μάλιστα δυσκολευόμασταν να "καθαρίσουμε" στη συνέχεια. Σε μια τέτοια φάση στο 42΄, δημιουργήθηκε αναμπουμπούλα στην περιοχή μας και ο Κωνσταντινιδης, με μια επιπόλαια ενέργεια απ' αυτές που συνηθίζει κατά καιρούς, ανέτρεψε τον Ρομέρο, ο οποίος είχε κίνηση προς τα άκρα, και όχι προς την εστία του Φερνάντεζ. Φυσικά ο Ρομέρο μπορούσε κάλλιστα να μείνει όρθιος, προτίμησε όμως να σωριαστεί φαρδύς-πλατύς πριν καλά-καλά τον βρει το πόδι του Σβούρα, δι' ευνόητους λόγους.

2ο ημίχρονο
Το δεύτερο ημίχρονο ήταν τραγικό. Οι παίκτες φάνηκε ότι σε καμία περίπτωση δεν πίστευαν ότι θα μπορούσαν να ανατρέψουν το "βαρύ"(!) 1-0, και τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα με την είσοδο του Γεωργιάδη στο 58΄. Κι αυτό όχι μόνο γιατί ο Γεωργιάδης βρέθηκε σε απίστευτα κακή μέρα, αλλά και γιατί με την έξοδο του Πεχλιβάνη γύρισε πίσω ο Λάκης, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να πραγματοποιήσει καμία από εκείνες τις επελάσεις του που ήταν από τα λιγοστά ωραία στοιχεία που είχαμε να παρουσιάσουμε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Και ο Κωνσταντινίδης φάνηκε κουρασμένος στο β΄ μέρος, και θα έλεγα ότι η αλλαγή του στο 77΄έγινε καθυστερημένα, καθώς ο Γκονζάλεζ δείχνει σε καλή κατάσταση. Γενικά ανάπτυξη από τα άκρα στο β΄ ημίχρονο ΔΕΝ μπορέσαμε να έχουμε, και αυτό που έγινε ήταν να αναλάβει περισσότερες πρωτοβουλίες ο Μπαλάφας από το κέντρο, ο οποίος όπως και με τον Ηρακλή, στο α΄ ημίχρονο "κρύβεται" μην τυχόν και πάρει καμιά πάσα, και στο β΄ ημίχρονο, μετά το κράξιμο των αποδυτηρίων, αφυπνίζεται. Το κακό όμως είναι ότι δεν έχει μάθει να βγάζει κάθετες πάσες, ούτε να βλέπει γήπεδο, με αποτέλεσμα να αναλώνεται σε ανούσιες πάσες, ιδιαίτερα προς τα πίσω. Ο έτερος τρόπος ανάπτυξης που "ανακαλύψαμε" σήμερα, ήταν οι γιόμες από τον Κνολ. Ο οποίος Κνολ μοιάζει να διαθέτει συγκινητικά καλή βαθιά μπαλιά, αλλά μιλάμε για τρόπο ανάπτυξης 19ου αιώνα. Αίσχος! Τέλος πάντων, δεν θα συνεχίσω, ας θεωρήσουμε πως ήταν απλά μια κακή βραδιά.

Ατομικές αποδόσεις
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον Χαραλάμπους, ο οποίος ήταν εκπληκτικός, πολύ εργατικός, πολύ ρωμαλέος, καταπληκτικός μοχλός ανάπτυξης από τα αριστερά. Σημαντική η συνεισφορά και του Σάλμον, που ξέρει να παίζει την μπάλα με τη μία, να τοποθετεί σωστά το σώμα του, και να ανοίγει διαδρόμους. Πολύ μοντέρνος παίκτης, θα βοηθήσει πολύ. Και ο Λάκης του πρώτου ημιχρόνου ήταν πολύ καλός. Αυτό το παιδί είναι ταχύτατο, και ξέρει και μπάλα. Αν διέθετε και λίγο αριστερό πόδι... Ελπιδοφόρο το ξεκίνημα του Πεχλιβάνη, δείχνει έξυπνος και κοντρολαρισμένος παίκτης, δεν ξέρω αν είναι γρήγορος. Πολύ σωστή η ενέργεια του Σάντος να τον ξεκινήσει βασικό, και όταν τα πράματα σκουρύνουν πολύ να τον αντικαταστήσει. Έτσι πρέπει να γίνεται με τους νεαρούς παίκτες. Να τους δίνεται η εμπιστοσύνη να ξεκινήσουν ένα σημαντικό παιχνίδι, και όταν τα πράγματα γίνουν πολύ δύσκολα, τότε να βγαίνουν. Όχι το αντίθετο, που γινόταν μέχρι τώρα.

Την επόμενη εβδομάδα επιστρέφουμε στην Τούμπα για ένα θεωρητικά εύκολο παιχνίδι. Ας ελπίσουμε πως θα είναι η ευκαιρία για μια καλή και νικηφόρα εμφάνιση, ώστε να πάμε με ανεβασμένη ψυχολογία και στο ντέρμπι της 5ης αγωνιστικής.

Είχαμε και διοικητικές εξελίξεις τις προηγούμενες μέρες, δεν έγραψα κάτι λόγω φόρτου εργασίας, επιφυλλάσομαι για το μέλλον, αν και οι βασικές μου θέσεις είναι γνωστές από προηγούμενες καταχωρήσεις, χρειάζεται όμως να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, γιατί βλέπω πως υπάρχει αρκετή σύγχυση σχετικά με το τι ακριβώς έγινε, αλλά και το τι μέλλει γενέσθαι.

ΠΑΟΚ-Ηρακλής 3-0

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2007-08

2η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ

Συνθέσεις:
ΠΑΟΚ: Φερνάντεζ, Σνάουτσνερ, Χαραλάμπους, Μελίσσης, Κνολ, Μπαλάφας, Μπαϊάνο (83΄ Ορφανός), Βαγγελής (74΄ Ηλιάδης), Κωνσταντινίδης, Σάλμον, Λάκης (78΄ Γεωργιάδης).
Ηρακλής: Πάρντο, Κατσαμπής, Μαυρογενίδης, Μαλαγκένιο, Ζμπόντσακ, Έμερσον, Παπαδόπουλος (57΄ Μπένκο), Πουρσανίδης (64΄ Μπίνιο), Τζίνεγκε, Μαρίνκοβιτς, Νικολόπουλος (81΄ Κομβολίδης).

Γκολ: 6΄ Μελίσσης, 48΄ Βαγγελής, 68΄ Λάκης

Κίτρινες: 28΄ Μπαλάφας – 84΄ Νικολόπουλος, 87΄ Ζμπόντσακ

Επιτέλους ένας ΠΑΟΚ όπως πρέπει να είναι. Επιτέλους είδαμε ποδόσφαιρο! Κάτω η μπάλα, πάσες με τη μία, κίνηση μέσα στον αγωνιστικό χώρο, κοντά οι γραμμές, πρέσινγκ. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι απλό. Ο Φερνάντο Σάντος δεν είχε κανένα πρόβλημα να περάσει τις βασικές αρχές του στους παίκτες, παρότι ανέλαβε την ομάδα μόλις πριν τρεις εβδομάδες. Και ήταν πραγματικά η ύστατη ώρα. Μετά τις πέντε νίκες των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη, ο πήχης είχε ανέβει. Έπρεπε όχι μόνο να κερδίσουμε αυτό το τοπικό ντέρμπι, αλλά και να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο. Και τα καταφέραμε και τα δύο!

Ο ΠΑΟΚ παρατάχθηκε μ’ ένα γενναιόδωρο 4-3-3, σύστημα που μόνο ο Ντουμιτρέσκου είχε τολμήσει. Όλη η έμφαση έπεσε στην ανάπτυξη από τα άκρα. Ο Κωνσταντινίδης, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας στα χέρια ατάλαντων και φοβητσιάρηδων προπονητών, επανήλθε στη φυσική του θέση του αριστερού εξτρέμ, ξαναβρίσκοντας το χαμένο του σφρίγος. Ο Λάκης, στη θέση του δεξιού εξτρέμ, ήταν πραγματικό ελατήριο, ταχύτατο και ελαστικότατο, με ασυγκράτητα ξεσπάσματα. Σημαντική ήταν η συμβολή στην επιθετική ανάπτυξη και από τα πλάγια μπακ, ιδιαίτερα από τα αριστερά, με τον κεφάτο Χαραλάμπους, του οποίου οι επιθετικές τάσεις που στο παρελθόν είχαν θεωρηθεί αδυναμία (!), αξιοποιήθηκαν πλήρως. Και ο Σνάουτσνερ όμως βοήθησε, ιδιαίτερα στο β΄ ημίχρονο. Στο κέντρο, η συνήθης πολυκοσμία των τεσσάρων και των πέντε παικτών που συνωστίζονταν άνευ λόγου και αιτίας περιορίστηκε στους τρεις παίκτες οι οποίοι, εκτός από τα ανασταλτατικά τους καθήκοντα, είχαν κύρια υποχρέωση απλώς να βγάζουν την μπάλα στα άκρα. Ο Μπαλάφας έπαιξε καθαρός αμυντικός χαφ, ενώ πιο μπροστά τοποθετήθηκαν ο Βαγγελής στα αριστερά και ο Μπαϊάνο στα δεξιά. Ιδαίτερα ο Μπαϊάνο ήταν ο πιο επιθετικογενής από τους κεντρώους, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην γρήγορη και διεισδυτική ανάπτυξη. Στο κέντρο της άμυνας οι δύο «δίδυμοι πύργοι» Κνολ και Μελίσσης ήταν παραταγμένοι στη ευθεία, χωρίς «λίμπερο», όπως άλλωστε παίζουν και όλες οι σύγχρονες ομάδες, ενώ κορυφή στην επίθεση ήταν ο Σάλμον.

Ήδη από το πρώτο λεπτό ο ΠΑΟΚ μπήκε δυνατά στον αγωνιστικό χώρο, έδειξε ποιος θα είναι το αφεντικό του παιχνιδιού, και ευτύχησε να προηγηθεί μόλις στο 6^ο λεπτό, από στημένη φάση. Ο Κωνσταντινίδης κέρδισε φάουλ από έξω αριστερά, ο Βαγγελής εκτέλεσε, και ο Μελίσσης, με θαυμάσια κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του ανήμπορου Πάρντο. Είναι ίδιον μεγάλης ομάδας να αξιοποιεί τις στημένες φάσεις, και σήμερα δείξαμε ότι κάναμε σημαντικά βήματα προόδου στο κεφάλαιο αυτό. Ο ΠΑΟΚ συνέχισε να πιέζει, όμως μετά το 20λεπτο ο Ηρακλής ισορρόπησε και προσπάθησε να γίνει απειλητικός, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ κατέβηκε εμφανώς βελτιωμένος. Ο Σάντος είδε όλες τις αδυναμίες του α΄ ημιχρόνου και δεν άφησε καμία στην οποία να μην παρέμβει. Ο Σνάουτσνερ δέχτηκε συστάσεις να συμμετέχει στην επιθετική ανάπτυξη του παιχνιδιού και να μην «κωλώνει». Ο Μπαλάφας πήρε εντολές να βγαίνει από τα μαρκαρίσματα και να ζητάει την μπάλα από τους αμυντικούς, για να την «ελευθερώνει» με συρτές μπαλιές προς τα άκρα. Ο Βαγγελής να παίζει με τη μία και να μην παιδεύει την μπάλα. Ο Σάλμον να ανεβαίνει λίγο πιο πάνω για να συμμετέχει στην ανάπτυξη και να τραβάει και τα αντίπαλα σέντερ μπακ, ο Κνολ και γενικά όλοι οι παίκτες μας να αποφεύγουν τις βαθιές σέντρες (κοινώς «γιόμες») και να παίζουν μεθοδικά κι υπομονετικά με την μπάλα κάτω. Όλα αυτά γίνανε στο 2^ο ημίχρονο, και τα δύο γκολ ήρθαν σαν φυσική συνέπεια. Ιδιαίτερα στο 2^ο γκολ «χάθηκε η μπάλα»: Λάκης και Σάλμον «έκρυψαν την μπάλα» από δεξιά, και η σέντρα βρήκε τον επερχόμενο ως «κρυφό φορ» Βαγγελή, ο οποίος την έστειλε στα δίχτυα με τη μία. Ήταν ένα γκολ για σεμινάριο, μια πανέμορφη φάση γνήσιας ποδοσφαιρικής πανδαισίας, την οποία καταφέραμε μετά από 20 μέρες προπονήσεων με τον Σάντος! Τα καλύτερα έρχονται, λοιπόν! Και το 3^ο γκολ ήταν όμορφο, και πάλι με ανάπτυξη από τα άκρα και σέντρα, αυτή τη φορά από τα αριστερά. Σέντρα Κωνσταντινίδη, κεφαλιά Λάκη, 3-0. Το ποδόσφαιρο είναι όμορφο γιατί είναι απλό!

Όσον αφορά στις ατομικές αποδόσεις πρέπει να σταθούμε οπωσδήποτε στην αναπάντεχα ευχάριστη έκπληξη του Μπαϊάνο, ο οποίος έδειξε ότι ξέρει να «μιλάει» στην μπάλα, ενώ διακρίνεται και για την ταχύτητά του. Καταπληκτικό παικτάκι, μπράβο και στον Βεζυρτζή που τον έφερε, δυστυχώς όμως τραυματίστηκε στο 83΄ από αντιαθλητικό φάουλ του Νικολόπουλου (που μόνο για ξυλοκόπος κάνει, κι όχι για ποδοσφαιριστής) και οι πρώτες πληροφορίες μιλάνε για κάταγμα. Μεγάλη ατυχία για την ομάδα μας, και θα είναι η δεύτερη, μετά τον Αραμπατζή…

Πάρα πολύ καλό ήταν και το ντεμπούτο του Λάκη, ο οποίος είναι ταχύτατος, έχει ντρίμπλα, έχει σέντρα, έχει σουτ, μέχρι και κεφαλιά διαθέτει κι έδειξε και στόφα ηγέτη και θα έκανε πιθανόν τον Γεωργιάδη να δαγκωθεί στον πάγκο. Γι’ αυτό μίλησε κι ο Ζαγόρ στη συνέντευξη για ανταγωνισμό…

Εξαιρετική η αριστερή πλευρά μας με Κωνσταντινίδη-Χαραλάμπους. Μπράβο και στους δύο!

Ο Σάλμον, μετά από ένα μουδιασμένο ξεκίνημα, συνήλθε στο 2^ο ημίχρονο και έδειξε πως θα βοηθήσει σημαντικά.

Γενικά, όλοι οι παίκτες μας ήταν καλοί, και σημαντική δουλειά έγινε και από τους Μπαλάφα-Βαγγελή, που έδειξαν ότι έχουν πολλά να προσφέρουν όταν παίρνουν τις κατάλληλες εντολές μέσα σε μια ομάδα σωστά οργανωμένη.

Φερνάντεζ, Μελίσσης και Κνολ είχαν εύκολο απόγευμα. Ο Κνολ πρέπει να δουλέψει πάντως λίγο στο ψηλό παιχνίδι, γιατί βρέθηκε σε πολλές φάσεις να πηδάει σε λάθος χρόνο.

Αυτά. Ήταν μια όμορφη βραδιά, έναντι όμως ενός εμφανώς κατώτερου αντιπάλου. Η ομάδα θα δείξει πραγματικά πού μπορεί να φτάσει στην φετινή χρονιά στο επόμενο παιχνίδι, εκτός έδρας με τον Παναθηναϊκό. Αναμένουμε με αισιοδοξία και ανυπομονησία…

Για έναν νέο τρόπο οργάνωσης
του επαγγελματικού ποδοσφαίρου
στην Ελλάδα

Σκέψεις κι απορίες με αφορμή μια Γενική Συνέλευση που δεν έγινε ποτέ

Αρχικά είχε προγραμματιστεί για τα τέλη Αυγούστου. Δεν έγινε, εξαιτίας της απουσίας του «μεγαλομετόχου» κ.Παγώνη. Μετατέθηκε για τα μέσα Σεπτεμβρίου. Και πάλι όμως δεν έμελλε να πραγματοποιηθεί. Ο εκπρόσωπος του κ. Παγώνη εμφανίστηκε αυτή τη φορά, ζητώντας όμως αναβολή. Αναμένεται να ξαναπραγματοποιηθεί στις 26 Σεπτεμβρίου. Αναφέρομαι βεβαίως στη Γενική Συνέλευση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Τι ακριβώς συμβαίνει, όμως; Προς τι όλη αυτή η αναταραχή;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
Η ποδοσφαιρική ομάδα του ΠΑΟΚ αποτελεί μια Ανώνυμο Εταιρεία (ΑΕ). Γιατί; Γιατί έτσι οργανώθηκε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο από το ελληνικό κράτος. Μέχρι το 1979 το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες ήταν οργανωμένες σε μορφή Αθλητικών Σωματείων (ΑΣ), όπως ακριβώς συμβαίνει ακόμα με τις ομάδες πόλο ή χάντμπολ. Ψηφίστηκε τότε από την κυβέρνηση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή ένας νόμος «περί οργάνωσης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου». Σύμφωνα με τον νόμο αυτό, οι ποδοσφαιρικές ομάδες μετατρεπόταν αυτομάτως σε ΠΑΕ, δηλαδή σε Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες. Το πλαίσιο λειτουργίας τους καθοριζόταν από έναν νόμο του 1920 (!) «περί Ανωνύμων Εταιρειών», αλλά και από έναν επιπρόσθετο νόμο, τον επονομαζόμενο «αθλητικό νόμο», που προσδιόριζε τις διαφορές των ΠΑΕ από τις υπόλοιπες, κοινές ΑΕ. Σήμερα ισχύει ο αθλητικός νόμος Ορφανού, ο οποίος αποτελεί μια τροποποίηση του νόμου Βενιζέλου, η ουσία όμως για τις ΠΑΕ παραμένει η ίδια: Η μεγαλύτερη διαφορά των ΠΑΕ από τις ΑΕ είναι ότι το 10% των μετοχών των ΠΑΕ το κατέχουν τα «μητρικά σωματεία», δηλαδή τα αντίστοιχα ερασιτεχνικά (ΑΣ). Το 10% αυτό παραμένει αμετάβλητο, δεν επηρεάζεται από ενδεχόμενες ΑΜΚ, ο δε ΑΣ κατέχει ιδιαίτερα προνόμια άσκησης ελέγχου των ΠΑΕ, καθορίζει δε και τις προσωρινές του διοικήσεις, τις επονομαζόμενες «διοικήσεις Πρωτοδικείου», όπως αυτή του Θόδωρου Ζαγοράκη. Την τελική ευθύνη ελέγχου (και μάλιστα οικονομικού) των ΠΑΕ την έχει βέβαια το κράτος, και δη το Υπουργείο Εμπορίου (!), στο οποίο υπάγονται όλες οι ΑΕ.

Είναι νομίζω σαφές ότι το συγκεκριμένο μοντέλο οργάνωσης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου εν Ελλάδι παρουσίασε ευθύς εξ αρχής σοβαρότατα προβλήματα, παρήγαγε παράγοντες-τέρατα, εξέθρευσε παράγκες, δημιούργησε διαπλεκόμενα, διαφθορά και χρέη. Ο ΠΑΟΚ, μετά τη δεκαετία του ’80, οπότε κατάφερε να φτάσει στην κατάκτηση ενός Πρωταθλήματος, καθώς τα κεφάλαια που απαιτούνταν κρατιόταν ακόμη χαμηλά, αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στην ανάπτυξή του κατά τη δεκαετία του ’90, και ιδιαίτερα μετά τα μέσα της. Από τα μαύρα χρόνια της ύστερης περιόδου Βουλινού, οπότε βρεθήκαμε ένα βήμα πριν τον υποβιβασμό και εκτός Ευρώπης με βαριές τιμωρίες, περάσαμε στην περίοδο Μπατατούδη, η οποία απέφερε δύο Κύπελλα, συνδυάστηκε όμως και με την αποφορά βαρέων κατηγοριών διαφθοράς. Είναι σαφές ότι η διακυβέρνηση Μπατατούδη άφησε πίσω της τεράστια χρέη, αναδεικνύοντας πεντακάθαρα τα όρια του παρόντος τρόπου οργάνωσης των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων στην Ελλάδα. Ένα αδιέξοδο όχι μόνο του ΠΑΟΚ, αλλά και ολόκληρου του εν Ελλάδι οικοδομήματος. Ένα αδιέξοδο που αποδείχτηκε πλέον περίτρανα και κατά την περίοδο Γούμενου, η οποία θα επιδρούσε υποτίθεται εξυγιαντικά. Το ποδόσφαιρο αποτελεί ένα ιδιάζον είδος εμπορεύματος. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες δεν μπορεί να θεωρούνται Ανώνυμες Εταιρείες. Το μοντέλο των ΠΑΕ πνέει τα λοίσθια.

Και φτάνουμε έτσι στη σημερινή κατάσταση, η οποία είναι η εξής:
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς στον ΠΑΟΚ είναι θολό. Κανείς δεν κατέχει πάνω από το 50% των μετοχών, πολλώ δε μάλλον το 67% που απαιτείται για τη λήψη ορισμένων αποφάσεων. Ο ΠΑΟΚ διαθέτει διοίκηση, δηλ. Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) – διοίκηση η οποία δεν έχει καθοριστεί από τη Γενική Συνέλευση (ΓΣ) της ΠΑΕ, αλλά από τον ΑΣ ΠΑΟΚ, σύμφωνα με τις προβλέψεις του αθλητικού νόμου – δεν μπορεί όμως να διοικηθεί πλήρως και ελεύθερα, καθώς οι μετοχές είναι διάσπαρτες και δεν ελέγχονται από το σημερινό ΔΣ. Στην πραγματικότητα, η παρούσα διοίκηση, παρότι λαοπρόβλητη, είναι ορφανή. Δεν μπορεί να διοικήσει γιατί λείπει ο ιδιοκτήτης-μεγαλοεπενδυτής. Αυτός που θα πάρει απρόσκοπτα τις αποφάσεις στη ΓΣ. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα χρεοκοπίας του συστήματος από το θέαμα ενός μεγαλομετόχου, του κ. Παγώνη, να δρα ενάντια στα συμφέροντα της ΠΑΕ, όπως αυτά εκφράζονται από το ΔΣ. Γιατί; Γιατί θέτει πάνω από τα συμφέροντα της ομάδας τα προσωπικά του συμφέροντα. Το υπάρχον νομικό πλαίσιο του δίνει αυτό το δικαίωμα. Θεωρητικά, θα μπορούσε ακόμα και να διαλύσει την ομάδα. Σε άλλες μορφές ανωνύμων εταιρειών το έχουμε ήδη δει. Τι δεόν γενέσθαι;

Η διοίκηση της ΠΑΕ, δηλαδή ο Θόδωρος Ζαγοράκης και ο οικονομικός του συνεργάτης Γιάννης Παπαδόπουλος, επιδιώκουν μια αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ) της ΠΑΕ. Επιδιώκουν δηλαδή την έκδοση νέων μετοχών, οι οποίες θα διατεθούν προς πώληση, τα δε έσοδα θα μπουν στα ταμεία της ΠΑΕ. Είναι ένας τρόπος να αποκτήσει η ΠΑΕ ρευστότητα, καθώς τα έξοδα τρέχουν, οι δε πηγές εσόδων (διαρκείας, τηλεοπτικά), κατά δήλωση του κ. Παπαδόπουλου, έχουν ήδη εξαντληθεί. Εκτός όμως από εισροή εσόδων, η ΑΜΚ επηρεάζει και το μετοχολόγιο της ΠΑΕ. Μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των μετόχων. Για παράδειγμα ο κ. Παγώνης διαθέτει σήμερα το 38,5% των μετοχών της ΠΑΕ. Μετά την ΑΜΚ, αν αυτή γίνει τελικά στο ποσό των 9 εκατομμυρίων ευρώ, όπως ακούγεται, το ποσοστό του θα πέσει στο 9%. Η δύναμή του στην ΠΑΕ θα μειωθεί ανάλογα. Γενικά ο τρόπος ο οποίος διοικείται η ΠΑΕ υπαγορεύεται από έναν νόμο του 1920, έναν νόμο που καμία σχέση δεν έχει με αθλητικά σωματεία. Είναι παράλογο!
Αν τελικά η ΑΜΚ προκηρυχθεί, θα δοθεί η δυνατότητα σε οποιονδήποτε μπορεί να διαθέσει το ποσό της αύξησης να πάρει στην κατοχή του την ΠΑΕ, να γίνει ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ και να τον κάνει ό,τι θέλει! Μπορεί, ας πούμε, να στείλει σπίτι της τη διοίκηση Ζαγοράκη. Είναι τρελό!

Απαιτείται άμεσα ένα νέο μοντέλο οργάνωσης.
Ας γίνει ο ΠΑΟΚ πρωτοπόρος σε μια προσπάθεια αναγέννησης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα.
Δεν υπάρχει τίποτα φυσικό στην οργάνωση των ποδοσφαιρικών ομάδων σε ΠΑΕ. Θα μπορούσαν να γίνουν οτιδήποτε άλλο, π.χ. ΟΕ, ΕΠΕ, ή κάτι καινούριο, όπως για παράδειγμα Εταιρείες Λαϊκής Βάσης. Να πάψει η πληγή των «μετοχών», που έχει γίνει πηγή τόσων προβλημάτων. Το ποδόσφαιρο χρειάζεται επενδυτές, όχι όμως ιδιοκτήτες. Ο ΠΑΟΚ πρέπει να ανήκει στον λαό του, ο οποίος, μέσα σε ένα κατάλληλο πλαίσιο, μπορεί να στηρίξει οικονομικά την ομάδα, και – κυρίως – να εγγυηθεί μια οικονομική διαχείριση και μια διοίκηση που θα γίνεται πραγματικά για το καλό της ομάδας, και όχι για την εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων των εκάστοτε ιδιοκτητών της.

Απαιτείται μια εκ βάθρων αλλαγή του τρόπου οργάνωσης των ομάδων. Δεν αρκεί ένα σχέδιο «πολυμετοχικότητας» στα πλαίσια του υπάρχοντος πλαισίου. Γιατί αυτό; Γιατί τα χρήματα του κόσμου θα παραμένουν απροστάτευτα. Με μια αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου θα μπορεί κάποιο φυσικό πρόσωπο να αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών της ΠΑΕ, να ρίξει το ποσοστό των μικρομετόχων και να ελέγξει τα ταμεία, δηλαδή τα χρήματα του κόσμου, για δικό της όφελος. Είναι πράγματα που τα έχουμε ήδη δει επανειλημμένα στο παρελθόν.

Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται επενδυτή. Αυτόν ψάχνει να βρει και η Διοίκηση Ζαγοράκη. Το ζήτημα είναι ότι, με την ΑΜΚ, ο επενδυτής αυτός γίνεται και ιδιοκτήτης. Μπορεί στη συνέχεια αν θέλει, ακόμα και να καθαιρέσει τη διοίκηση Ζαγοράκη. Πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος. Πρέπει οι μετοχές να μείνουν μέσα στην οικογένεια του ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ δεν ανήκει σε κανέναν.

Ο ΠΑΟΚ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥ.